Krajina, Slovensko, Typ krajiny, Mestá, Slovenské mestá, Dolné Považie, Mestá, Fotografie

Piešťany sú pokojné a vyhľadávané mesto na Považí

skala
Hits: 66532

Piešťany sú krásne , predovšetkým preto, lebo tu sa dá vnímať pokoj. V Piešťanoch sa ľudia neponáhľajú. Vládne tu , pričom mesto žije kultúrne, je celkom pekne upravené. Parky zaberajú rozsiahlu plochu, v meste vládne turistický ruch. Mesto leží 162 metrov nad morom, GPS 48°35`03„ zemepisnej šírky a 17°50`01„ zemepisnej dĺžky. Rozloha mesta je 44,201 km2. Stopy osídlenia okolia pochádzajú už zo štvrtohorného pleistocénu. Kamenné nástroje človeka neandertálskeho typu boli objavené v neďalekej obci Banka a v jaskyni Čertova pec. V poslednej dobe ľadovej sa ku nezamŕzajúcim prameňom sťahoval lovec mamutov. vyhľadávali obyvatelia  neskorej i mladšej doby kamennej, no najmä z doby bronzovej. V okolí sú stopy po ľuďoch maďarovskej kultúry, vystriedanej ľuďmi mohylovej a čačianskej kultúry. V mladšej dobe železnej, asi v 4. storočí pred Kristom, prichádzajú . V prvom až štvrtom storočí tu bolo osídlenie germánskymi Kvádmi. V piatom až šiestom storočí do oblasti prichádzajú prvé slovanské kmene. Časy Veľkej Moravy z 9. storočia pripomína veľmožský dvorec v blízkom Ducovom. V rokoch 1299, 1301 – 1321 boli Piešťany súčasť panstva Matúša Čáka Trenčianskeho. Piešťany boli aj kráľovským majetkom a súčasťou hradného panstva . V roku 1348 daroval kráľ Ľudovít I. hrad a panstvo Tematín magistrovi Mikulášovi Kontovi. Po vymretí tohto rodu ich od kráľa Ľudovíta II. získal Alexej Thurzo (Wikipédia).

V minulosti boli Piešťany spomenuté v histórii ako , Pesthyen (Modrova.eu.sk). Názov Piešťany je odvodený od piesčitého charakteru podložia naplavenín Váhu. Historické názvy Piešťan: 1113 – Pescan, 1299 – Pekchen, 1348 – Posseen, 1357 – Pechen, 1429 – Pestien, Pestyen, 1435 – Pestyén, 1436 – Pesthyen, 1442 – Piesthen, 1546 – Pestien, 1552 – , 1564 – Pyšten, 1588 – Pestien, 1642 – , 1689 – Pöstény, 1709 – Pustin, 1742 – Pusteny, 1745 – Pösthenimu, Piesthan, Pischtan, 1747- Pissteny, 1774 – Püstin, , , Teplicze, 1786 – Pűschtin, Piečany, 1787 – Teplicz, 1808 – Pöstény, Püstény, Pjessčany, , 1863 – 1907 – Pöstyén, 1913 – Pöstyény, do 1918 – , Pistyán, , Píšťany, Pystjan, Pystyan, Pystyán, 1920 – Piešťany. Maďarsky sú Piešťany Pöstyén, nemecky Pistyan, poľsky Piesczany. Prvá písomná zmienka pochádza z roku 1113 zo Zoborskej listiny vydanej uhorským kráľom Kolomanom I.. mesta je úzko spätá s rozvojom kúpeľníctva v 16. storočí. Prvý podrobný opis prameňov pochádza od prefekta Šarišského hradu a kráľovského radcu Juraja Werhnera z roku 1545. Neskoršie opisy pochádzajú od lekára rakúskych cisárov Johanna Crata de Crafheima z roku 1571, od osobného lekára pápeža Sixta V. Andrea Bacciusa Elpidianusa z roku 1588, od nemeckého cestovateľa Martina Zeillera z roku 1632 a najslávnejší opis pochádza od Adama Trajana v básni Saluberrimae Pistinienses Thermae z roku 1642 (Wikipedia).  V roku 1598 bolo v Piešťanoch 144 domov (obecluka.sk). 

V roku 1642 dostali Piešťany mestské výsady a jarmočné a vyvíjali sa ako zemepanské mestečko. V 18. storočí vzniká okolo prameňov kúpeľná osada Teplice. V jej centre stál ubytovací hostinec a panský dom pre šľachtu. Osada sa postupne spojila s obcou Piešťany a dnes tvorí historické centrum. V roku 1720 daroval panovník Karol VI. panstvo Hlohovec (Piešťany patrili pod Hlohovec) Jánovi Leopoldovi Erdödymu, ktorým patrilo mesto až do roku 1848 a kúpele do roku 1940. V roku 1802 navštívil Piešťany . Katastrofické rozmery mala na Piešťany povodeň 26.8.1813, kedy boli poškodené všetky budovy (Mednyanský A., 1971) (Wikipédia).

Piešťany, rovnako ako mnoho iných miest západnej Európy, ale aj Slovenska, zažívajú pokles stavu obyvateľstva. Dnes žije v Piešťanoch menej ako 30 000 obyvateľov. V roku 1731 tu podľa dostupných prameňov žilo 1 488 ľudí (Wikipédia), v roku 1910 – 7 379, v roku 1945 – 14 519, v roku 1970 – 22 963, v roku 1980 – 30 731 (Drobný D., Michalec P., Bača R., Hovorka J., 1993), v roku 1991 – 33 176 (Mestská a obecná štatistika, Údaje ku 31.12.1991). Neďaleko od centra mesta, na okraji parku sa nachádza , v ktorej často hosťujú rôzne divadelné a tanečné súbory, koná sa tu množstvo výstav, sála sa používa ako kino apod.. Inou, pomerne známou je Malá scéna Mestského kultúrneho strediska – medzi Piešťancami známe ako „Krasko„. V Piešťanoch je zastúpené vysoké školstvo Inštitútom fyzioterapie, balneológie a rehabilitáce Univerzity svätého Cyrila a Metoda v Trnave. Gymnázia sú tu dve: Pierra de Coubertina a svätého Michala Archanjela. Známa je Hotelová akadémia Ľudovíta Wintera. Na území mesta pôsobia tri múzeá. Hlavná budova Balneologického múzea je situovaná do budovy Kúpeľnej dvorany. Pod jeho správu patrí pamätná izba Ivana Krasku na nábreží Váhu medzi Kolonádnym a Krajinským mostom, Vila doktora Lisku a asi 6 km vzdialené hradisko Kostolec. Vojenské historické múzeum je v areáli leticka a bohužiaľ sprístupnená je iba časť exponátov a otvorené je iba sezónne (Wikipédia). Veteran Car Club Piešťany má svoje múzeum situované v neďalekých Moravanoch. Významnými podnikmi v minulosti bola Tesla Piešťany, dnes najmä (Wikipédia). vyrábala zdravotnícke a dnes sa vlastne rozdrobila na množstvo menších firiem. Významným pracoviskom aj dnes v oblasti metrológie, skúšobníctva, normalizácie a certifikácie je Technický skúšobný ústav Piešťany, š. p. – TSÚ (Wikipédia).

V Piešťanoch sa od roku 1955 koná . Od roku 1999 Piešťanské organové dni. Pravidelne začiatkom leta sa koná Otvorenie kúpeľnej sezóny. Obnovená bola aj tradícia , od roku 2006 sa pravidelne uskutočňuje filmový festival Cinematik. Ďalšími filmovými festivalmi sú Kineama, Astrofilm a Eurotour. V lete už tradične sa koná Truck Country, . Súťaž v aranžovaní kvetov Victoria Regia, ktorej vrcholom je alegorický sprievod, sa koná koncom leta a je ukončením letnej kúpeľnej sezóny. Na letisku sa konal v nedávnej minulosti hudobný festival Hodokvas. Túto štafetu prevzal festival Grape. Od roku 2010 vznikla tradícia Carat Tuning Párty, od 2011 festival elektronickej hudby BeeFree. Konávali sa tú aj Národné letecké dni, ktoré boli od roku 2011 presunuté do Sliaču (Wikipédia). Od roku 1959 informuje o meste Revue Piešťany, ktorý bol kedysi mesačníkom, dnes vychádza štvťročne. Týždenník Piešťanský týždeň vychádza od roku 1991 a s ním ma viaže aj osobná skúsenosť, keďže som ho cca od jeho tretieho vydania predával ako kolportér do roku 1995. Od konca roku 2010 sa Piešťany pýšia vlastnou rozhlasovou stanicou Rádio Piešťany, ktorá vysiela ma 90.2 MHz (Wikipédia).

Z Piešťan pochádza herec Marián Geišberg, známa moderátorka Alena Heribanová, kanoista Slavomír Kňazovický, kajakár Róbert Erban, kajakárka Marcela Erbanová, plavkyňa , hokejisti Branko Radivojevič a , futbalista Filip Hološko, tenistki Magdaléna Rybáriková a Dominika Cibulková. V minulosti tu pôsobili mnohí umelci: , Zolo Palugay, Vámoš, Ivan Krasko, Jozef Dodo Šošoka (Wikipédia), herci Juraj Slezáček, Marián Vajda, hudobník Patrik Vrbovský (Rytmus), tenisti Lukáš Lacko, horolozec Vladimír Plulík. Pôsobili tu básnik, prozaik Ivan Krasko, dramatik a spisovateľ Ivan Stodola, maliar , Alojz Klimo, spisovateľ a maliar Janko Alexy, sochár , džezový hudobník Jozef Dodo Šošoka.

Piešťany, a beautiful town known for its serene ambiance, holds a special place, primarily because it exudes tranquility. In Piešťany, life moves at a leisurely pace, fostering a sense of ease, while the thrives culturally and remains well-maintained. Extensive parks grace the landscape, and the town buzzes with tourist activity. Situated 162 meters above sea level, with GPS coordinates 48°35’03“ latitude and 17°50’01“ longitude, Piešťany covers an area of 44.201 km². Traces of settlement in the surrounding areas date back to the Quaternary Pleistocene. Tools from the Neanderthal era were discovered in the nearby village of Banka and in the Čertova pec cave.

During the late Stone Age and, more prominently, the Bronze Age, people sought out the non-freezing springs in the region. The presence of the Magyar culture, succeeded by the cultures of the Mochovce and Čakany, is evident in the vicinity. In the late Iron Age, around the 4th century BCE, the Celts arrived. In the 5th to 6th centuries, the Germanic Quadi settled in the area. The first Slavic tribes came to the region in the 5th to 6th centuries. The era of Great Moravia in the 9th century is reflected in the grand court in nearby . From 1299 to 1321, Piešťany belonged to the domain of Matúš Čák of Trenčín. It was also a royal property and part of the Tematín Castle domain. In 1348, King Louis I granted Tematín Castle and estate to Master Nicholas Kont of Königsberg. After the extinction of this lineage, they came under the ownership of Alexius Thurzo, appointed by King Louis II (Wikipedia).

Throughout history, Piešťany was mentioned by various names such as Pessen and Pesthyen. The name „Piešťany“ is derived from the sandy character of the Váh riverbed deposits. Historical names for Piešťany include Pescan (1113), Pekchen (1299), Posseen (1348), Pechen (1357), Pestien (1429), Pestyen (1435), and many more. The first written mention dates back to 1113 in the Zobor Charter issued by King Coloman I of Hungary. The town’s history is closely tied to the development of spa culture in the 16th century. The first detailed description of the springs comes from George Werhner, prefect of Šariš Castle and royal counselor, in 1545. Later descriptions were provided by the Austrian imperial physician Johann Crato von Krafftheim in 1571, Pope Sixtus V’s personal physician Andrea Baccius Elpidianus in 1588, and German traveler Martin Zeiller in 1632. The most famous description is Adam Trajan’s poem „Saluberrimae Pistinienses Thermae“ from 1642 (Wikipedia).

In 1598, Piešťany had 144 houses. In 1642, Piešťany gained town privileges and market rights, evolving into a manorial town. In the 18th century, the spa settlement Teplice developed around the springs. In its center stood an accommodation inn and a manor house for the nobility. The settlement gradually merged with the town of Piešťany, forming the historic center we see today. In 1720, Charles VI donated the Hlohovec estate (to which Piešťany belonged) to Ján Leopold Erdödy, who owned the town until 1848 and the spa until 1940. In 1802, Ludwig van Beethoven visited Piešťany. A catastrophic flood on August 26, 1813, caused extensive damage to all buildings (Mednyanský A., 1971) (Wikipedia).

Like many other cities in Western Europe and Slovakia, Piešťany is experiencing a decline in population. Today, Piešťany is home to less than 30,000 residents. In 1731, according to available sources, the town had 1,488 inhabitants (Wikipedia). The population continued to grow over the years: 7,379 in 1910, 14,519 in 1945, 22,963 in 1970, and 30,731 in 1980 (Drobný D., Michalec P., Bača R., Hovorka J., 1993). As of 1991, the population was 33,176 (Municipal and Local Statistics, Data as of December 31, 1991).

Not far from the city center, on the edge of the park, stands the House of Arts, hosting various theater and dance groups and hosting numerous exhibitions. Another well-known venue is the Small Stage of the Municipal Cultural Center, known among the locals as „Krasko.“ Piešťany is home to the Institute of Physiotherapy, Balneology, and Rehabilitation of the University of St. Cyril and Methodius in . There are two high schools, Pierre de Coubertin and St. Michael the Archangel Gymnasium. The renowned Hotel Academy of is also located in Piešťany. The city has three museums, with the main building of the Balneological Museum situated in the Kúpeľná dvorana building. It oversees the memorial room of Ivan Krasko on the Váh embankment between Kolonádny and Krajinský bridges, Villa of Dr. Liska, and the Kostolec hillfort about 6 km away. The Military History Museum is in the airport area, and unfortunately, only a part of the exhibits is accessible seasonally (Wikipedia). The Veteran Car Club Piešťany has its museum in the nearby Moravany. A significant presence in the field of metrology, testing, standardization, and certification is the Technical Testing Institute Piešťany, š. p. – TSÚ (Wikipedia).

Since 1955, the Piešťany Music Festival has been held annually. Since 1999, Piešťanské organové dni (Piešťany Organ Days) takes place. The opening of the bathing season is a regular event at the beginning of summer. The tradition of the Sculptures of Piešťany Parks was revived, and since 2006, the Cinematik film festival has been held regularly. Other film festivals include Kineama, Astrofilm, and Eurotour. In summer, Truck Country and Country Lodenica festivals are traditional events. The Victoria Regia flower arrangement competition, featuring an allegorical procession, takes place at the end of summer, marking the conclusion of the summer bathing season. The Hodokvas music festival was held at the airport until recently. This baton was passed to the Grape festival. Since 2010, the Carat Tuning Party has become a tradition, followed by the electronic music festival BeeFree from 2011. National Aviation Days, which took place in Piešťany, were moved to Sliač in 2011 (Wikipedia). Since 1959, the city has been covered by Revue Piešťany, which was once a monthly magazine and is now published quarterly. The weekly Piešťanský týždeň has been in existence since 1991. I have a personal connection to it, as I worked as a street vendor selling it until 1995. Since the end of 2010, Piešťany boasts its own radio station, Rádio Piešťany, broadcasting on 90.2 MHz (Wikipedia).

