Krajina, Slovensko, Príroda, Tatry, Hory, Biotopy, Fotografie

Lomnický štít

skala
Hits: 3852

je vyhľadávanou lokalitou turistov. Je druhým najvyšším vrcholom Slovensku s výškou 2634 metrov nad morom. Chodí sa sem najmä z Tatranskej Lomnice lanovkou, resp. priamy výhľad naň je zo Starej Lesnej. Pod samotným vrcholom je asi najznámejšie tatranské pleso – Skalnaté pleso.

V minulosti bol Lomnický štít nazývaný aj Dedo (wikipedia.sk). ho nazývali . Nie je jasné, kto zdolal Lomnický štít ako prvý. Podľa niektorých zdrojov to bol kežmarský učiteľ v roku 1615 – avšak je možné, že zdolal vtedy (hiking.sk). Prvý, jasne doložený výstup sa viaže ku Jakubovi Fábrymu, ktorý tu hľadal , z Medených lávok medzi rokmi 1760 – 1790 (Bohuš, 1996). Nadmorskú výšku určil a na Lomnický štít vystúpil v roku 1793 anglický cestovateľ s obdivuhodnou presnosťou na 2644 metrov nad morom (, 1973). Prvý zimný výstup zaznamenali a v roku 1891 (wikipedia.sk). Na vrchole vybudovaná štyri metre a meter široká vysunutá vyhliadková terasa pre turistov. Jej konštrukcia je pripevnená o skalu chemickými kotviacimi lepidlami (navrchol.sk). Vo vrcholovej budove je pracovisko Tatranskej lanovej , kde v nepretržitej službe sú vždy dvaja pracovníci. Nachádza sa tu pozorovacia stanica , v službe je vždy jeden meteorológ. kozmickej fyziky Ústavu experimentálnej fyziky tu má neutrónový monitor, ktorého úlohou je detekovať a zaznamenávať neutróny vznikajúce interakciou kozmického s časticami v horných vrstvách atmosféry. Okrem nich sa tu ešte nachádza pracovisko Astronomického ústavu SAV , oddelenia fyziky slnka, ktoré tu má . Treba myslieť na to, že hore je nízky vzduchu, menej kyslíka a v budove je často veľmi nízka relatívna vzduchu, bežne aj menej ako 10 %. Objavujú sa aj nie celkom bežné – sršanie, Eliášove , vo vzduchu. Signál slovenských mobilných operátorov je slabý (hiking.sk). Najvyššia zaznamenaná na vrchole je z 30.7.2005, 18.3 °C, zrážok tu spadne približne 1900 mm, maximálna tu dosiahla 25.3.2009 410 cm (wikipedia.sk). Až do roku 1955 bola visutá lanovka na Lomnický štít svojimi technickými parametrami svetovým rekordérom. Medzi osobnými lanovkami bola rekordná aj dĺžkou 5428 metrov. Pôvodne malo byť lano zavesené medzi Skalnatým plesom a Lomnickým štítom bez akejkoľvek podpery. Na jednom mieste šúchalo o skalu, preto jednu podperu bolo nutné postaviť. Aj to sa zmenilo, po rekonštrukcii v roku 1989 sa lanovka zaobíde bez nej (Ján Lacika).

Lomnický Peak is a sought-after destination for tourists, being the second-highest peak in at an elevation of 2,634 meters above sea level. Visitors often reach by cable car from , and it offers a direct view from Stara . Just below the summit lies one of the most famous mountain lakes, .

