Krajina, Slovensko, Obce, Slovenské, Považské, Dolné Považie, Fotografie

Banka – obec pri Piešťanoch

skala
Hits: 3581

sa nachádza ľavom brehu , na úpätí Považského Inovca, v tesnej blízkosti Piešťan. Na 8.58 km2 tu žije 2174 obyvateľov (Wikipedia). Prvá písomná zmienka o obci pochádza z roku 1348 ( Gregorička). Je doložené v tejto . V minulosti tu boli . Našli sa tu aj kostrové pozostatky mamuta. Nikdy nezamŕzajúce prírodné termálne viedli pravdepodobne k priaznivej mikroklíme, k relatívne klimaticky priaznivejšiemu prostrediu pre zver. Okrem mamutov sa tu našli aj pozostatky rosomáka, jaskynného medveďa, polárnej , vlka, snežného zajaca. Našlo sa tu najdlhšie známe škrabadlo z mladého paleolitu na Slovensku (obecbanka.sk). Na vyvýšeninách nad obcou bol do 13. storočia pravdepodobne hrad  (Modrova.eu.sk). Podľa obecbanka.sk šlo o hrad Baňa. Vraj tu stál už v čase vpádu nomádskych ugrofínskych kmeňov. Predpokladá sa, že hrad stál na mieste dnešného rímskokatolíckeho kostola svätého Martina, prípadne v jeho okolí (obecbanka.sk). V priebehu 13. storočia zanikol. V minulosti bola Banka spomenutá v histórii ako (Modrova.eu.sk), (Štefan Gregorička). Z je doložené osídlenie aj z rímskej doby. Rovnako staroslovenské (obecbanka.sk). V roku 1599 Banku spustošili  (Wikipedia).

Okolo Banky smerom na Bacchus vilu boli kedysi . Medzi kúpeľným ostrovom a Bankou prepravovala ľudí . Fungovala do začiatku 20. storočia. V roku 1828 žilo v Banke 451 obyvateľov v 64 domoch. Dediči Jozefa Erdödyho vlastnili v Banke kaštieľ, veľkostatok a pôdu (obecbanka.sk). Obec Banka bola v rokoch 1973  – 1995 súčasťou Piešťan (Štefan Gregorička). V katastri sa nachádza lesopark (il15.cz),  (skg.sk), vrch , , na ktorej vraj vraj skomponoval sonátu mesačného svitu (Wikipedia), termálne kúpalisko , ktoré je ale bohužiaľ už dlhý zavreté (skg.sk).

The village is located on the left bank of the Váh River, at the foothills of the Považský , in close proximity to . covers an area of 8.58 km2 and is home to 2,174 inhabitants (). The written mention of the village dates back to 1348 (Štefan Gregorička). Prehistoric settlement in this area has been documented, and in the past, there were fords across the Váh River. Mammoth skeletal remains were discovered here, alongside remnants of other animals like the wolverine, cave bear, polar fox, wolf, and Arctic hare. The presence of never-freezing natural thermal springs likely contributed to a favorable microclimate, creating a relatively climate-friendly environment for wildlife. In addition to mammoths, the longest-known scraper from the Young Paleolithic era in was found here (obecbanka.sk).

Elevated above the village, there was likely a castle called Bana until the 13th century, according to Modrova.eu.sk. According to obecbanka.sk, this was the Baňa Castle, believed to have existed during the invasion of nomadic Ugric-Finnish tribes. It is presumed that the castle stood in the location of today’s Catholic Church of St. or its vicinity (obecbanka.sk). It ceased to exist during the 13th century. In history, Banka was mentioned as Banyka (Modrova.eu.sk) or Banya (Štefan Gregorička). Evidence of settlement in Banka dates back to Roman times and Old Slovak times (obecbanka.sk). In 1599, Banka was devastated by the Turks (Wikipedia).

Vineyards once surrounded Banka toward Bacchus Villa. A ferry transported people between the spa and Banka, operating until the early 20th century. In 1828, Banka had 451 inhabitants living in 64 houses. The heirs of owned a mansion, an estate, and land in Banka (obecbanka.sk). From 1973 to 1995, Banka was part of Piešťany (Štefan Gregorička). The village’s cadastral area includes the Červená veža forest park (il15.cz), the ski resort (skg.sk), the Havran hill, Baccus Villa (where Beethoven supposedly composed the Moonlight Sonata, according to Wikipedia), and the Sĺňava thermal bath, which has unfortunately been closed for a long time (skg.sk).

القرية تقع على الضفة اليسرى لنهر فاه، عند سفح ، على مقربة من بييشتياني. تغطي مساحة قدرها 8.58 كم مربع ويسكنها 2,174 نسمة (ويكيبيديا). تعود أول ذكر كتابي للقرية إلى عام 1348 (شتيفان جريجوريكا). تم توثيق الاستيطان ما قبل التاريخ في هذه المنطقة. في الماضي، كانت هناك معابر عبر نهر فاه. تم اكتشاف بقايا هياكل الكتفين هنا، جنبًا إلى جنب مع بقايا حيوانات أخرى مثل الوولفرين والدب الكهفي والثعلب القطبي والذئب والأرنب القطبي. كان هناك أيضًا بقايا أداة تجليد معروفة باسم البلوز الطويلة من العصر الفلكلوري الشاب في سلوفاكيا (obecbanka.sk).