Piešťany has been the birthplace of several notable individuals, including actor Marián Geišberg, well-known presenter Alena Heribanová, canoeist Slavomír Kňazovický, kayakers Róbert Erban and Marcela Erbanová, swimmer Martina Moravcová, hockey players Branko Radivojevič and Michel Miklík, and footballer Filip Hološko. In the past, many artists were associated with Piešťany, such as Miloš Bazovský, Zolo Palugay, Gejza Vámoš, Ivan Krasko, and Jozef Dodo Šošoka (Wikipedia).

Piešťany, eine wunderschöne Stadt, die vor allem durch ihre friedliche Atmosphäre besticht, nimmt einen besonderen Platz ein, weil hier Ruhe spürbar ist. In Piešťany bewegt sich das Leben in gemächlichem Tempo, wodurch eine Atmosphäre der Gelassenheit entsteht, während die Stadt kulturell blüht und gut gepflegt ist. Ausgedehnte Parks schmücken das Stadtbild, und die Stadt pulsiert vor touristischer Aktivität. Gelegen auf 162 Metern über dem Meeresspiegel, mit GPS-Koordinaten von 48°35’03“ Breitengrad und 17°50’01“ Längengrad, erstreckt sich Piešťany über eine Fläche von 44,201 km². Spuren der Besiedlung in den umliegenden Gebieten reichen bis ins Quartäre Pleistozän zurück. Werkzeuge aus der Neandertaler-Ära wurden im nahegelegenen Dorf Banka und in der Höhle Čertova pec entdeckt.

Während der späten Steinzeit und besonders in der Bronzezeit suchten die Menschen die nicht gefrierenden Quellen in der Region auf. Die Anwesenheit der Magyarenkultur, gefolgt von den Kulturen von Mochovce und Čakany, ist in der Umgebung ersichtlich. In der späten Eisenzeit, etwa im 4. Jahrhundert v. Chr., kamen die Kelten an. Im 5. bis 6. Jahrhundert ließen sich die germanischen Quaden in der Gegend nieder. Die ersten slawischen Stämme kamen im 5. bis 6. Jahrhundert in die Region. Die Zeit von Großmähren im 9. Jahrhundert spiegelt sich in der großen Burg in der Nähe von Ducové wider. Von 1299 bis 1321 gehörte Piešťany zum Gebiet von Matúš Čák von Trenčín. Es war auch königlicher Besitz und Teil des Tematín-Burgbezirks. Im Jahr 1348 schenkte König Ludwig I. Tematín-Burg und -land dem Magister Nikolaus Kont von Königsberg. Nach dem Aussterben dieser Linie kamen sie in den Besitz von Alexius Thurzo, ernannt von König Ludwig II. (Wikipedia).

Im Laufe der Geschichte wurde Piešťany unter verschiedenen Namen wie Pessen und Pesthyen erwähnt. Der Name „Piešťany“ leitet sich vom sandigen Charakter der Ablagerungen im Flussbett der Waag ab. Historische Namen für Piešťany sind Pescan (1113), Pekchen (1299), Posseen (1348), Pechen (1357), Pestien (1429), Pestyen (1435) und viele mehr. Die erste schriftliche Erwähnung stammt aus dem Jahr 1113 in der Zoborer Urkunde von König Koloman I. von Ungarn. Die Geschichte der Stadt ist eng mit der Entwicklung der Badekultur im 16. Jahrhundert verbunden. Die erste ausführliche Beschreibung der Quellen stammt von Georg Werhner, Präfekt des Schlosses Šariš und königlicher Ratgeber, aus dem Jahr 1545. Spätere Beschreibungen stammen vom österreichischen Hofarzt Johann Crato von Krafftheim im Jahr 1571, vom persönlichen Arzt von Papst Sixtus V. Andrea Baccius Elpidianus im Jahr 1588 und vom deutschen Reisenden Martin Zeiller im Jahr 1632. Die berühmteste Beschreibung stammt aus Adam Trajans Gedicht „Saluberrimae Pistinienses Thermae“ von 1642 (Wikipedia).

Im Jahr 1598 hatte Piešťany 144 Häuser. Im Jahr 1642 erhielt Piešťany Stadtrechte und Marktrechte und entwickelte sich zu einer herrschaftlichen Stadt. Im 18. Jahrhundert entstand um die Quellen herum die Badekolonie Teplice. In ihrem Zentrum stand ein Unterkunftsgasthaus und ein Herrenhaus für den Adel. Die Kolonie verschmolz allmählich mit der Stadt Piešťany und bildet heute das historische Zentrum, das wir sehen. Im Jahr 1720 schenkte Karl VI. das Gut Hlohovec (zu dem Piešťany gehörte) Ján Leopold Erdödy, der die Stadt bis 1848 und das Bad bis 1940 besaß. Im Jahr 1802 besuchte Ludwig van Beethoven Piešťany. Eine katastrophale Flut am 26. August 1813 verursachte erhebliche Schäden an allen Gebäuden (Mednyanský A., 1971) (Wikipedia).

Wie viele andere Städte in Westeuropa und der Slowakei erlebt Piešťany einen Rückgang der Bevölkerung. Heute leben in Piešťany weniger als 30.000 Einwohner. Im Jahr 1731 hatte die Stadt nach verfügbaren Quellen 1.488 Einwohner (Wikipedia). Die Bevölkerung wuchs im Laufe der Jahre weiter: 7.379 im Jahr 1910, 14.519 im Jahr 1945, 22.963 im Jahr 1970 und 30.731 im Jahr 1980 (Drobný D., Michalec P., Bača R., Hovorka J., 1993). Im Jahr 1991 betrug die Bevölkerung 33.176 (Stadt- und Gemeindestatistik, Daten vom 31. Dezember 1991).

Nicht weit vom Stadtzentrum entfernt, am Rande des Parks, steht das Haus der Künste, das verschiedene Theater- und Tanzgruppen beherbergt und zahlreiche Ausstellungen veranstaltet. Ein weiterer bekannter Veranstaltungsort ist die Kleine Bühne des Städtischen Kulturzentrums, die bei den Einheimischen als „Krasko“ bekannt ist. In Piešťany befindet sich das Institut für Physiotherapie, Balneologie und Rehabilitation der Universität St. Kyrill und Method in Trnava. Es gibt zwei Gymnasien, Pierre de Coubertin und St. Michael the Archangel Gymnasium. Die renommierte Hotelakademie von Ľudovít Winter befindet sich ebenfalls in Piešťany. Die Stadt hat drei Museen, wobei sich das Hauptgebäude des Balneologischen Museums in der Kúpeľná dvorana (Badehalle) befindet. Darüber hinaus unterstehen ihm das Gedenkzimmer von Ivan Krasko zwischen den Kolonnaden und der Krajinský most (Landesbrücke), die Villa von Dr. Liska und die etwa 6 km entfernte Burgstätte Kostolec. Das Militärgeschichtsmuseum befindet sich auf dem Gelände des Flugplatzes und ist leider nur teilweise und saisonal zugänglich (Wikipedia). Der Veteran Car Club Piešťany betreibt ein Museum in der Nähe von Moravany. Die Technische Prüfungsanstalt Piešťany, eine Einrichtung für Metrologie, Prüfung, Normung und Zertifizierung, ist auch heute noch von Bedeutung.

Der Piešťanský hudobný festival findet seit 1955 in Piešťany statt. Seit 1999 gibt es die Piešťanské organové dni. Regelmäßig zu Beginn des Sommers wird die Badesaison eröffnet. Die Tradition der Skulpturen der Piešťany Parks wurde wiederbelebt, und seit 2006 findet regelmäßig das Filmfestival Cinematik statt. Zu den weiteren Filmfestivals gehören Kineama, Astrofilm und Eurotour. Im Sommer findet traditionell Truck Country und Country Lodenica statt. Der Wettbewerb im Blumenschmuck Victoria Regia, mit einem allegorischen Umzug als Höhepunkt, findet am Ende des Sommers statt und markiert das Ende der Sommersaison. In der jüngeren Vergangenheit fand auf dem Flughafen das Musikfestival Hodokvas statt. Diese Rolle übernahm später das Grape Festival. Seit 2010 gibt es die Tradition der Carat Tuning Party und seit 2011 das Elektronikmusikfestival BeeFree. Es gab auch die Nationalen Luftfahrttage, die 2011 nach Sliač verlegt wurden (Wikipedia). Seit 1959 informiert die Revue Piešťany über die Stadt, die früher monatlich erschien und heute vierteljährlich herausgegeben wird. Die wöchentliche Zeitschrift Piešťanský týždeň gibt es seit 1991, und damit verbinde ich auch persönliche Erfahrungen, da ich sie als Straßenverkäufer bis 1995 verkauft habe. Seit Ende 2010 kann Piešťany mit ihrem eigenen Radiosender, Rádio Piešťany, auf 90,2 MHz glänzen (Wikipedia).

Zu den Persönlichkeiten, die aus Piešťany stammen, gehören der Schauspieler Marián Geišberg, die bekannte Moderatorin Alena Heribanová, der Kanute Slavomír Kňazovický, die Kajakfahrer Róbert Erban und Marcela Erbanová, die Schwimmerin Martina Moravcová, die Eishockeyspieler Branko Radivojevič und Michel Miklík, der Fußballer Filip Hološko, die Tennisspielerinnen Magdaléna Rybáriková und Dominika Cibulková. In der Vergangenheit waren viele Künstler mit Piešťany verbunden, wie Miloš Bazovský, Zolo Palugay, Gejza Vámoš, Ivan Krasko und Jozef Dodo Šošoka (Wikipedia), sowie die Schauspieler Juraj Slezáček, Marián Vajda, der Musiker Patrik Vrbovský (Rytmus), die Tennisspieler Lukáš Lacko und der Uhrmacher Vladimír Plulík. Hier haben auch der Dichter, Prosaschriftsteller Ivan Krasko, der Dramatiker und Schriftsteller Ivan Stodola, der Maler Martin Benka, Alojz Klimo, der Schriftsteller und Maler Janko Alexy, der Bildhauer Valér Vavro und der Jazzmusiker Jozef Dodo Šošoka gewirkt.

بييشتياني هي مدينة جميلة، قبل كل شيء بسبب السلام الذي يمكن أن يشعر به الإنسان هنا. في بييشتيان، الناس لا يستعجلون. الهدوء هو السائد هنا، والمدينة تعيش حياة ثقافية، وهي منظمة بشكل جيد. الحدائق تشغل مساحة واسعة، ويزين الحياة السياحية المدينة. تقع المدينة على ارتفاع 162 مترًا فوق سطح البحر، وإحداثياتها الجغرافية هي 48°35`03„ خط العرض و 17°50`01„ خط الطول. مساحة المدينة تبلغ 44،201 كم². تعود آثار الاستيطان في المنطقة إلى العصر الرابع من العصر الجليدي. تم اكتشاف أدوات الإنسان من نوع نياندرتال في قرية بانكا وفي مغارة „تشيرتوفا بيك“. خلال الفترة الأخيرة من العصر الجليدي، انتقل صياد الفيلة إلى الينابيع الذي لا يتجمد. سكان العصور الحجرية المتأخرة والبرونزية خاصةً كانوا يبحثون عن هذه الينابيع. هناك آثار لثقافة المجريين وتليها آثار ثقافة الموهيلا وثقافة تشاتش. في العصور الحديثة من الحديد، حوالي القرن الرابع قبل الميلاد، ظهر الكلت. في القرون الأولى حتى الرابعة، كانت هناك استيطانات للقواد الجرمان. في القرون الخامسة والسادسة، دخلت القبائل السلافية الأولى إلى المنطقة. يذكر القصر النبيل في دوتشوف في القرب من بييشتيان أيام الدولة المورافية في القرن التاسع. في الفترة من 1299، 1301 – 1321، كانت بييشتيان جزءًا من أملاك ماتوش تشاكا ترينتشيان. كانت بييشتيان أيضًا ملكية ملكية وجزءًا من المنطقة الحصينة تيماتين. في عام 1348، قدم الملك لودفيك الأول قلعة وأملاك تيماتين إلى الماجستير نيكولاس كونت. بعد انقراض هذا النسل، حصل عليهم ألكسي ثورزو من الملك لودفيك التاني (ويكيبيديا).

في الماضي، ذكرت بييشتيان باسم „بيسين“ و „بيستهين“. اشتق اسم بييشتيان من الطابع الرملي لتكوينات فاهو على طول نهر الفاهو. التسميات التاريخية لبييشتيان: 1113 – بيسكان، 1299 – بيكشين، 1348 – بوسين، 1357 – بيتشين، 1429 – بيستين، 1546 – بيستين، 1552 – بيستيين، 1564 – بيشتين، 1588 – بيستين، 1642 – بيستين، 1689 – بوستين، 1709 – بوستين، 1742 – بوستيني، 1745 – بوستينيمو، 1774 – بوستين، بييشياني، تبليتش، تبليتشي، 1786 – بوشتين، بيتشاني، 1787 – تبليتش، 1808 – بوستين، بوستين، بييشياني، بيستاني، 1863 – 1907 – بوستيان، 1913 – بوستيان، حتى عام 1918 – بيستيان، بيستيان، بيستيان، بيشتيان، بيستيان، بيشتيان، بيشتيان، 1920 – بييشتيان. باللغة المجرية، تعرف بييشتيان باسم „بوشتين“، بالألمانية „بيستيان“، وبالبولندية „بيشتشاني“. أول ذكر كتابي يعود إلى عام 1113 من خلال وثيقة زوبور الصادرة عن الملك الهنغاري كولومان الأول. ترتبط تاريخ المدينة ارتباطًا وثيقًا بتطور علاجات الاستحمام في القرن السادس عشر. أول وصف مفصل للينابيع يعود إلى متصرف قلعة شاريش ومستشار الملك جورج فيرهنر في عام 1545. الوصف لاحقًا جاء من الطبيب النمساوي جوهان كراتا دي كرافهايما في عام 1571، ومن الطبيب الشخصي للبابا سيكستوس الخامس أندريا باشيوسا إلبيديانوس في عام 1588، ومن المسافر الألماني مارتن زيلر في عام 1632، وأشهر وصف من آدم ترايان في قصيدته „سالوبيريماي بيستينينسيس ثيرماي“ في عام 1642 (ويكيبيديا). في عام 1598، كان هناك 144 منزلًا في بييشتيان (obecluka.sk).