In the past, Lomnický Peak was also referred to as Dedo (Grandfather) (.sk). Poles called it the King of the Tatras. The ascent is unclear, with some sources attributing it to the teacher Dávid Fröhlich in 1615. However, it is possible that he ascended Kežmarský štít at that time (hiking.sk). The first documented ascent is associated with , who was searching for in the Medené region between 1760-1790 (Bohuš, 1996). The altitude was determined and the ascent was made by the English traveler Robert Townson in 1793 with remarkable precision, measuring 2,644 meters above sea level (Smatana, 1973). The first ascent was recorded by Theodor Wundt and Jakub Horvay in 1891 (wikipedia.sk). At the summit, a four-meter-long and one-meter-wide cantilevered viewing terrace has been built for tourists. Its construction is secured to the with chemical anchor adhesives (navrchol.sk). The summit building houses the workplace of the (Tatra Cableway), continuously staffed by two employees. The SHMÚ (Slovak Hydrometeorological Institute) observation station is present, with one meteorologist on duty. The Institute of Experimental Physics of the Slovak Academy of Sciences in Košice has a neutron monitor that detects and records neutrons generated by the interaction of cosmic radiation with particles in the upper layers of the atmosphere. Additionally, there is a workplace for the Astronomical Institute of the Slovak Academy of Sciences in Stará Lesná, specializing in solar physics, equipped with a coronagraph. It’s important to note that at the summit, there is low air pressure, less oxygen, and the building often has very low relative air humidity, commonly less than 10%. Unusual meteorological phenomena, such as St. Elmo’s fire, static electricity, and hornets, can occur. The signal from Slovak mobile operators is weak (hiking.sk). The highest recorded temperature at the summit is from July 30, 2005, reaching 18.3 °C, with approximately 1900 mm of precipitation falling, and the maximum snow cover recorded on 25, 2009, was 410 cm (wikipedia.sk). Until 1955, the Lomnický štít cable car held world records for its technical parameters, being the longest among personal cable cars at 5428 meters. Originally, the cable was to be suspended between Skalnaté pleso and Lomnický štít without any support. However, due to friction against the rock at one point, one support had to be built. This changed after reconstruction in 1989, and the cable car now operates without it (Ján Lacika).

Szczyt Lomnický jest poszukiwanym miejscem przez turystów, będąc drugim najwyższym szczytem na Słowacji, o wysokości 2634 metrów nad poziomem morza. Najczęściej odwiedzany jest za pomocą kolejki linowej z Tatranskiej Lomnicy, oferującej bezpośredni widok ze Starej Lesnej. Tuż poniżej szczytu znajduje się jedno z najbardziej znanych tatrzańskich jezior, Skalnaté pleso.

W przeszłości Lomnický był również nazywany Dedo (Dziadek) (wikipedia.sk). Polacy nazywali go Królem Tatr. Pierwsze wejście jest niejasne, a niektóre źródła przypisują go nauczycielowi z Kežmarok, Dávidowi Fröhlichowi, w 1615 roku. Jednak możliwe jest, że wtedy zdobył Kežmarský štít (hiking.sk). Pierwsze udokumentowane wejście związane jest z Jakubem Fábrym, który poszukiwał złota w rejonie Medené lávky między 1760 a 1790 rokiem (Bohuš, 1996). Wysokość została określona, a wejście zostało dokonane przez brytyjskiego podróżnika Roberta Townsona w 1793 roku z niezwykłą precyzją, mierzącą 2644 metry nad poziomem morza (Smatana, 1973). Pierwsze zimowe wejście odnotowali Theodor Wundt i Jakub Horvay w 1891 roku (wikipedia.sk). Na szczycie wybudowano czterometrowy i metrowy wysunięty taras widokowy dla turystów. Jego konstrukcja jest zamocowana do skały za pomocą chemicznych kotwiących klej

ów (navrchol.sk). Budynek na szczycie mieści siedzibę Tatranskiej lanovej dráhy (Tatrzańska kolej linowa), zawsze obsadzoną przez dwóch pracowników. Stacja obserwacyjna SHMÚ (Słowackiego Instytutu Hydrometeorologicznego) jest obecna, zawsze z jednym meteorologiem na dyżurze. Instytut Fizyki Doświadczalnej Słowackiej Akademii Nauk w Koszycach posiada monitor neutronów, który wykrywa i rejestruje neutrony generowane przez oddziaływanie promieniowania kosmicznego z cząstkami w górnych warstwach atmosfery. Dodatkowo, znajduje się tu pracownia Astronomicznego Instytutu Słowackiej Akademii Nauk w Stará Lesná, specjalizująca się w fizyce słonecznej, wyposażona w koronograf. Warto zauważyć, że na szczycie występuje niskie ciśnienie atmosferyczne, mniejsza ilość tlenu, a w budynku często bardzo niska wilgotność względna powietrza, zwykle poniżej 10%. Mogą występować nietypowe zjawiska meteorologiczne, takie jak ognie św. Elma, elektryczność statyczna i szerszenie. Sygnał od słowackich operatorów komórkowych jest słaby (hiking.sk). Najwyższa zarejestrowana temperatura na szczycie pochodzi z 30 lipca 2005 roku, wynosząca 18,3 °C, opady wynoszą około 1900 mm, a maksymalna pokrywa śnieżna została zanotowana 25 marca 2009 roku i wynosiła 410 cm (wikipedia.sk). Do 1955 roku kolej linowa na Lomnický štít utrzymywała świata pod względem parametrów technicznych, będąc najdłuższą wśród kolejek linowych osobistych o długości 5428 metrów. Początkowo lina miała być zawieszona między Skalnatým pleso a Lomnickým štít bez żadnego wsparcia. Jednak z powodu tarcia o skałę w jednym miejscu konieczna była jedna podpora. To jednak uległo zmianie po rekonstrukcji w 1989 roku, i kolej linowa obecnie działa bez niej (Ján Lacika).