كان هناك على الأرجح قلعة تُدعى بانا حتى القرن الثالث عشر، وفقًا لـ Modrova.eu.sk. وفقًا لـ obecbanka.sk، كانت هذه قلعة باينا، ويُعتقد أنها كانت موجودة خلال غزو قبائل الأوغور الفنلندية الرحل. يفترض أن القلعة كانت تقف في مكان كنيسة القديس مارتن الكاثوليكية الرومانية الحالية أو محيطها (obecbanka.sk). توقفت عن الوجود خلال القرن الثالث عشر. في التاريخ، ذكرت بانكا باسم بانيكا (Modrova.eu.sk) أو بانيا (شتيفان جريجوريكا). يعود دليل الاستيطان في بانكا إلى العصور الرومانية والسلوفاكية القديمة (obecbanka.sk). في عام 1599، دمرت بانكا من قبل الأتراك (ويكيبيديا).

كانت الكروم في الماضي تحيط ببانكا باتجاه فيلا باخوس. كانت هناك عبَّارة تنقل الناس بين جزيرة السبا وبانكا، وكانت تعمل حتى بداية القرن العشرين. في عام 1828، كانت بانكا تضم 451 نسمة يعيشون في 64 منزلاً. كانت ورثة جوزيف إردودي يمتلكون قصرًا ومزرعة وأراضي في بانكا (obecbanka.sk). كانت بانكا جزءًا من بييشتياني من عام 1973 إلى 1995 (شتيفان جريجوريكا). يشمل القطاع القري الغابة المحمية Červená veža (il15.cz)، ومنتجع التزلج Ahoj (skg.sk)، وتل هافران، وفيلا باخوس (حيث قالت ويكيبيديا إن بيتهوفن قام بتأليف سوناتا الضوء المكتمل)، والحمام الحراري Sĺňava، الذي كان مغلقًا لفترة طويلة (skg.sk).

Rodina, Mená v rodine

Púchovský – meno späté s našou rodinou

skala
Hits: 5359

Meno sa v Piešťanoch v minulosti vyskytovalo. Dnes je ich už pomenej. Je možné, že pochádzali z okolia. Nejakí boli v Hornej Strede, čo je 5 km od . Zrejme bolo viac vetiev, pretože „naši“ sú . Napr. v obci pri Nitre bolo veľmi veľa Púchovských.

, ktorý je najstarší známy Púchovský je . Jeho syn – tiež Jano mal vynikajúci a pre hudbu. Sám hral a spieval a vštepil lásku k hudbe aj svojim synom Janovi, Jozefovi, Viliamovi. Tvorili základ Púchovskí, ktorí chodili hrávať po celom okolí. Hrali aktívne až do roku 1961. Boli obľúbený a veľmi známy. Dedko Ján Púchovský, ktorý zomrel v roku 1931 robil u baróna Leonhárdyho v Šarfii. Mimochodom tento barón si vzal Winterovu dcéru. V roku 1909 sa presťahovali naspäť do Piešťan.

U jeho syna Jána sa začali prejavovať muzikantské sklony. Mal vynikajúci sluch, napriek tomu, že nepoznal noty, spieval a hral so svojimi deťmi v rodinnej kapele „Púchovskí“. Jeho syn Ján hral harmoniku, krídlovku, , lesný roh a saxofón. Počas sa cez trenčianskeho kapelníka Hirnera ako krídlovák dostal do Levoče kde začal hrávať na lesný roh. Syn Viliam hrával na husle, na harmoniku. Dcéra Emília hrala tiež. Napokon jej manžel hrával s Púchovskými na a bol rovnako z muzikantskej a na ich harmonike hrával po vojne syn Ján. Syn Jozef hral na saxafón a na husle. Aktívne hrávali asi do roku 1961, kedy Viliam odišiel hrať s Michalom Šugrom (bratrancom) – bicie, Michalom Balážikom – a Tiborom Ondrejkovičom pod Červenú vežu.

The name Púchovský was present in in the past. Today, there are fewer of them. ‚s possible that they originated from the surrounding areas. Some were in Hore Strede, which is 5 km from Piešťany. There were probably multiple branches, as our relatives are the Vanovici. For example, in the village of Jelenec near , there were many Púchovskýs.

Ján Púchovský, who is the oldest known Púchovský, is from the Vanech branch. His son, also named Jano, had an excellent ear for music. He played and sang, instilling a love for music in his sons Ján, Jozef, and Viliam. They formed the foundation of the Púchovskí group, who used to perform throughout the surrounding area. They played actively until 1961, and they were popular and well-known. Grandfather Ján Púchovský, who passed away in 1931, worked for Baron in Šarfia. Incidentally, this baron married ‚s daughter. In 1909, they moved back to Piešťany.

His son Ján began to show musical talent. Despite not knowing notes, he had an excellent ear, singing and playing with his children in the family band „Púchovskí.“ His son Ján played the accordion, cornet, violin, French horn, and saxophone. During the war, he became a cornet player through the bandmaster from and went to , where he began playing the French horn. Viliam, his son, played the violin and accordion. His daughter Emília also played. Eventually, her husband Rudolf Janiska played percussion with the Púchovskí and came from a musical family. After the war, Ján’s son played their accordion. Jozef played the saxophone and violin. They played actively until around 1961, when Viliam left to play with (a cousin) on drums, on vocals, and under the Red Tower.