في عام 1642، حصلت بييشتاني على الامتيازات الحضرية وحقوق المعرض وتطورت كمدينة ريفية. في القرن الثامن عشر، نشأت قرية حمام حول المياه العلاجية. في وسطها كان هناك نزل للإقامة وقصر للنبلاء. تدمجت القرية تدريجياً مع بلدة بييشتاني وتشكل اليوم المركز التاريخي. في عام 1720، قدم الحاكم كارول السادس مقاطعة خلوهوفيتس (كانت بييشتاني تتبع خلوهوفيتس) إلى يان ليوبولد إيردوديم، الذي كان يملك المدينة حتى عام 1848 والعلاجات الحرارية حتى عام 1940. في عام 1802، زار لودفيغ فان بيتهوفن بييشتاني. كان للفيضان الذي وقع في 26 أغسطس 1813 أبعادٌ كارثية، حيث تضررت جميع المباني (Mednyanský A., 1971) (Wikipedia).

تعاني بييشتاني، مثل العديد من المدن في أوروبا الغربية وأيضًا في سلوفاكيا، من تراجع في عدد السكان. اليوم، يعيش في بييشتاني أقل من 30,000 نسمة. في عام 1731، عاش فيها، وفقًا للمصادر المتاحة، 1,488 شخصًا (ويكيبيديا)، في عام 1910 – 7,379، في عام 1945 – 14,519، في عام 1970 – 22,963، في عام 1980 – 30,731 (Drobný D., Michalec P., Bača R., Hovorka J., 1993)، في عام 1991 – 33,176 (الإحصاء البلدي والقروي، بيانات حتى 31.12.1991). قرب مركز المدينة، على حافة الحديقة، يقع „دوم أومينيا“، حيث يستضيف العديد من الفرق المسرحية والرقصية، وتُقام هنا العديد من المعارض، ويُستخدم القاع كصالة سينما، ومن بين المعالم البارزة الأخرى الساحة الصغيرة في مركز المركز الثقافي المحلي – المعروفة بين سكان بييشتاني باسم „كراسكو“. في بييشتاني، يُمثل معهد الفيزيوتيرابي والبالنيولوجيا والتأهيل التابع لجامعة سانت سيريل وميثوديوس في ترنافا التعليم العالي. هناك مدرستان ثانويتان: „بيير دو كوبرتان“ و“سانت ميخايل آركانجيل“. معروفة أيضًا أكاديمية لودوفيتا فينتير للفندق. في المدينة، هناك ثلاثة متاحف. يتم وضع المبنى الرئيسي للمتحف البالنولوجي في مبنى „كوبيلنا دفورانا“. تحت إدارته، تشمل غرفة الذاكرة لإيفان كراسكو على ضفاف نهر فاهو بين جسر كولونادني وجسر كراينسكي، فيلا الدكتور ليسكو، ومستوطنة كوستوليتش التي تبعد حوالي 6 كم. يقع متحف التاريخ العسكري في محيط المطار ولكن يُفترض فتح جزء من المعروضات ويكون مفتوحًا موسميًا فقط (ويكيبيديا). يمتلك نادي السيارات الفتيان في بييشتاني متحفه الخاص في مورافان. كانت شركة تيسلا بييشتاني من بين الشركات البارزة في الماضي، واليوم يشكل شركة ON Semiconductor النشاط الرئيسي (ويكيبيديا). كانت كيرانا بييشتاني تصنع أجهزة طبية، واليوم تم تجزئتها إلى العديد من الشركات الصغيرة. يعتبر المعهد الفني للاختبار في بييشتاني (TSÚ) مكانًا هامًا حتى اليوم في مجال الميترولوجيا واختبار المواد والتوحيد والتصديق (ويكيبيديا).

في بييشتاني، يتم تنظيم مهرجان بييشتانسكي الموسيقي منذ عام 1955. بدءًا من عام 1999، تقام أيضًا „أيام الأرغان“ في بييشتاني. في بداية كل صيف، يتم افتتاح موسم الحمام. تم استعادة أيضًا تقليد تماثيل حدائق بييشتاني، ومنذ عام 2006 يُعقد بانتظام مهرجان السينما Cinematik. بين المهرجانات السينمائية الأخرى تذكر Kineama و Astrofilm و Eurotour. في الصيف، يتم تنظيم فعاليات تقليدية مثل Truck Country و Country Lodenica. يُجرى كذلك مسابقة ترتيب الزهور „فيكتوريا ريجيا“، التي يكون ذروتها موكب استعراضي، وتُقام في نهاية الصيف كختام لموسم الحمام الصيفي. في الماضي، أُقيم مهرجان الموسيقى „هودوكفاس“ في المطار، واستلم هذا التقليد مهرجان „غريب“. منذ عام 2010، أصبحت تقام فعاليات Carat Tuning Party بشكل تقليدي، ومنذ عام 2011 يتم تنظيم مهرجان الموسيقى الإلكترونية BeeFree. في الماضي، كانت هناك أيضًا أيام الطيران الوطنية، التي تم نقلها إلى سلياتش منذ عام 2011 (ويكيبيديا). منذ عام 1959، تقدم مجلة „ريفيو بييشتاني“ المعلومات حول المدينة، والتي كانت في السابق شهرية وتُصدر اليوم كل ربع سنوي. تصدر أسبوعية „بييشتانسكي تيدنيك“ منذ عام 1991، وترتبط بها تجربة شخصية، حيث قمت ببيعها كتاجر جوال منذ العدد الثالث حتى عام 1995. منذ نهاية عام 2010، تفتخر بييشتاني بمحطة راديو خاصة بها، راديو بييشتاني، والتي تبث على تردد 90.2 ميجاهرتز (ويكيبيديا).

من بييشتاني أيضًا، نجد الممثل ماريان غيشبرغ، المذيعة الشهيرة ألينا هيريبانوفا، لاعب الكانو سلافومير كنيازوفيتش، لاعب الكاياك روبرت إربان، لاعبة الكاياك مارسيلا إربانوفا، السباحة مارتينا مورافكوفا، لاعبي الهوكي برانكو راديفويفيتش وميشيل ميكليك، لاعب كرة القدم فيليب هولوشكو، لاعبي التنس ماجدالينا ريباريكوفا ودومينيكا تسيبولكوفا. في الماضي، عاش العديد من الفنانين في المدينة مثل ميلوش بازوفسكي، زولو بالوجاي، جيزا فاموش، إيفان كراسكو، جوزيف دودو شوشوكا (ويكيبيديا)، الممثلين يوراي سليزاتشيك، ماريان فياجدا، الموسيقي باتريك فيربوفسكي (ريتموس)، لاعبي التنس لوكاس لاتكو، صانع الساعات فلاديمير بلوليك. عمل فيها الشاعر والكاتب إيفان كراسكو، الكاتب والمسرحي إيفان ستودولا، الرسام مارتن بينكا، ألويز كليمو، الكاتب والفنان جانكو أليكسي، النحات فالير فافرو، وعازف الموسيقى الجاز جوزيف دودو شوشوكا.

Literatúra

  • Drobný Dušan, Michalec Peter, Bača Róbert, Hovorka Ján, 1993: Piešťany trochu inak, PMDD, Piešťany, ISBN 80-966992-0-2
  • Mednyanský Alojz, 1971: Malebná cesta dolu Váhom, Tatran, , p. 57, 188

– Medzi kúpaliskom Sĺňava a Ratnovskou zátokou sa nachádza tzv. Rymplerova važina. Pred viac ako sto rokmi to bol areál mäkkého lúhu s prevládajúcou vŕbou bielou – Salix alba, topoľom čiernym – Populus nigra, topoľom bielym – Populus alba a topoľom sivým – Populus x canescens. Rastú tu čremchy, hloh, baza, krovité . Na brehoch potoka rastie kosatec žltý – pseudacorus. Najmä v minulosti to bola oblasť chovu hydiny a pasenia dobytka (František Bača – Piešťanský týždeň). Sĺňava bola vybudovaná v rokoch 1956 – 1959 (ŠOP SR). Sĺňava – vodná nádrž Sĺňava vznikla zahradením rieky Váh. Pri prechádzkach na nábreží Váhu možno zazrieť najrozličnejšie druhy vodného vtáctva. Pozornosť vzbudzujú predovšetkým majestátne labute hrbozobé. Najradšej sa zhromažďujú spolu s čajkami smejivými a kačicami divými pod Kolonádovým mostom, kde ich už tradične prikrmujú nielen deti, ale i mnohí návštevníci Piešťan. Najmä v zimných mesiacoch sa k labutiam pripájajú aj kačice divé, lysky čierne. Údolím Váhu sa tiahne dôležitá migračná cesta vtákov. Vodnú nádrž Sĺňava, využívajú operenci pri jarnom a jesennom ťahu ako odpočinkovú stanicu na svojich ďalekých cestách. Niektoré druhy čajok a kačíc zo severnej Európy, hlavne z Pobaltia a Ruska, na Sĺňave i zimujú. Vďaka priaznivým mikroklimatickým podmienkam, ktoré súvisia s termálnymi prameňmi, určité úseky vodných plôch nezamŕzajú ani v silných mrazoch. Preto patrí Sĺňava medzi najvýznamnejšie zimoviská vodného vtáctva v SR. Na Vtáčom ostrove uprostred Sĺňavy každoročne vyhniezdi niekoľko tisíc párov čajok smejivých. K zaujímavostiam patrí, že práve tu zahniezdila prvýkrát na Slovensku aj veľká čajka bielohlavá a čajka sivá. Najväčšiu pozornosť si však zasluhuje hniezdna kolónia rybára riečneho. Tento štíhly vzdušný akrobat je zaradený do Červenej knihy ohrozených druhov a preto vyžaduje prísnu ochranu. Na Sĺňave prebieha intenzívny ornitologický výskum. Dlhoročné preukázali význam a dôležitosť tejto lokality pre vodné a pri vode žijúce . Preto bola Sĺňava v roku 1980 zaradená do siete chránených území. V súčasnosti má štatút chráneného areálu a jeho rozloha je 430 hektárov (Kornel Duffek).

Centrum –  reštaurácia, priestor pre konanie spoločenských a kultúrnych podujatí. Podľa Tibora Urbánka (Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, p. 4) Kursalon bola prvá reprezentatívna budova postavená Ľudovítom Winterom v roku 1894  (piestany.sk). Kursalon je mladší názov celého objektu, v ktorom je od roku 1928 múzeum, a ktorý nesie názov Kúpeľná dvorana (iestany.sk). – sa nachádza pred Kolonádnym mostom. Je to novogotická stavba postavená v roku 1897 (piestany.sk). Victoria Regia – Hotel Victoria Regia je na začiatku Winterovej ulice, oproti hotelu Lipa. Ide o pôvodne klasicistickú vilu Türökyho z 19. storočia, prestavanú na romantickú (piestany.sk). Evanjelický kostol (Winterova 1) – je jednoloďový gotický chrám postavený v roku 1905 (piestany.sk). Stará lekáreň na Winterovej ulici  má bohatú secesnú výzdobu na hlavnej fasáde. Na uličnej fasáde je posledný skriňový secesný výklad s pôvodnými reklamami lekárne (piestany.sk). Riaditeľstvo kúpeľov na Winterovej 29 je najstaršou funkčnou budovou v meste (piestany.sk). Vojenský kúpeľný ústav na Teplickej 81 vybudovali v roku 1863. Od prvopočiatku slúžil ubytovaniu a stravovaniu kúpeľných pacientov z radov príslušníkov armády (piestany.sk). Zelený strom na Winterovej ulici bol za dobu svojej existencie rezidenciou nájomcu a riaditeľa kúpeľov, hotelom a nakoniec sa stal liečebným domom (piestany.sk). Liečebný dom Slovan bol pôvodne funkčný hotel Grand Hotel Royal, postavený v roku 1906. Veľkolepo zdobená sála slúžila ako koncertné auditórium, usporadúvali sa v nej medzinárodné konferencie a iné významné podujatia. Od roku 1986 je objekt uzatvorený (piestany.sk). Slovan bol pýchou Piešťan, dnes bohužiaľ je jeho hanbou. Chátra čoraz viac, všetky snahy čokoľvek s kedysi krásnym hotelom, zlyhali. Bojím sa toho, že celý objekt bude asanovaný. bol postavený v roku 1912 (piestany.sk). V 90-tych rokov 20. storočia Lipu postihol požiar a odvtedy je zničená.

– spája centrum mesta s kúpeľným ostrovom. Bol postavený v roku 1933 (Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, p. 4). Nápis na ňom „Saluberrimae Pistinienses Thermae“ pochádza z roku 1642 a znamená „Uzdravujúce piešťanské kúpele“ (Piešťanské informačné centrum). Barlolamač – dielo Roberta Kühmayera sa nachádza začiatku Kolonádneho mosta, je symbolom Piešťan. Podľa prameňa, Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, p. 4, kresliar Artur Heyer naskicoval Ľudovítovi Winterovi obraz „Lámača barlí„, ktorý dal Ľudovít patentovať. Neskôr, v roku 1930 dal barlolamača zvečniť do bronzu (Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, p. 4). Krajinský most – na mieste, kde je teraz Krajinský most, bol predtým starý drevený most Erdödyovcov. V roku 1932 Ľudovít Winter postavil efektný most, ktorý umožnil postaviť príjazdovú cestu ku Thermii (Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, p. 4).Vešadlové rozpätie oblúka je 52 metrov. Nosná konštrukcia je zložená z dvoch horných upnutých oblúkov. Preto sa tomuto mostu často hovorí aj oblúkový. V tej dobe patril k najodvážnejším mostným konštrukciám u nás. V roku 1932 bola na moste pamätná tabuľa s nápisom: „Most prvého prezidenta Československej republiky T. G. Masaryka pomenovaný Slovenskou krajinou na pamäť jeho 80. narodenín (1850 – 1930).“ Nemci cez druhú svetovú vojnu, keď Piešťany opúšťali v noci z 3. na 4. apríla 1945, most poškodili. Sovietska armáda hneď 5. apríla začala most opravovať a čoskoro ho aj opravila a doplnila o stavidlo na stabilizáciu hladiny Obtokového ramena (Moretová D., 2012, Revue Piešťany, Nr. 1 , p. 26 – 28).

Ulice Územie dnešného Floreátu bola do roku 1918 záplavovým územím, plný vegetácie. Vtedy ho Ľudovít Winter kúpil od grófa Viliama Erdödyho. Nazval ho Floreát (z latinčiny – nech rozkvitá) (Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, p. 4). Na cintoríne na Bratislavskej ceste sa nachádza Pamätník obetí holokaustu. Na Štefánikovej ulici sa nachádza Pranier – pieskovcový stĺp hanby vytvorený okolo roku 1830. Čelnú stranu praniera zdobí nápis: „Newolám žádneho, prímam každého“. Ku stĺpu pripútavali delikventa za nohy a okolo pása okovami (piestany.sk).