TOP

Všetky

, ,

Krajina, Slovensko, Príroda, Tatry, Biotopy, Fotografie, Plesá

Skalnaté pleso

skala
Hits: 4307

, predtým je hojne navštevovaná oblasť. Leží pod hlavným štítom Lomnického štítu. Pod sebou má podtatranské a Tatranské Matliare. Z Tatranskej Lomnice sem vedie lanovka. Ostatne lanovka vedie aj Lomnické sedlo aj na Lomnický štít.

Skalnaté pleso je morénové pleso vo Vysokých Tatrách, na Slovensku v najnižšom mieste Skalnatej , vo výške 1754 metrov nad morom. Má rozlohu 1.23 ha, je 212 metrov dlhé a 85 metrov široké. Dosahuje maximálnu hĺbku 2 metre (podľa niektorých zdrojov až 4.2 m). Napája ho potok. V suchom období je pleso bez , rovnako (wikipedia.cs). Priesakom a detonačnými zásahmi pri stavbe  bola prerušená nepriepustnosť dna. V poslednom desaťročí sa tento stav vyskytoval veľmi často. Všetky upevňovacie zamerané na záchranu a boli doteraz neúspešné. Pri plese je prestupná stanica lanových dráh (pravda.sk). Skalnaté pleso je druhé najnavštevovanejšie na slovenskej strane Tatier (turistika.sk). Na Skalnatom plese sa nachádza astronomické observatórium, v nadmorskej výške 1786 nad morom. Založené bolo v roku 1943. V budove sa nachádza aj meteorologická stanica patriaca Geofyzikálemu ústavu (ta3.sk).

Skalnaté pleso, formerly known as Lomnické pleso, is a popularly visited area. lies beneath the main peak of (Lomnica Peak) and is surrounded by the sub- villages of Tatranská Lomnica and Tatranské . A cable car from Tatranská Lomnica leads to this location. Additionally, the cable car provides access to (Lomnica Saddle) and Lomnický štít.

Skalnaté pleso is a moraine lake in the High Tatras, , located in the lowest part of the (Skalnatá Valley), at an elevation of 1754 meters above sea level. It covers an area of 1.23 hectares, is 212 meters long, and 85 meters wide. It reaches a maximum depth of 2 meters (according to some sources, up to 4.2 meters). The lake is fed by Skalnatý potok (Skalnatý Stream). During dry periods, the lake, as well as the stream, can be without water (.cs). The impermeability of the lake’s bottom was disrupted by drilling and detonations during the construction of the cable car. This condition has been occurring very frequently in the last decade. All the stabilizing efforts aimed at saving the moraine and the small lake have been unsuccessful so far. There is a transfer station for cable cars near the lake (.sk). Skalnaté pleso is the second most visited lake on the Slovak side of the Tatras (.sk). An astronomical observatory is located at Skalnaté pleso, at an elevation of 1786 meters above sea level. It was founded in 1943. The observatory building also houses a meteorological station belonging to the Geophysical Institute of the Slovak Academy of Sciences (.sk).

Skalnaté pleso, wcześniej znane jako Lomnické pleso, to obszar często odwiedzany. Znajduje się pod głównym szczytem Lomnický štít (Szczyt Lomnicki) i otoczone jest podtatranskimi miejscowościami Tatranská Lomnica i . Z Tatranskiej Lomnicy można tu dojechać koleją linową. Ponadto kolejka prowadzi także na Lomnické sedlo (Siodło Lomnickie) oraz na Lomnický štít.

Skalnaté pleso to morenowe jezioro w Wysokich Tatrach na Słowacji, położone w najniższym punkcie Doliny Skalnatej, na wysokości 1754 metrów nad poziomem morza. Ma powierzchnię 1,23 ha, długość 212 metrów i szerokość 85 metrów. Osiąga maksymalną głębokość 2 metry (według niektórych źródeł nawet 4,2 m). Zasilane jest przez potok Skalnatý. W okresie suchej aury zarówno jezioro, jak i potok Skalnatý mogą być bez wody (wikipedia.cs). Przeszczelność dna została zakłócona podczas budowy kolei linowej za pomocą wierceń i detonacji. W ostatniej dekadzie ten stan występował bardzo często. Wszystkie prace stabilizacyjne mające na celu ocalenie moreny i małego jeziorka dotychczas były nieudane. Przy jeziorze znajduje się stacja przesiadkowa kolejki linowej (pravda.sk). Skalnaté pleso jest drugim najczęściej odwiedzanym jeziorem po stronie słowackiej Tatr (turistika.sk). Na Skalnatém plese znajduje się obserwatorium astronomiczne, na wysokości 1786 metrów nad poziomem morza. Zostało założone w 1943 roku. W budynku obserwatorium mieści się także stacja meteorologiczna należąca do Instytutu Geofizycznego Słowackiej Akademii Nauk (ta3.sk).