Budovy je na Detvianskej ulici č. 9. Predstavuje pozostatky najstaršej murovanej sakrálnej budovy na území dnešného mesta. Pochádza zo 14. storočia. Na ploche lode chrámovej stavby sa nachádzajú zvyšky základov staršej budovy, zrejme románskej kamennej stavby. Najstaršie tu nájdené pochádzajú z čias vlády uhorského kráľa Kolomana I. (1095 – 1116). O Starom kláštore sa uvažovalo ako o kláštore templárov, avšak ide iba o legendu (Krupa V., Klčo M., 2004: Starý kláštor v Piešťanoch, archeologický výskum lokality v rokoch 1991 – 1994, Zborník Pamiatky Trnavy a trnavského kraja, č. 7, Trnava). Dnes zostali z kláštora už len ruiny. – Ružový mlyn dal postaviť v roku 1917 Ľudovít Winter ako výkrmňu ošípaných (Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, p. 4). Dnes už je žltý, odkedy ho dali opraviť ;-). Dom umenia je prvá mimobratislavská stavba divadla po 2. svetovej vojne, realizovaná v rokoch 1974 – 1979 (piestany.sk).

The Váh River – Rympler’s Pond: Between the Sĺňava swimming pool and the Ratnovská bay, there is the so-called Rympler’s Pond. Over a hundred years ago, it was an area of soft meadow dominated by white willow (Salix alba), black poplar (Populus nigra), white poplar (Populus alba), and grey poplar (Populus x canescens). Various species of vegetation such as hawthorn, buckthorn, elderberry, and bushy willows grow in the area. Yellow iris (Iris pseudacorus) grows along the stream banks. In the past, it was used for poultry farming and cattle grazing (František Bača – Piešťanský týždeň). Sĺňava was built between 1956-1959 (ŠOP SR). Sĺňava – a reservoir formed by damming the Váh River. Various waterfowl can be observed during walks along the Váh embankment, with swans being particularly majestic. They often gather with laughing gulls and wild ducks under the Kolonádový Bridge, where, traditionally, they are fed not only by children but also by many visitors to Piešťany. Especially in winter months, wild ducks and black coots join the swans. The Váh Valley serves as an important migration route for birds. Sĺňava, with its favorable microclimatic conditions related to thermal springs, has sections of water that do not freeze even in severe frosts. Therefore, Sĺňava is among the most significant wintering grounds for waterfowl in Slovakia. Every year, several thousand pairs of laughing gulls nest on the Bird Island in the middle of Sĺňava. It’s noteworthy that the great black-headed gull and the common gull also nested here for the first time in Slovakia. However, the nesting colony of the common tern is of particular interest. This slender, aerial acrobat is listed in the Red Book of endangered species, requiring strict protection. Intensive ornithological research takes place at Sĺňava. Long-term studies have demonstrated the importance of this location for water and water-associated bird species. Consequently, Sĺňava was included in the network of protected areas in 1980 and currently holds the status of a protected area with an area of 430 hectares (Kornel Duffek).

Kursalon Center – a restaurant and space for social and cultural events. According to Tibor Urbánek (Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, p. 4), Kursalon was the first representative building constructed by Ľudovít Winter in 1894 (piestany.sk). Kursalon is a more recent name for the entire facility, which has housed a museum since 1928, known as the Kúpeľná Dvorana (Bath House) (piestany.sk). Chapel of the Divine Heart of Jesus – located in front of the Kolonádový Bridge. It is a neo-Gothic structure built in 1897 (piestany.sk). Victoria Regia – Hotel Victoria Regia is at the beginning of Winterova Street, across from the Lipa Hotel. Originally a classicist villa belonging to Türöky from the 19th century, it was later transformed into a romantic style (piestany.sk). Evangelical Church (Winterova 1) – a single-nave Gothic church built in 1905 (piestany.sk). The Old Pharmacy on Winterova Street boasts rich Secessionist decoration on its main facade. The street facade features the last showcase with original pharmacy advertisements in Secessionist style (piestany.sk). The Administration Building of the Spa on Winterova 29 is the oldest functional building in the city (piestany.sk). The Military Spa Institute on Teplicka 81 was established in 1863. Initially, it served as accommodation and catering for spa patients from the army (piestany.sk). The Green Tree on Winterova Street was the residence for the lessee and director of the spa during its existence. It served as a hotel and eventually became a medical facility (piestany.sk). The Slovan Medical Facility was originally the Grand Hotel Royal, built in 1906. The grand hall was magnificently decorated and served as a concert auditorium, hosting international conferences and other significant events. Since 1986, the facility has been closed and has fallen into disrepair, unfortunately tarnishing the pride of Piešťany (piestany.sk). The Lipa Hotel was built in 1912 (piestany.sk). In the 1990s, Lipa was affected by a fire and has been in ruins since then.

Bridges Kolonádny Bridge – connects the city center with the spa island. It was built in 1933 (Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, p. 4). The inscription on it, „Saluberrimae Pistinienses Thermae,“ dates back to 1642 and means „Healing Piešťany Baths“ (Piešťanské informačné centrum). Barlolamač – Robert Kühmayer’s work is located at the beginning of the Kolonádny Bridge and is a symbol of Piešťany. According to sources, Artur Heyer sketched the painting „Lámača barlí“ for Ľudovít Winter, which he patented. Later, in 1930, the barlolamač was cast in bronze (Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, p. 4). Krajinský Bridge – at the site where the Krajinský Bridge now stands, there used to be the old wooden bridge of the Erdödy family. In 1932, Ľudovít Winter built an impressive bridge, allowing for the construction of the access road to Thermia (Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, p. 4). The span of the bridge’s arch is 52 meters. The supporting structure consists of two upper attached arches, making it often referred to as an arch bridge. At that time, it was considered one of the most daring bridge constructions in the country. In 1932, a memorial plaque with the inscription „Bridge of the first President of Czechoslovakia T.G. Masaryk named by the Slovak countryside in memory of his 80th birthday (1850 – 1930)“ was placed on the bridge. During the Second World War, when the Germans left Piešťany on the night of April 3-4, 1945, they damaged the bridge. The Soviet army immediately started repairing the bridge on April 5 and soon completed the repairs, adding a weir to stabilize the water level of the Obtokové rameno (Moretová D., 2012, Revue Piešťany, Nr. 1, p. 26 – 28).

Streets The area of today’s Floreát was a floodplain until 1918, full of vegetation. At that time, Ľudovít Winter purchased it from Count Viliam Erdödy. He named it Floreát (from Latin – let it bloom) (Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, p. 4). The Holocaust Victims Memorial is located at the cemetery on Bratislavská Street. On Štefánikova Street, there is Pranier – a sandstone pillar of shame created around 1830. The front of the pranier is adorned with the inscription: „I don’t turn anyone away; I take everyone.“ Delinquents were tied to the pillar by their feet and secured around the waist with chains (piestany.sk).

Buildings The Old Monastery is on Detvianská Street No. 9, representing the remnants of the oldest brick sacral building on the territory of the current city. It dates back to the 14th century, with the nave of the church building containing remnants of the foundations of an older structure, likely a Romanesque stone building. The oldest coins found here date back to the reign of Hungarian King Koloman I (1095 – 1116). The Old Monastery now remains only in ruins. Ružový Mlyn (Pink Mill) – Ružový Mlyn was built by Ľudovít Winter in 1917 as a pigsty (Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, p. 4). It is yellow now, since it was repaired ;-) Dom umenia (House of Art) is the first non-Bratislava theater building after World War II, realized in the years 1974 – 1979 (piestany.sk).

Die Váh – Rymplerova Važina: Zwischen dem Sĺňava-Schwimmbad und der Ratnovská-Bucht befindet sich die sogenannte Rymplerova Važina. Vor über hundert Jahren war es ein Gebiet mit weichen Wiesen, die von weißer Weide (Salix alba), Schwarzer Pappel (Populus nigra), Weißer Pappel (Populus alba) und Grauer Pappel (Populus x canescens) dominiert wurde. Verschiedene Pflanzenarten wie Weißdorn, Faulbaum, Holunder und buschige Weiden wachsen in der Gegend. Gelbe Schwertlilien (Iris pseudacorus) wachsen entlang der Bachufer. In der Vergangenheit wurde es für die Geflügelzucht und die Weidewirtschaft genutzt (František Bača – Piešťanský týždeň). Die Sĺňava wurde zwischen 1956 und 1959 errichtet (ŠOP SR). Sĺňava – ein Stausee, der durch das Aufstauen des Flusses Váh entstanden ist. Bei Spaziergängen am Váh-Ufer können verschiedenste Arten von Wasservögeln beobachtet werden. Schwäne sind besonders majestätisch und sammeln sich oft mit Lachmöwen und Wildenten unter der Kolonádový-Brücke, wo sie traditionell nicht nur von Kindern, sondern auch von vielen Besuchern von Piešťany gefüttert werden. Besonders in den Wintermonaten schließen sich den Schwänen auch Wildenten und Schwarzkohlen an. Das Váh-Tal dient als wichtige Zugstrecke für Vögel. Aufgrund der günstigen mikroklimatischen Bedingungen im Zusammenhang mit Thermalquellen frieren bestimmte Abschnitte des Wassers selbst bei starkem Frost nicht ein. Daher gehört Sĺňava zu den bedeutendsten Winterquartieren für Wasservögel in der Slowakei. Jedes Jahr brüten mehrere tausend Paare Lachmöwen auf der Vogelinsel in der Mitte von Sĺňava. Es ist erwähnenswert, dass hier auch die Große Raubmöwe und die Sturmmöwe erstmals in der Slowakei brüteten. Besondere Aufmerksamkeit verdient jedoch die Brutkolonie des Flussseeadlers. Dieser schlanke, luftige Akrobat ist im Roten Buch der gefährdeten Arten aufgeführt und erfordert einen strengen Schutz. Intensive ornithologische Forschungen finden in Sĺňava statt. Langjährige Studien haben die Bedeutung dieses Ortes für Wasservögel nachgewiesen. Daher wurde Sĺňava 1980 in das Netzwerk der Schutzgebiete aufgenommen und hat derzeit den Status eines geschützten Gebiets mit einer Fläche von 430 Hektar (Kornel Duffek).

Kursalon Center – ein Restaurant und Raum für gesellschaftliche und kulturelle Veranstaltungen. Laut Tibor Urbánek (Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, S. 4) war der Kursalon das erste repräsentative Gebäude, das von Ľudovít Winter im Jahr 1894 erbaut wurde (piestany.sk). Kursalon ist ein neuerer Name für das gesamte Gebäude, das seit 1928 ein Museum beherbergt und als Kúpeľná Dvorana (Badehaus) bekannt ist (piestany.sk). Kapelle des Göttlichen Herzens Jesu – befindet sich vor der Kolonádový-Brücke. Es ist ein neugotisches Gebäude, das 1897 erbaut wurde (piestany.sk). Victoria Regia – Das Hotel Victoria Regia befindet sich am Anfang der Winterova-Straße, gegenüber dem Lipa Hotel. Ursprünglich eine klassizistische Villa aus dem 19. Jahrhundert, gehört sie Türöky, wurde später in einen romantischen Stil umgebaut (piestany.sk). Evangelische Kirche (Winterova 1) – eine gotische Einzelschiffkirche, erbaut im Jahr 1905 (piestany.sk). Die Alte Apotheke in der Winterova-Straße ist mit reichen secessionistischen Verzierungen an der Hauptfassade versehen. An der Straßenfassade befindet sich das letzte Schaufenster mit originalen Apothekenanzeigen im Sezessionsstil (piestany.sk). Das Verwaltungsgebäude des Kurorts auf der Winterova 29 ist das älteste funktionierende Gebäude in der Stadt (piestany.sk). Das Militärkurinstitut auf der Teplicka 81 wurde 1863 errichtet. Von Anfang an diente es der Unterbringung und Verpflegung von Kurbadpatienten aus der Armee (piestany.sk). Der Grüne Baum auf der Winterova-Straße war während seiner Existenz die Residenz des Mieters und Direktors des Kurorts, ein Hotel und wurde schließlich ein Sanatorium (piestany.sk). Das Slovan Sanatorium war ursprünglich das Grand Hotel Royal, erbaut im Jahr 1906. Der prächtig geschmückte Saal diente als Konzertsaal und Gastgeber für internationale Konferenzen und andere bedeutende Veranstaltungen. Seit 1986 ist die Einrichtung geschlossen und verfiel leider, was die Stadt Piešťany betrifft (piestany.sk). Das Lipa Hotel wurde 1912 erbaut (piestany.sk). In den 1990er Jahren wurde Lipa von einem Brand heimgesucht und ist seitdem eine Ruine.

Brücken Kolonádny-Brücke – verbindet das Stadtzentrum mit der Kurinsel. Sie wurde 1933 gebaut (Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, S. 4). Die Inschrift darauf, „Saluberrimae Pistinienses Thermae“, stammt aus dem Jahr 1642 und bedeutet „Heilende Bäder von Piešťany“ (Piešťanské informačné centrum). Barlolamač – Das Werk von Robert Kühmayer befindet sich am Anfang der Kolonádny-Brücke und ist ein Symbol von Piešťany. Gemäß den Quellen skizzierte Artur Heyer das Gemälde „Lámača barlí“ für Ľudovít Winter, das Ľudovít patentieren ließ. Später, im Jahr 1930, wurde der Barlolamač in Bronze gegossen (Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, S. 4). Krajinský-Brücke – Am Standort der heutigen Krajinský-Brücke befand sich zuvor die alte hölzerne Erdödy-Brücke. Im Jahr 1932 baute Ľudovít Winter eine beeindruckende Brücke, die den Zugang zur Thermia ermöglichte (Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, S. 4). Die Spannweite des Bogens beträgt 52 Meter. Die Tragstruktur besteht aus zwei oberen Bögen und wird daher oft als Bogenbrücke bezeichnet. Zu dieser Zeit gehörte diese Brücke zu den gewagtesten Brückenkonstruktionen bei uns. Im Jahr 1932 wurde an der Brücke eine Gedenktafel mit der Inschrift angebracht: „Brücke des ersten Präsidenten der Tschechoslowakischen Republik T. G. Masaryk, benannt von der Slowakischen Landschaft zum Gedenken an seinen 80. Geburtstag (1850 – 1930)“. Die Deutschen beschädigten die Brücke während des Zweiten Weltkriegs, als sie Piešťany in der Nacht vom 3. auf den 4. April 1945 verließen. Die Rote Armee begann sofort am 5. April mit der Reparatur der Brücke und führte sie bald durch und fügte ein Wehr zur Stabilisierung des Wasserstands des Obtokové rameno hinzu (Moretová D., 2012, Revue Piešťany, Nr. 1, S. 26 – 28).

Straßen Das Gebiet des heutigen Floreát war bis 1918 ein Überschwemmungsgebiet, voller Vegetation. Damals kaufte es Ľudovít Winter von Graf Viliam Erdödy. Er nannte es Floreát (aus dem Lateinischen – lass es aufblühen) (Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, S. 4). Am Friedhof in der Bratislavská-Straße befindet sich das Mahnmal für die Opfer des Holocausts. In der Štefánikova-Straße befindet sich der Pranier – eine Sandsteinsäule der Schande, die um 1830 geschaffen wurde. Die Vorderseite des Praniers ist mit der Inschrift verziert: „Ich weise niemanden ab; ich nehme jeden.“ Delinquenten wurden mit den Füßen am Pfahl befestigt und um die Taille mit Ketten gesichert (piestany.sk).

Gebäude Das Alte Kloster befindet sich in der Detvianská-Straße Nr. 9 und stellt die Überreste des ältesten gemauerten sakralen Gebäudes auf dem Gebiet der heutigen Stadt dar. Es stammt aus dem 14. Jahrhundert, wobei das Kirchenschiff Überreste der Grundmauern eines älteren Gebäudes enthält, das wahrscheinlich ein romanisches Steinbauwerk war. Die ältesten hier gefundenen Münzen stammen aus der Zeit der Herrschaft des ungarischen Königs Koloman I. (1095 – 1116). Das Alte Kloster bleibt heute nur in Ruinen übrig. Ružový Mlyn ( Mühle) – Ružový Mlyn wurde 1917 von Ľudovít Winter als Schweinestall errichtet (Urbánek T., 2008, Piešťanský týždeň, Nr. 38, S. 4). Er ist jetzt gelb, seit er repariert wurde ;-) Dom umenia (Haus der Kunst) ist das erste außerhalb von Bratislava gebaute Theatergebäude nach dem Zweiten Weltkrieg, realisiert in den Jahren 1974 – 1979 (piestany.sk).

نهر فاه – ريمبليروفا فاجينا: بين حمام السباحة Sĺňava وخليج Ratnovskou يقع ما يسمى بـ Rymplerova Važina. كانت هذه المنطقة قبل أكثر من مائة عام موقعًا للمروج الناعمة مع سيطرة الصفصاف الأبيض – Salix alba والقلقاس الأسود – Populus nigra والقلقاس الأبيض – Populus alba والقلقاس الرمادي – Populus x canescens. ينمو هنا الزملاء والنيرة والبرعم والصفصاف الكثيف. على ضفاف الجدول ينمو قرنفل أصفر – Iris pseudacorus. في الماضي بشكل خاص ، كانت هذه منطقة لتربية الدواجن ورعي الماشية (František Bača – Piešťanský týždeň). تم بناء Sĺňava بين عامي 1956 و 1959 (ŠOP SR). Sĺňava – السد المائي Sĺňava تكون ناتجة عن إغلاق نهر Váh. خلال السير على كورنيش Váh ، يمكن أن تشاهد مجموعة متنوعة من أنواع الطيور المائية. تثير انتباههم بشكل خاص البجع المهيبة ذات المنقار. يتجمعون بشكل رئيسي مع نورس الضحك والبط البري تحت جسر Kolonádový ، حيث يتم تغذيتهم تقليديًا ليس فقط من قبل الأطفال ولكن أيضًا من قبل العديد من زوار Piešťany. خاصة في أشهر الشتاء ، تنضم البط البري والذكور السوداء إلى البجع. يمتد وادي Váh بمسار هجرة هام للطيور. يستخدمون السد المائي Sĺňava كمحطة استراحة أثناء رحلاتهم الطويلة خلال هجرة الربيع والخريف. تزور بعض أنواع النورس والبط من شمال أوروبا ، خاصة من بحر البلطيق وروسيا ، Sĺňava أيضًا خلال فصل الشتاء. بفضل الظروف الميكروكليمية المواتية المرتبطة بالينابيع الحرارية ، لا تتجمد بعض الأجزاء من المسطحات المائية حتى في درجات الصقيع الشديدة. لذلك ، تعتبر Sĺňava واحدة من أهم مناطق التزاوج للطيور المائية في جمهورية سلوفاكيا. كل عام ، يتزاوج عدة آلاف من أزواج نورس الضحك على جزيرة الطيور في وسط Sĺňava. من بين الملاحظات الشيقة ، تمت التفاف النورس الكبير لأول مرة في سلوفاكيا هنا وأيضًا النورس الرمادي. ومع ذلك ، يستحق أكبر اهتمام تجمع الصيد لصيد الأسماك. هذا الفنان الجوي الرشيق مدرج في الكتاب الأحمر للأنواع المهددة وبالتالي يتطلب حماية صارمة. يجري في Sĺňava بحث طيوري مكثف. أثبتت الدراسات على مر السنين أهمية هذا الموقع للطيور المائية والتي تعيش بالقرب من الماء. لهذا السبب تم تضمين Sĺňava في عام 1980 في شبكة المناطق المحمية. حاليًا ، يحمل مكانًا محميًا ومساحته 430 هكتارًا (كورنيل دوفيك).

نهر فاه Rymplerova važina – بين حمام الشمس وخليج Ratnovskou يقع ما يسمى važina Rymplerova. قبل أكثر من مائة عام كانت هناك منطقة للأراضي الرطبة مع سيادة الصفصاف الأبيض – Salix alba والتوت الأسود – Populus nigra والتوت الأبيض – Populus alba والتوت الرمادي – Populus x canescens. هنا ينمو الأفرع والشوك، الحمضيات، والصفصاف الشجيرات. على ضفاف الجدول ينمو السوسن الأصفر – Iris pseudacorus. في الماضي بالخصوص كانت هذه المنطقة مخصصة لتربية الدواجن ورعي الماشية (František Bača – Piešťanský týždeň). بنيت Sĺňava في الفترة من 1956 إلى 1959 (ŠOP SR). Sĺňava – الخزان المائي Sĺňava نشأت من خلال سد نهر Váh. أثناء التجول على طول ضفاف نهر Váh يمكن رؤية مجموعة متنوعة من الطيور المائية. تجذب الانتباه بشكل خاص البجع المهيبة ذات المنقار المحدب. يجتمعون بسعادة مع النورس والبط البري تحت جسر Kolonádový، حيث يتم تغذيتهم بانتظام ليس فقط من قبل الأطفال ولكن أيضًا من قبل العديد من زوار Piešťany. خاصة في أشهر الشتاء، تنضم البط إلى البجع، والبط الأسود. يمتد عبر وادي Váh ممر هجرة هام للطيور. يستخدمون خزان Sĺňava كمحطة استراحة أثناء هجرتهم الربيعية والخريفية على طول رحلاتهم البعيدة. بعض أنواع النورس والبط من شمال أوروبا، خاصة من البلطيق وروسيا، يقيمون على Sĺňava أثناء فصل الشتاء أيضًا. بفضل الظروف المناخية المواتية المرتبطة بالينابيع الحرارية، لا تتجمد بعض المناطق من الأحواض المائية حتى في درجات الحرارة الباردة. لذلك، Sĺňava تعتبر من بين أهم المواقع لتزايد الطيور المائية في جمهورية سلوفاكيا. على جزيرة الطيور في وسط Sĺňava تتكاثف كل عام عدة آلاف من أزواج البجع الضاحكة. يعتبر من بين المعالم المميزة أن هنا تعشش لأول مرة في سلوفاكيا طائر البجع الأبيض الكبير والبجع الرمادي. ومع ذلك، يستحق الاهتمام بشكل خاص مستوطنة الصياد الجوي. هذا الرياضي الهوائي النحيف مدرج في كتاب الطيور الحمراء المعرضة للخطر وبالتالي يتطلب حماية صارمة. يتم إجراء أبحاث مكثفة في Sĺňava حول الطيور. أظهرت الأبحاث على مدى السنوات الطويلة أهمية هذا الموقع للطيور المائية والتي تعيش على حافة الماء. لذا، تمت إضافة Sĺňava إلى شبكة المناطق المحمية في عام 1980. حاليًا، يحمل الشكل القانوني للمنطقة هوية منطقة محمية ومساحتها 430 هكتارًا (Kornel Duffek).

جسر الكولوناد – يربط وسط المدينة بجزيرة الحمامات. تم بناءه في عام 1933 (Urbánek T.، 2008، Piešťanský týždeň، Nr. 38، ص 4). الكتابة عليه „Saluberrimae Pistinienses Thermae“ تعود إلى عام 1642 وتعني „الحمامات البيستانية المفيدة“ (مركز معلومات بيشتيان). Barlolamač – عمل روبرت كيهماير يقع في بداية جسر الكولوناد، وهو رمز لبيشتان. وفقًا للمصدر، Urbánek T.، 2008، Piešťanský týždeň، Nr. 38، ص 4، قد رسم الرسام أرتور هاير صورة „Lámača barlí“ للودوفيت فينتر، الذي منحه براءة اختراع. في وقت لاحق، في عام 1930، قام بتحويل اللوحة إلى البرونز (Urbánek T.، 2008، Piešťanský týždeň، Nr. 38، ص 4). جسر الريف – في الموقع الذي يوجد فيه الآن جسر الريف، كان هناك في السابق جسر خشبي قديم يعود إلى Erdödyovcov. في عام 1932، قام لودوفيت فينتر ببناء جسر رائع، مما سمح ببناء طريق الوصول إلى ثيرميا (Urbánek T.، 2008، Piešťanský týždeň، Nr. 38، ص 4). مدى القوس الذي يتدلى هو 52 مترًا. الهيكل الداعم مكون من قوسين علويين متصلين. لذلك يطلق على هذا الجسر في كثير من الأحيان اسم „جسر القوس“. كان ينتمي في ذلك الوقت إلى أكثر الهياكل الجسرية جرأة في بلادنا. في عام 1932، تم وضع لوحة تذكارية على الجسر مكتوب عليها: „جسر أول رئيس لجمهورية تشيكوسلوفاكيا T. G. Masaryk يسمى من قبل الطبيعة السلوفاكية تكريمًا لذكرى عيد ميلاده الثمانين (1850 – 1930)“. خلال الحرب العالمية الثانية، خرب الألمان الجسر عندما غادروا بيشتياني في ليلة 3 إلى 4 إبريل 1945. بدأ الجيش السوفيتي إصلاح الجسر في 5 إبريل وقام بإصلاحه قريبًا وأضاف حاجزًا لتثبيت مستوى فرع Obtokové (Moretová D.، 2012، Revue Piešťany، Nr. 1، ص 26 – 28).

شارع فلوريات اليوم كان منطقة فيضانات مليئة بالنباتات حتى عام 1918. في ذلك الوقت، اشتراه لودوفيت فينتر من الكونت فيليام إردودي. أطلق عليه اسم فلوريات (من اللاتينية – ليزهر) (Urbánek T.، 2008، Piešťanský týždeň، Nr. 38، ص 4). في مقبرة على طريق براتيسلافا، يقع نصب تذكاري لضحايا الهولوكوست. في شارع شتيفانيك، هناك Pranier – عمود من الحجر الرملي للعار تم إنشاؤه حوالي عام 1830. يزين الجهة الأمامية للعمود عبارة: „Newolám žádneho, prímam každého“. ربما كانوا يقيدون المجرم بالسلاسل من قدميه وحول خصره (piestany.sk).

مبانٍ
الدير القديم يقع في شارع ديتفيانسكا رقم 9. يُعتبر آثار أقدم مبنى ديني مبنى بالطوب على أرض المدينة الحالية. يعود تاريخه إلى القرن 14. تقع بقايا أساس المبنى الروماني الحجري على سطح هيكل الكنيسة، ويُعتقد أنه يعود إلى مبنى أقدم. تعود أقدم عملات تم العثور عليها هنا إلى عهد الملك الهنغاري كولومان الأول (1095 – 1116). تم التفكير في الدير القديم كدير لفرسان المعبد، ولكن هذا ليس سوى أسطورة (Krupa V.، Klčo M.، 2004: Starý kláštor v Piešťanoch، archeologický výskum lokality v rokoch 1991 – 1994، Zborník Pamiatky Trnavy a trnavského kraja، č. 7، Trnava). اليوم، لم يتبق سوى الأطلال من الدير. مطحنة روز – بنى لودوفيت فينتر مطحنة روز في عام 1917 كمربى للخنازير (Urbánek T.، 2008، Piešťanský týždeň، Nr. 38، ص 4). اليوم، إنه أصفر بالفعل، منذ أن قاموا بإصلاحه ؛-). دار الفن هي أول مبنى للمسرح خارج براتيسلافا بعد الحرب العالمية الثانية، تم تنفيذه في الفترة من عام 1974 إلى عام 1979 (piestany.sk).

TOP

Centrum

Piešťany a Váh

Ostatné

, , , , , , , ,

Krajina, Slovensko, Obce, Slovenské, Považské, Dolné Považie, Fotografie

Banka – obec pri Piešťanoch

skala
Hits: 3530

sa nachádza ľavom brehu , na úpätí Považského Inovca, v tesnej blízkosti Piešťan. Na 8.58 km2 tu žije 2174 obyvateľov (Wikipedia). Prvá písomná zmienka o obci pochádza z roku 1348 ( Gregorička). Je doložené v tejto . V minulosti tu boli . Našli sa tu aj kostrové pozostatky mamuta. Nikdy nezamŕzajúce prírodné viedli pravdepodobne k priaznivej mikroklíme, k relatívne klimaticky priaznivejšiemu prostrediu pre zver. Okrem mamutov sa tu našli aj pozostatky rosomáka, jaskynného medveďa, polárnej , vlka, snežného zajaca. Našlo sa tu najdlhšie známe škrabadlo z mladého paleolitu na Slovensku (obecbanka.sk). Na vyvýšeninách nad obcou bol do 13. storočia pravdepodobne hrad  (Modrova.eu.sk). Podľa obecbanka.sk šlo o hrad Baňa. Vraj tu stál už v čase vpádu nomádskych ugrofínskych kmeňov. Predpokladá sa, že hrad stál na mieste dnešného rímskokatolíckeho kostola svätého Martina, prípadne v jeho okolí (obecbanka.sk). V priebehu 13. storočia zanikol. V minulosti bola Banka spomenutá v histórii ako (Modrova.eu.sk), (Štefan Gregorička). Z je doložené osídlenie aj z rímskej doby. Rovnako staroslovenské (obecbanka.sk). V roku 1599 Banku spustošili  (Wikipedia).