Krajina, Zahraničie, Príroda, Biotopy, Fotografie, USA, More

Havajské ostrovy – územie USA vzdialené päť hodín od Severnej Ameriky

skala
Hits: 4793

Havajské ležia západ od Mexika v Pacifiku, v Tichom oceáne. Sú známe aktívnou vulkanickou činnosťou. Z geologického hľadiska ležia na tzv. horúcich škvrnách. Prvý známy Európan, ktorý navštívil túto krajinu, bol známy kapitán v roku 1778 (wikitravel.org).

sú skupinou ostrovov v Tichom oceáne a tvoria jediný americký štát. Celkovo je to skupina cca 137 ostrovov, hlavné sú: , , , , , a najväčší z nich, (). Na Havaji je jedinečná , aktívne , tropické , v mori korálové . Havajská je bohatá, s výrazným vplyvom polynézskej, ázijskej a západnej . , tradičná havajská a jazyk havajčina sú dôležitou súčasťou miestnej . Havajské ostrovy boli anektované Spojenými štátmi v roku 1898 a stali sa 50. štátom v roku 1959. je kľúčovým odvetvím havajskej , priťahujúc návštevníkov z celého sveta svojou exotickou krásou a jedinečnou atmosférou.

Havaiian Islands are located to the west of in the Pacific Ocean, in the Pacific region. They are known for their active volcanic activity and, geologically, are situated on so-called hotspots. The known European to visit this was the renowned Captain James Cook in 1778 (wikitravel.org).

The Hawaiian Islands are a group of islands in the Central Pacific Ocean, forming the only U.S. state in that region. In total, there are about 137 islands, with the main ones being Oahu, Maui, Kauai, Molokai, Lanai, and the largest of them, (Big ). Hawaii boasts unique nature, active volcanoes, beaches, and coral reefs in the sea. Hawaiian culture is rich, with a significant influence from Polynesian, Asian, and Western cultures. Hula dance, traditional Hawaiian music, and the Hawaiian language are essential components of the local identity. The Hawaiian Islands were annexed by the United States in 1898 and became the 50th state of the USA in 1959. Tourism is a key industry in the Hawaiian economy, attracting visitors from around the world with its exotic beauty and unique atmosphere.

Havajské ostrovy i ka mālie ma lalo o i loko o ka Pacific, i ka Moana Nui. Ua ike ‚ia ka loulou luna ʻōiwi. Mai kekahi maka o ka honua, ua hōʻike ʻia i kahi kahua ola. ʻO Captain James Cook ka mua o nā haumāna ʻAmelika i hele aku i kēia ʻāina i ka makahiki 1778 (wikitravel.org).

ʻO nā mokupuni o Havai kekahi pākaukau mokupuni ma ka Moana Nui a hui pū ana i kahi ʻāina ʻAmelika hoʻokahi. I ka pau ʻana o nā mokupuni ola, he pae mokupuni 137, ʻo Oahu, Maui, Kauai, Molokai, Lanai, a me ka nui loa, ʻo Hawaii (Big Island), ka mokupuni nui. I Havai, he ʻano kūʻono aʻela, he lua o nā mea hana, ʻo ka puʻu one, a me nā kai kaulana. Ua pōʻino nō ka ʻano o Havai, ka mea nāna hoʻohālikelike, ʻo ka hana a me ka ʻano hoʻokūkū. Ua waihoʻiʻo ʻia nā hula, ka mele kahiko a me ka ʻōlelo ʻo Hawaii i loko o ka kūlana ola aʻela. Ua hōʻike ʻia nā mokupuni o Havai i ka makahiki 1898 a ua hānau ʻia ma hope o 1959 i ka 50. mokuʻāina o ke Ao Maʻi. ʻO ke kaʻina hōʻike hāʻawi pū ʻia no Havai, e hōʻike ana i nā kānaka mai ka honua a puni me kona nani exotica a me kona ʻano maikaʻi a lako.

TOP

Všetky