Okolo Banky smerom na Bacchus vilu boli kedysi . Medzi kúpeľným ostrovom a Bankou prepravovala ľudí . Fungovala do začiatku 20. storočia. V roku 1828 žilo v Banke 451 obyvateľov v 64 domoch. Dediči Jozefa Erdödyho vlastnili v Banke kaštieľ, veľkostatok a pôdu (obecbanka.sk). Obec Banka bola v rokoch 1973  – 1995 súčasťou Piešťan (Štefan Gregorička). V katastri sa nachádza lesopark (il15.cz),  (skg.sk), vrch , , na ktorej vraj vraj skomponoval sonátu mesačného svitu (Wikipedia), termálne kúpalisko , ktoré je ale bohužiaľ už dlhý zavreté (skg.sk).

The village is located on the left bank of the Váh River, at the foothills of the , in close proximity to . covers an area of 8.58 km2 and is home to 2,174 inhabitants (). The written mention of the village dates back to 1348 (Štefan Gregorička). Prehistoric settlement in this area has been documented, and in the past, there were fords across the Váh River. Mammoth skeletal remains were discovered here, alongside remnants of other animals like the wolverine, cave bear, polar fox, wolf, and Arctic hare. The presence of never-freezing natural thermal springs likely contributed to a favorable microclimate, creating a relatively climate-friendly environment for wildlife. In addition to mammoths, the longest-known scraper from the Young Paleolithic era in was found here (obecbanka.sk).

Elevated above the village, there was likely a castle called Bana until the 13th century, according to Modrova.eu.sk. According to obecbanka.sk, this was the Baňa Castle, believed to have existed during the invasion of nomadic Ugric-Finnish tribes. It is presumed that the castle stood in the location of today’s Catholic Church of St. or its vicinity (obecbanka.sk). It ceased to exist during the 13th century. In history, Banka was mentioned as Banyka (Modrova.eu.sk) or Banya (Štefan Gregorička). Evidence of settlement in Banka dates back to Roman times and Old Slovak times (obecbanka.sk). In 1599, Banka was devastated by the Turks (Wikipedia).

Vineyards once surrounded Banka toward Bacchus Villa. A ferry transported people between the spa and Banka, operating until the early 20th century. In 1828, Banka had 451 inhabitants living in 64 houses. The heirs of owned a mansion, an estate, and land in Banka (obecbanka.sk). From 1973 to 1995, Banka was part of Piešťany (Štefan Gregorička). The village’s cadastral area includes the Červená veža forest park (il15.cz), the ski resort (skg.sk), the Havran hill, Baccus Villa (where Beethoven supposedly composed the Moonlight Sonata, according to Wikipedia), and the Sĺňava thermal bath, which has unfortunately been closed for a long time (skg.sk).

القرية تقع على الضفة اليسرى لنهر فاه، عند سفح Považský ، على مقربة من بييشتياني. تغطي مساحة قدرها 8.58 كم مربع ويسكنها 2,174 نسمة (ويكيبيديا). تعود أول ذكر كتابي للقرية إلى عام 1348 (شتيفان جريجوريكا). تم توثيق الاستيطان ما قبل التاريخ في هذه المنطقة. في الماضي، كانت هناك معابر عبر نهر فاه. تم اكتشاف بقايا هياكل الكتفين هنا، جنبًا إلى جنب مع بقايا حيوانات أخرى مثل الوولفرين والدب الكهفي والثعلب القطبي والذئب والأرنب القطبي. كان هناك أيضًا بقايا أداة تجليد معروفة باسم البلوز الطويلة من العصر الفلكلوري الشاب في سلوفاكيا (obecbanka.sk).

كان هناك على الأرجح قلعة تُدعى بانا حتى القرن الثالث عشر، وفقًا لـ Modrova.eu.sk. وفقًا لـ obecbanka.sk، كانت هذه قلعة باينا، ويُعتقد أنها كانت موجودة خلال غزو قبائل الأوغور الفنلندية الرحل. يفترض أن القلعة كانت تقف في مكان كنيسة القديس مارتن الكاثوليكية الرومانية الحالية أو محيطها (obecbanka.sk). توقفت عن الوجود خلال القرن الثالث عشر. في التاريخ، ذكرت بانكا باسم بانيكا (Modrova.eu.sk) أو بانيا (شتيفان جريجوريكا). يعود دليل الاستيطان في بانكا إلى العصور الرومانية والسلوفاكية القديمة (obecbanka.sk). في عام 1599، دمرت بانكا من قبل الأتراك (ويكيبيديا).

كانت الكروم في الماضي تحيط ببانكا باتجاه فيلا باخوس. كانت هناك عبَّارة تنقل الناس بين جزيرة السبا وبانكا، وكانت تعمل حتى بداية القرن العشرين. في عام 1828، كانت بانكا تضم 451 نسمة يعيشون في 64 منزلاً. كانت ورثة جوزيف إردودي يمتلكون قصرًا ومزرعة وأراضي في بانكا (obecbanka.sk). كانت بانكا جزءًا من بييشتياني من عام 1973 إلى 1995 (شتيفان جريجوريكا). يشمل القطاع القري الغابة المحمية Červená veža (il15.cz)، ومنتجع التزلج Ahoj (skg.sk)، وتل هافران، وفيلا باخوس (حيث قالت ويكيبيديا إن بيتهوفن قام بتأليف سوناتا الضوء المكتمل)، والحمام الحراري Sĺňava، الذي كان مغلقًا لفترة طويلة (skg.sk).

Krajina, Zahraničie, Typ krajiny, Mestá, Zahraničné mestá, Rakúsko, Mestá, Fotografie, Rakúske mestá

Viedeň – mesto valčíkov

skala
Hits: 16645

– , latinsky , maďarsky , slovinsky Dunaj, chorvátsky , anglicky má 1.65 milióna obyvateľov. Je sídlom mnohých medzinárodných organizácií spojených národov a iných inštitúcií, napr. -u. Po New Yorku a Ženeve je tretím centrom v ktorom sídlia orgány . Zaujímavé je, že viedenská električková sieť je tretia najväčšia svete. Historické centrum bolo v roku 2001 zapísané na . Rozloha mesta je 414,89 km2 . má 23 mestských častí: Innere Stadt, Leopoldstadt, Landstraße, Wieden, Margareten, Mariahilf, Neubau, Josefstadt, Alsergrund, Favoriten, Simmering, Meidling, Hietzing, Penzing, Rudolfsheim-Fünfhaus, Ottakring, Hernals, Währing, Döbling, Brigittenau, Floridsdorf, Donaustadt, Liesing (Wikipédia). Centrum mesta – Innere Stadt bolo v minulosti obkolesené hradbami, ktoré boli zbúrané v roku 1857 (earthinpictures.com).

Územie dnešnej Viedne bolo osídľované už Keltmi v 5. storočí pred n. l.. Pomenovanie Viedne je odvodené z keltského slova „“, čo znamená (earthinpictures.com). V prvom storočí po Kristovi tu bol tábor rímskej légie a civilná . Počas markomanských vojen (166 – 180) sa tu zdržiaval rímsky cisár , ktorý tu aj zomrel. Vláda Rimanov sa končí zhruba v 5. storočí príchodom germánskych kmeňov. V písomných záznamoch sa mesto spomína v roku 881 ako . V roku 1137 je prvýkrát spomenuté ako Wien. Od roku 1156 je mesto . Po vymretí tejto dynastie si robil nároky na Viedeň II., ktorého však porazil Rudolf I. Habsburgský v bitke na Moravskom poli. Za vlády Habsburgovcov sa mesto stalo sídlom cisára Rímskonemeckej ríše Svätej ríše rímskej (Wikipédia).

V 18. a 19. storočí žili vo Viedni ako , Wolfgang , Ludwig van , , , Johann Strauss (Wikipédia). V roku 1754 tu žilo 175460 obyvateľov. V roku 1850 551300, v roku 1900 už 1769137 a v roku 1910 2083630. Ale do roku 1991 nastal pokles – 1539848 (wikipedia). Viedeň je v súčasnosti po New Yorku a Ženeve tretím centrom, v ktorom sídlia orgány OSN. Viedeň je obľúbeným mestom medzinárodných konferencií a rokovaní na najvyššej diplomatickej úrovni. Medzi známe architektonické patrí budova Radnice, Parlamentu, Karlskirche, Belvedér – ,  – rezidencia Habsburgovcov, Hofburg – cisársky palác, Stephansdom –  (Wikipédia), Albertina (wikipedia),  (Sedláková). 137 metrov vysoký Stephansdom bol postavený v priebehu 14. a 15. storočia na mieste románskej baziliky. V Albertine je najrozsiahlejšia zbierka grafiky na svete (info-tour.info). V Kunsthistorisches Museum nájdete diela Rubensa, Dürera, Rembrandta, Rafaela, Caravaggia, Tiziana (dromedar.sk). Je tu 50 divadiel, 4 , dve muzikálové scény, 100 múzeí, koná sa tu množstvo divadelných, hudobných a tanečných festivalov. Zámok Schönbrunn, zahŕňa aj park z 18. storočia a najstaršiu zoologickú záhradu na svete – z roku 1752 (earthinpictures.com). 

Viedeň je aj mestom vzdelania, pôsobí tu veľa univerzít: Academy of Fine Arts, Diplomatic Academy, Medical University, PEF Private University of Management, University of Applied Arts, University of Music and Performing Arts, University of Veterinary Medicine, University of Vienna, University of Economics and Business, University of Natural Resources and Applied Life Sciences, University of Technology, Webster University (wikipedia). Viedenský  patrí medzi najlepšie v Európe. Jednotné lístky platia pre regionálne , , električky a pre autobusy. Linky jazdia často, zriedka sa čaká dlhšie ako 10 minút. Mesto križuje 700 km cyklistických trás (dromedar.sk).

Vienna – Wien, Latin Vindobona, Hungarian Bécs, Slovenian Dunaj, Croatian Beč, English Vienna has a population of 1.65 million. is the seat of many international organizations, including OPEC. After and Geneva, it is the third center where UN bodies are located. Interestingly, Vienna’s tram network is the third-largest in the world. The historical center was inscribed on the UNESCO World Heritage List in 2001. The city covers an area of 414.89 km2. Vienna is divided into 23 districts: Innere Stadt, Leopoldstadt, Landstraße, Wieden, Margareten, Mariahilf, Neubau, Josefstadt, Alsergrund, Favoriten, Simmering, Meidling, Hietzing, Penzing, Rudolfsheim-Fünfhaus, Ottakring, Hernals, Währing, Döbling, Brigittenau, Floridsdorf, Donaustadt, Liesing (). The city center, Innere Stadt, was surrounded by walls, which were demolished in 1857 (earthinpictures.com).

The territory of present-day Vienna was settled by Celts in the 5th century BC. The name Vienna is derived from the Celtic word „Vedunia,“ meaning river in the woods (earthinpictures.com). In the century AD, there was a legion camp and a civilian settlement called Vindobona. During the Marcomannic Wars (166 – 180), the Roman Emperor Marcus Aurelius stayed here and died. The rule of the Romans ended around the 5th century with the arrival of Germanic tribes. The city is mentioned in written records in 881 as Wenia. In 1137, it is mentioned for the first time as Wien. Since 1156, the city has been the seat of the Babenberg family. After the extinction of this dynasty, Přemysl Otakar II claimed Vienna, but he was defeated by Rudolf I of in the Battle on the Marchfeld. Under the rule of the Habsburgs, the city became the seat of the Holy Roman Emperor (Wikipedia).

In the 18th and 19th centuries, artists such as Joseph Haydn, , Ludwig van Beethoven, Franz Schubert, Johannes Brahms, Johann Strauss lived in Vienna (Wikipedia). In 1754, 175,460 people lived here. In 1850, it was 551,300, in 1900 already 1,769,137, and in 1910, 2,083,630. However, there was a decline until 1991 – 1,539,848 (wikipedia). Vienna is currently the third center, after New York and Geneva, where UN bodies are located. Vienna is a popular city for international conferences and high-level diplomatic negotiations. Among the famous architectural works are the Town Hall, Parliament, Karlskirche, – Palais Eugen Savoyen, Schönbrunn – the residence of the Habsburgs, Hofburg – the imperial palace, Stephansdom – St. Stephen’s Cathedral (Wikipedia), Albertina (wikipedia), Hundertwasserhaus (Sedláková). The 137-meter-high Stephansdom was built during the 14th and 15th centuries on the site of a Romanesque basilica. In Albertina, there is the most extensive collection of graphics in the world (info-tour.info). In the Kunsthistorisches Museum, you can find works by , Dürer, , Raphael, , Tizian (dromedar.sk). There are 50 theaters, 4 operas, two musical stages, 100 museums, and numerous theater, music, and dance festivals. Schönbrunn Palace includes an 18th-century park and the world’s oldest from 1752 (earthinpictures.com).

Vienna is also a city of education, with many universities: Academy of Fine Arts, Diplomatic Academy, Medical University, PEF Private University of Management, University of Applied Arts, University of Music and Performing Arts, University of Veterinary Medicine, University of Vienna, University of Economics and Business, University of Natural Resources and Applied Life Sciences, University of Technology, Webster University (wikipedia). Vienna’s transportation system is among the best in . Unified tickets are valid for regional trains, metro, trams, and buses. Lines run frequently, with waits rarely exceeding 10 minutes. The city boasts 700 km of cycling routes (dromedar.sk).

Wien – Wien, Latein Vindobona, Ungarisch Bécs, Slowenisch Dunaj, Kroatisch Beč, Englisch Vienna, hat eine Bevölkerung von 1,65 Millionen. Es ist der Sitz vieler internationaler Organisationen, darunter die OPEC. Nach New York und Genf ist es das dritte Zentrum, in dem UNO-Organe ansässig sind. Interessanterweise ist das Straßenbahnnetz Wiens das drittgrößte der Welt. Das historische Zentrum wurde 2001 in die Liste des UNESCO-Weltkulturerbes aufgenommen. Die Stadt erstreckt sich über eine Fläche von 414,89 km2. Wien ist in 23 Bezirke unterteilt: Innere Stadt, Leopoldstadt, Landstraße, Wieden, Margareten, Mariahilf, Neubau, Josefstadt, Alsergrund, Favoriten, Simmering, Meidling, Hietzing, Penzing, Rudolfsheim-Fünfhaus, Ottakring, Hernals, Währing, Döbling, Brigittenau, Floridsdorf, Donaustadt, Liesing (Wikipedia). Das Stadtzentrum, Innere Stadt, war in der Vergangenheit von Mauern umgeben, die 1857 abgerissen wurden (earthinpictures.com).

Das Gebiet des heutigen Wien war bereits im 5. Jahrhundert v. Chr. von Kelten besiedelt. Der Name Wien leitet sich vom keltischen Wort „Vedunia“ ab, was Fluss im Wald bedeutet (earthinpictures.com). Im ersten Jahrhundert nach Christus gab es hier ein Lager der römischen Legion und eine zivile Siedlung namens Vindobona. Während der Markomannenkriege (166 – 180) verweilte der römische Kaiser Marcus Aurelius hier und starb sogar hier. Die Herrschaft der Römer endete gegen das 5. Jahrhundert mit der Ankunft der germanischen Stämme. Die Stadt wird erstmals 881 als Wenia in schriftlichen Aufzeichnungen erwähnt. Im Jahr 1137 wird sie erstmals als Wien genannt. Seit 1156 ist die Stadt der Sitz der Babenberger. Nach dem Aussterben dieser Dynastie erhob Přemysl Otakar II. Anspruch auf Wien, wurde jedoch von Rudolf I. von Habsburg in der Schlacht auf dem Marchfeld besiegt. Unter der Herrschaft der Habsburger wurde die Stadt der Sitz des römisch-deutschen Kaisers im Heiligen Römischen Reich (Wikipedia).

Im 18. und 19. Jahrhundert lebten Künstler wie Joseph Haydn, Wolfgang Amadeus Mozart, Ludwig van Beethoven, Franz Schubert, Johannes Brahms, Johann Strauss in Wien (Wikipedia). Im Jahr 1754 lebten hier 175.460 Menschen. Im Jahr 1850 waren es 551.300, im Jahr 1900 bereits 1.769.137 und im Jahr 1910 2.083.630. Bis 1991 gab es jedoch einen Rückgang auf 1.539.848 (Wikipedia). Wien ist derzeit nach New York und Genf das dritte Zentrum, in dem UNO-Organe ansässig sind. Wien ist eine beliebte Stadt für internationale Konferenzen und diplomatische Verhandlungen auf höchster Ebene. Zu den berühmten architektonischen Werken gehören das , das Parlament, die Karlskirche, das Belvedere – Palais Eugen Savoyen, Schönbrunn – der Wohnsitz der Habsburger, die Hofburg – der kaiserliche Palast, der Stephansdom – der Stephansdom (Wikipedia), die Albertina (Wikipedia), das Hundertwasserhaus (Sedláková). Der 137 Meter hohe Stephansdom wurde im Laufe des 14. und 15. Jahrhunderts an der Stelle einer romanischen Basilika erbaut. In der Albertina befindet sich die umfangreichste Grafiksammlung der Welt (info-tour.info). Im Kunsthistorischen Museum finden Sie Werke von Rubens, Dürer, Rembrandt, Raphael, Caravaggio, Tizian (dromedar.sk). Es gibt 50 Theater, 4 Opern, zwei Musical-Bühnen, 100 Museen und zahlreiche Theater-, Musik- und Tanzfestivals. Schloss Schönbrunn umfasst einen Park aus dem 18. Jahrhundert und den ältesten Zoo der Welt aus dem Jahr 1752 (earthinpictures.com).

Wien ist auch eine Stadt der Bildung, mit vielen Universitäten: Akademie der Bildenden Künste, Diplomatische Akademie, Medizinische Universität, PEF Private Universität für Management, Universität für Angewandte Kunst, Universität für Musik und darstellende Kunst, Veterinärmedizinische Universität, Universität Wien, Wirtschaftsuniversität, Universität für Bodenkultur, Technische Universität, Webster University (Wikipedia). Das Verkehrssystem Wiens gehört zu den besten in Europa. Einheitliche Tickets gelten für Regionalzüge, U-Bahnen, Straßenbahnen und Busse. Die Linien verkehren häufig, und die Wartezeiten überschreiten selten 10 Minuten. Die Stadt bietet 700 km Radwege (dromedar.sk).

,

Krajina, Zahraničie, Typ krajiny, Mestá, České mestá, Mestá, Česko, Fotografie, Stredné Čechy

Praha stovežatá

skala
Hits: 12064

je hlavným mestom Českej republiky. Viackrát som ju už navštívil, ale určite to zámerne tam ešte veľa krát pôjdem fotografovať. Praha je naozaj krásna. je známe svojím historickým jadrom, ktoré je zapísané zoznam svetového dedičstva . Medzi významné patrí Pražský hrad, , , chrám svätého Víta a mnoho ďalších. Praha je tiež domovom mnohých múzeí, galérií a divadiel. Okrem bohatej histórie a architektúry má Praha aj živú kultúrnu scénu, moderné obchody, reštaurácie a . Miestna kuchyňa ponúka tradičné české jedlá, ako sú vepřo-knedlo-zelo, pivo. Praha je jedným z najnavštevovanejších miest strednej Európy a predstavuje kombináciu starobylého a moderného sveta.

Prague is the capital of the Republic. I have visited several times already, but I definitely plan to go there many more times to capture it through photography. Prague is truly beautiful. The city is renowned for its historic core, which is inscribed on the UNESCO World Heritage List. Prominent landmarks include Prague Castle, Charles Bridge, Old Town Square with the astronomical clock, St. Vitus Cathedral, and many others. Prague is also home to numerous museums, galleries, and theaters. In addition to its rich history and architecture, Prague boasts a vibrant cultural scene, modern shops, restaurants, and cafes. The local cuisine offers traditional Czech dishes such as vepřo-knedlo-zelo and, of course, beer. Prague stands as one of the most visited destinations in Central , representing a blend of the ancient and the modern world.

ist die Hauptstadt der Tschechischen Republik. Ich habe sie schon mehrmals besucht, aber ich habe definitiv vor, noch viele Male dorthin zu gehen, um sie zu fotografieren. Prag ist wirklich wunderschön. Die Stadt ist für ihre historische Altstadt bekannt, die auf der UNESCO-Liste des Weltkulturerbes steht. Zu den bedeutenden Sehenswürdigkeiten gehören die Prager Burg, die Karlsbrücke, der Altstädter Ring mit der astronomischen Uhr, der Veitsdom und viele andere. Prag beherbergt auch zahlreiche Museen, Galerien und Theater. Neben ihrer reichen Geschichte und Architektur bietet Prag eine lebendige Kulturszene, moderne Geschäfte, Restaurants und Cafés. Die lokale Küche bietet traditionelle tschechische Gerichte wie vepřo-knedlo-zelo und natürlich Bier. Prag gehört zu den meistbesuchten Zielen in Mitteleuropa und repräsentiert eine Mischung aus alter und moderner Welt.

Praha je považovaná za jedno z najkrajších miest sveta už od stredoveku. Má veľa prívlastkov, napr. Zlatá Praha, Stovežatá Praha (v meste je asi 500 veží), Koruna sveta, Kamenný sen. V minulosti uchvátila napr. Mozarta, Beethovena, Dostojevského, Apollinaireho, Čajkovského. Pražskí rodáci ako , Jaroslav Hašek, , Franz Kafka, Egon Erwin Kisch opísali Prahu vo svojich dielach (earthinpictures.com). Na ploche 496 km2 žije v Prahe približne 1.3 milióna obyvateľov. Nemecký názov je Prag, anglický Prague, taliansky , madarský Prága. Leží na dolnom toku rieky Vltava, pri ústí Berounky. Vltava má pri Karlovom moste šírku 320 metrov. V Prahe vytvára veľký meander, tzv. . Praha leží v záveternej polohe, preto sú v meste časté opary a hmly. Má 57 mestských častí, 22 správnych obvodov (wikipedia.sk). Niektoré názvy z mestských častí: , , Šeberov, Libuš, , , Velká Chuchle, Lochkov, Lipence, Zbraslav, Zličín, Lysolaje, Nebušice, Přední Kopanina, Suchdol, Troja, , Dolní Chabry, , Dolní Počernice, , Satalice, Čakovice, Klánovice, Koloděje, , Křeslice, Měcholupy, Štěrboholy, , , Královice, Nedvězí, , (wikipedia.cs). Väčšina obyvateľov žije v okrajových štvrtiach, najmä na nových sídliskách, v historickom centre žije asi 70000 ľudí. Praha je aj dopravnou križovatkou, smerom do Plzne, Brna, Ostravy a  (wikipedia.sk).

Prague has been considered one of the most beautiful cities in the world since the Middle Ages. It has many epithets, such as Golden Prague, City of a Hundred Spires (there are about 500 towers in the city), Crown of the World, Stone Dream. In the past, it captivated figures like Mozart, Beethoven, Dostoevsky, Apollinaire, and Tchaikovsky. Prague natives, such as Jan Neruda, Jaroslav Hašek, Jaroslav Seifert, Franz Kafka, and Egon Erwin Kisch, depicted Prague in their works (earthinpictures.com). With an area of 496 km2, Prague is home to approximately 1.3 million inhabitants. The German name is Prag, English is Prague, Italian is Praga, and Hungarian is Prága. It lies on the lower course of the Vltava River, near the confluence with the Berounka. The Vltava River has a width of 320 meters at Charles Bridge, forming a large meander, the so-called Holešovice Loop. Prague is situated in a wind-sheltered position, which is why mists and fogs are common in the city. It is divided into 57 municipal districts and 22 administrative districts (wikipedia.sk). Some district names include Kunratice, Újezd, Šeberov, Libuš, Slivenec, Řeporyje, Velká Chuchle, Lochkov, Lipence, Zbraslav, Zličín, Lysolaje, Nebušice, Přední Kopanina, Suchdol, Troja, Březiněves, Dolní Chabry, Ďablice, Dolní Počernice, Vinoř, Satalice, Čakovice, Klánovice, Koloděje, Běchovice, Křeslice, Měcholupy, Štěrboholy, Petrovice, Dubeč, Královice, Nedvězí, Kolovraty, Benice (wikipedia.cs). Most of the inhabitants live in the outskirts, especially in new housing estates, with around 70,000 people residing in the historic center. Prague is also a transportation hub, with connections to , Brno, Ostrava, and Ústí nad Labem (wikipedia.sk).

Prag wird seit dem Mittelalter als eine der schönsten Städte der Welt betrachtet. Es trägt viele Beinamen wie Goldene Stadt, Stadt der Hundert Türme (es gibt etwa 500 Türme in der Stadt), Krone der Welt, Steinerner Traum. In der Vergangenheit begeisterte es Persönlichkeiten wie Mozart, Beethoven, Dostojewski, Apollinaire und Tschaikowski. Prager Einheimische wie Jan Neruda, Jaroslav Hašek, Jaroslav Seifert, Franz Kafka und Egon Erwin Kisch beschrieben Prag in ihren Werken (earthinpictures.com). Auf einer Fläche von 496 km2 leben in Prag etwa 1,3 Millionen Einwohner. Der deutsche Name ist Prag, auf Englisch heißt es Prague, auf Italienisch Praga und auf Ungarisch Prága. Die Stadt liegt am Unterlauf der Moldau, nahe der Mündung der Berounka. Die Moldau hat am Karlsplatz eine Breite von 320 Metern. In Prag bildet sie eine große Mäanderschleife, den sogenannten Holešovice-Bogen. Prag liegt in einer windgeschützten Lage, weshalb Nebel in der Stadt häufig ist. Es ist in 57 Stadtteile und 22 Verwaltungsbezirke unterteilt (wikipedia.sk). Einige Stadtteilnamen sind Kunratice, Újezd, Šeberov, Libuš, Slivenec, Řeporyje, Velká Chuchle, Lochkov, Lipence, Zbraslav, Zličín, Lysolaje, Nebušice, Přední Kopanina, Suchdol, Troja, Březiněves, Dolní Chabry, Ďablice, Dolní Počernice, Vinoř, Satalice, Čakovice, Klánovice, Koloděje, Běchovice, Křeslice, Měcholupy, Štěrboholy, Petrovice, Dubeč, Královice, Nedvězí, Kolovraty, Benice (wikipedia.cs). Die meisten Einwohner leben in den Randvierteln, besonders in neuen Wohnsiedlungen, während etwa 70.000 Menschen im historischen Zentrum leben. Prag ist auch ein Verkehrsknotenpunkt in Richtung Pilsen, Brünn, Ostrava und Ústí nad Labem (wikipedia.sk).

Historické centrum mesta je pamiatkovou rezerváciou UNESCO. Zriadená bola v roku , je najrozsiahlejšou mestkou pamiatkovou európskou rezeráciou, patrí do nej Staré Město, , , , Nové Město a Vyšehrad (wikipedia.sk). Pomenovanie Praha sa odvodzuje od slová práh. Myslí sa tým riečny práh či hať, ktorá sa nachádzala niekde na mieste dnešného Karlovho mosta. Cez tento brod prechádzali cez rieku. Na území Prahy sídlili v prehistorickej dobre rôzne , posledné nálezy sú datované pred 7 tisíc rokmi. Doložené je napr. germánske sídlisko. V 6. storočí začali osídlovať pražskú kotlinu Slovania (wikipedia.cs). Doložené je v oblasti dnešného Veleslavína. Už v roku 885 na hrade vznikol prvý kostol. Z 10. storočia je doložená obchodnícka osada v oblasti dnešnej Malej Strany, v roku 926 je vybudovaná rotunda svätého Víta na hrade. V druhej polovici 10. storočia je založený aj Vyšehrad (wikipedia.cs). Od roku 995, po vyvraždení Slavníkovcov, sa Praha stala jediným sídlom českého kniežactva. Všetku moc získali Přemyslovci (wikipedia.cz).

The historic center of the city is a UNESCO monument reserve. Established in 1971, it is the most extensive urban monument reserve in Europe, including Old Town, Josefov, Malá Strana, Hradčany, New Town, and Vyšehrad (wikipedia.sk). The name Prague is derived from the word „práh,“ meaning a river threshold or ford, which was located somewhere near the present-day Charles Bridge. People used to cross the river at this ford. Various tribes inhabited the territory of Prague in prehistoric times, with the latest discoveries dating back to 7,000 years ago. For example, there is evidence of a Germanic settlement. In the 6th century, Slavs began to settle in the Prague basin (wikipedia.cs). Evidence is found in the present-day Veleslavín area. The church was built on the castle in 885. A trading settlement in the area of today’s Lesser Town is documented from the 10th century, and in 926, the Rotunda of St. Vitus was built on the castle. Vyšehrad was founded in the second half of the 10th century (wikipedia.cs). Since 995, after the massacre of the Slavník clan, Prague became the sole residence of the Czech principality. The Přemyslid dynasty gained all the power (wikipedia.cz).

Das historische Zentrum der Stadt ist ein UNESCO-Welterbe. Es wurde 1971 gegründet und ist das größte städtische Denkmalreservat in Europa. Es umfasst Altstadt, Josefstadt, Kleinseite, Hradschin, Neustadt und Vyšehrad (wikipedia.sk). Der Name Prag leitet sich vom Wort „práh“ ab. Es bezieht sich auf eine Flusssohle oder einen Damm, der sich irgendwo an der Stelle der heutigen Karlsbrücke befand. Menschen überquerten den Fluss über diese Furt. Auf dem Gebiet von Prag lebten in der Vorgeschichte verschiedene Stämme, die letzten Funde stammen vor 7.000 Jahren. Ein Beispiel ist eine germanische Siedlung. Im 6. Jahrhundert begannen die Slawen das Prager Becken zu besiedeln (wikipedia.cs). Dies ist belegt im Gebiet des heutigen Veleslavín. Schon im Jahr 885 entstand die erste Kirche auf der Burg. Aus dem 10. Jahrhundert ist eine Handelssiedlung im Gebiet der heutigen Kleinseite belegt, im Jahr 926 wurde die Rotunde des heiligen Vitus auf der Burg erbaut. In der zweiten Hälfte des 10. Jahrhunderts wurde auch Vyšehrad gegründet (wikipedia.cs). Ab 995, nach der Auslöschung der Slawnikiden, wurde Prag zum einzigen Sitz des böhmischen Herzogtums. Die Přemysliden erlangten alle Macht (wikipedia.cz).

V roku 1172 bolo dokončený . Roku 1230 Staré Město po spojení s niekoľkými menšími obcami obohnali . Vtedy vznikajú aj Hradčany. V roku 1338 bola založená . Po roku 1342 sa začína budovať Karlov most. V roku 1344 bola zahájená výstavba svätého Víta. začala písať svoji históriu v roku 1348. V roku 1648 ku koncu 30-ročnej obliehali Prahu . Mesto bol z veľkej časti vydrancované. V roku 1741 Prahu obsadili -bavorské vojská. V roku 1744 Prusi. V 80-tych rokoch 19. storočia sa Praha rozšírila po dlhých rokoch. Pripojený bol Vyšehrad, Holešovice-Bubny. V roku 1890 Praha zasiahla 100-ročná povodeň. V roku 1893 bolo asanované historické , najmä židovské štvrte, Josefov. Začiatkom 20. storočia bol v znamení veľkého technického pokroku. V rokoch 1905 – 1912 bola postavený secesný . V roku 1922 bolo pripojených ku Prahe 37 menších obcí, medzi nimi Vinohrady a . V roku 1929 bola dobudovaná Katedrála svätého Víta (wikipedia.cz).

In 1172, Judith’s Bridge was completed. In 1230, after merging with several smaller communities, the Old Town was surrounded by walls, giving rise to Hradčany. In 1338, the Old Town Hall was founded. After 1342, construction began on Charles Bridge. The building of St. Vitus Cathedral commenced in 1344. Charles University began its history in 1348. In 1648, towards the end of the Thirty Years‘ War, Prague was besieged by the Swedes, resulting in extensive plundering of the city. In 1741, Prague was occupied by French-Bavarian forces, and in 1744, by the Prussians. In the 1880s, Prague expanded after many years, incorporating Vyšehrad and Holešovice-Bubny. In 1890, Prague experienced a 100-year flood. In 1893, the historical Old Town, especially the Jewish quarter Josefov, was cleared. The early 20th century was marked by significant technological progress. From 1905 to 1912, the Art Nouveau Municipal House was built. In 1922, 37 smaller municipalities, including Vinohrady and Smíchov, were annexed to Prague. St. Vitus Cathedral was completed in 1929 (wikipedia.cz).

Im Jahr 1172 wurde die Judithbrücke fertiggestellt. Im Jahr 1230 wurde die Altstadt nach der Vereinigung mit mehreren kleineren Gemeinden mit Stadtmauern umgeben. Damals entstanden auch die Hradschin. Im Jahr 1338 wurde das Altstädter Rathaus gegründet. Nach 1342 begann der Bau der Karlsbrücke. Im Jahr 1344 begann der Bau des Veitsdoms. Die Karls-Universität begann ihre Geschichte im Jahr 1348. Im Jahr 1648 belagerten die Schweden Prag gegen Ende des 30-jährigen Krieges. Die Stadt wurde weitgehend geplündert. Im Jahr 1741 wurde Prag von französisch-bayerischen Truppen besetzt. 1744 von den Preußen. In den 1880er Jahren weitete sich Prag nach langen Jahren aus. Vyšehrad und Holešovice-Bubny wurden angeschlossen. Im Jahr 1890 traf Prag eine Hundertjahrflut. Im Jahr 1893 wurde die historische Altstadt, insbesondere das jüdische Viertel Josefov, abgerissen. Der Beginn des 20. Jahrhunderts stand im Zeichen des großen technischen Fortschritts. In den Jahren 1905 – 1912 wurde das Jugendstilgebäude errichtet. Im Jahr 1922 wurden 37 kleinere Gemeinden, darunter Vinohrady und Smíchov, nach Prag eingemeindet. Im Jahr 1929 wurde der Veitsdom fertiggestellt (wikipedia.cz).

V minulosti bola sídelným mestom českých kniežat a kráľov, rímsko-nemeckých cisárov. Praha v stredoveku bola „rozdelená“ na Staršiu, latinsky Maior a Menšie Mesto pražské – Malú stranu. V 1348 vzniklo Nové Město pražské. V prvému pokusu o zjednoteniu Starého a Nového Mesta prišlo v roku 1518, avšak v roku 1528 bola Praha opäť rozdelená. K zjednoteniu pod jeden správny celok prišlo až v roku 1784, Prahu tvorilo Nové a Staré Město pražské, Malá strana a Hradčany. Postupne bol pripojený Josefov, Vyšehrad a Holešovice (wikipedia.cs). V roku 1378 žilo v Prahe 40000 obyvateľov, v roku 1850 155000, v roku 1960 1 milión 5 tisíc. Praha je šiestym najnavštevovanejším mestom v Európe. Je tu mimoriadne veľa divadiel (wikipedia.cs).

In the past, Prague served as the residence of Czech princes and kings, as well as Roman-German emperors. In medieval times, Prague was „divided“ into the Old Town, Latin Maior, and the Lesser Town of Prague – Malá Strana. In 1348, the New Town of Prague (Nové Město pražské) was established. The first attempt to unify the Old and New Towns occurred in 1518, but in 1528, Prague was once again divided. The final unification into one administrative entity occurred in 1784, comprising the New and Old Towns of Prague, Malá Strana, and Hradčany. Over time, Josefov, Vyšehrad, and Holešovice were annexed (wikipedia.cs). In 1378, Prague had 40,000 inhabitants, and by 1850, the population had grown to 155,000. In 1960, it reached 1,005,000. Prague is the sixth most-visited city in Europe, known for its numerous theaters (wikipedia.cs).

In der Vergangenheit war Prag die Residenzstadt der tschechischen Fürsten und Könige, der römisch-deutschen Kaiser. Prag im Mittelalter war „geteilt“ in die Altstadt (Staré Město) und die Kleinseite (Malá Strana). Im Jahr 1348 entstand die Neue Stadt Prag (Nové Město pražské). Der erste Versuch, die Altstadt und die Neue Stadt zu vereinen, erfolgte 1518, aber 1528 wurde Prag erneut geteilt. Die endgültige Vereinigung unter einer Verwaltungseinheit erfolgte erst 1784, als Prag aus der Neustadt (Nové Město pražské), der Altstadt (Staré Město pražské), der Kleinseite (Malá Strana) und der Hradschin bestand. Nach und nach wurden auch das Josefstadt (Josefov), Vyšehrad und Holešovice angegliedert (wikipedia.cs). Im Jahr 1378 lebten in Prag 40.000 Einwohner, im Jahr 1850 waren es 155.000, im Jahr 1960 1 Million 5 Tausend. Prag ist die sechstbesuchteste Stadt in Europa. Es gibt außergewöhnlich viele Theater hier (wikipedia.cs).

Odkazy:

TOP

Všetky

, ,

Zábava, Hudba

Hudba

skala
Hits: 29893

je umelecký prejav vytvorený kombináciou zvukov, melódií a rytmov. Môže byť vykonávaná pomocou rôznych hudobných nástrojov alebo vokálnych techník. Hudba má schopnosť vyvolávať , prenášať príbehy a pôsobiť poslucháčov. Existuje mnoho hudobných žánrov a štýlov, ktoré sa líšia podľa kultúrnych, historických a regionálnych vplyvov. Hudobný prejav zahŕňa ovládanie hudobných nástrojov, interpretáciu skladieb a schopnosť komunikovať cez hudbu. Profesionálni muzikanti sa často špecializujú na určitý nástroj alebo hudobný žáner a môžu pôsobiť v rôznych kontextoch, vrátane sólových vystúpení, skupinových zoskupení. Hudba a muzikantský prejav majú v kultúre a spoločnosti významné miesto, poskytujúc formu sebavyjadrenia a spôsob, ako ľudia komunikujú umenie.

Music is an artistic expression created through the combination of sounds, melodies, and rhythms. It can be performed using various musical instruments or vocal techniques. Music has the ability to evoke emotions, convey stories, and impact listeners. There are many musical genres and styles that vary based on cultural, historical, and regional influences. Musical expression involves mastering musical instruments, interpreting compositions, and the ability to communicate through music. Professional musicians often specialize in a particular instrument or musical genre and can perform in various contexts, including solo performances and group ensembles. Music and musical expression hold a significant place in culture and society, providing a form of self-expression and a way for people to communicate through art.

História hudby

Vznik hudby môžeme datovať na dobu, kedy sa človek snažil napodobňovať hlasy živočíchov. Išlo tak zrejme trochu o podvedomý efekt, kedy človek prišiel na melódiu. Neverili by ste, koľko rôznych tónov je v krátkej – trebárs 0.5 sekundovej sekvencii spevu nejakého vtáka. Zmysly človeka to nedokážu vnímať uvedomovane – je to ako pri sledovaní filmu, kedy si tiež neuvedomujeme, že film, ktorý sledujeme je poskladaný zo statických obrázkov, ktoré idú rýchlosťou 25 obrázkov za sekundu. Avšak mozog zrejme evidoval tieto melódie a naučil postupne človeka spievať.

History of Music

The origin of music can be traced back to a time when humans attempted to mimic the sounds of animals. It was likely a somewhat subconscious effect, where humans discovered melody. You wouldn’t believe how many different tones are present in a short sequence, such as a 0.5-second singing of a bird. Human senses cannot consciously perceive these tones, similar to watching a movie where we don’t realize that the film, which we are watching, is composed of static images moving at a speed of 25 frames per second. However, the brain likely registered these melodies and gradually taught humans to sing.

Ľudová hudba

Ide zrejme o najfrekventovanejšiu formu hudby, aspoň pokiaľ ide o históriu. Bola to hudba obyčajne jednoduchých ľudí, ktorí si medzi sebou jednotlivé dielka odovzdávali počas mnoho generácii. Ľudová hudba v dnešnej podobe je už značne vyumelkovaná umeleckými nástrojmi. K ľudovej hudbe bezpochyby patrí aj špecifický odev – kroj a jednotlivých oblastí. Na Slovensku vzniklo mnoho diferencovaných folklórnych oblastí, v ktorých je bohatstvo národa.

Folk Music

It is arguably the most prevalent form of music, at least in terms of history. Folk music was the music of ordinary people, who passed individual pieces among themselves through many generations. Contemporary folk music has become quite sophisticated with artistic instruments. Folk music undoubtedly includes specific attire – folk costumes and customs of various regions. In Slovakia, numerous diversified folklore regions have emerged, reflecting the richness of the nation.

Jedným zo zvlášť umelecky hodnotných počinov je použitie hudobných motívov v muzikálnej – inštrumentálnej forme. Spomeniem napr. na celom svete známu skupinu Berkyho Mrenicu. Diabolské hovoria za všetko. Tento súbor sa skvele popasoval aj z dielami majstrov klasickej hudby, ako boli Johann Sebastian Bach, Edvard Hagerup Grieg, Johannes Brahms atď. Inou skupinou je známy maďarský orchester Budapešť, ktorý má úctyhodné parametre. Ďalšou skupinou je v podstate hardrocková severomoravská skupina Fleret, ktorá čiastočne využíva . Ďalšou skupinou je Točkolotoč, viacmenej zoskupenie bratov Peštovcov, ktorí hrajú veľmi muzikálne.

One of the particularly artistically valuable endeavors is the use of musical motifs in the musical – instrumental form. For example, I will mention the globally renowned group Berkyho Mrenica. The devilish violins speak for themselves. This ensemble has handled masterpieces of classical music masters such as Johann Sebastian Bach, Edvard Hagerup Grieg, Johannes Brahms, and others excellently. Another group is the famous Hungarian orchestra Budapest, which boasts impressive parameters. Yet another group is the essentially hard rock North Moravian band Fleret, which partially incorporates motifs from folk music. Another group is Točkolotoč, more or less an assembly of the Pešto brothers, who play very musically.

Klasická hudba

Počiatky klasickej hudby siahajú snáď do 15. storočia. Myslím, že druhá opera v histórii bola Daphne. Najpompéznejšou formou klasickej – vážnej hudby je práve opera. Je to vlastne spevohra. V minulosti hudobní skladatelia skladali množstvo opier, ako storočia ubiehali, ich počet klesal. Dnes sa komponujú aj hybridy ako rocková opera apod. Hudobné diela sa skladali väčšinou pre duchovné účely, postupne chrámovú hudbu nahrádza svetská. Velikánmi svetovej hudby boli napr. – Johann Sebastian Bach, Wolfgang Amadeus Mozart, Ludwig van Beethoven, Peter Iljič Čajkovskij, Hector Berlioz, Franz Schubert, Frederyk Chopin, Robert Schummann, Edvard Hagerup Grieg, Antonio Vivaldi, Giussepe Verdi, Gioacino Puccini. Medzi najslávnejšie diela patrí Verdiho Nabucco, Rigoletto, Traviatta, Mozartova Figarova svadba, Don Giovanni, Requiem, Pucciniho , , Vivaldiho Štyri ročné obdobia, Griegov Peer Gynt, Berliozova Fantastická symfónia, Beethovenova 9. symfónia Óda na radosť, Bachova Fúga A moll, Čajkovského Labutie jazero, , Schubertove piesne …

Classical Music

The beginnings of classical music date back to perhaps the 15th century. I believe the second opera in history was Daphne. The most pompous form of classical – serious music is, in fact, opera. It is essentially a musical drama. In the past, composers composed numerous operas, but as centuries passed, their number declined. Today, hybrids like rock operas are also composed, and so on. Musical works were mostly composed for spiritual purposes, gradually replaced by secular music. Giants of world music include, for example, Johann Sebastian Bach, Wolfgang Amadeus Mozart, Ludwig van Beethoven, Peter Iljič Čajkovskij, Hector Berlioz, Franz Schubert, Frederyk Chopin, Robert Schummann, Edvard Hagerup Grieg, Antonio Vivaldi, Giussepe Verdi, Gioacino Puccini. Among the most famous works are Verdi’s Nabucco, Rigoletto, Traviatta, Mozart’s The Marriage of Figaro, Don Giovanni, Requiem, Puccini’s The Barber of Seville, Tosca, Vivaldi’s The Four Seasons, Grieg’s Peer Gynt, Berlioz’s Symphonie fantastique, Beethoven’s 9th Symphony Ode to Joy, Bach’s Fugue in A Minor, Tchaikovsky’s Swan Lake, The Nutcracker, Schubert’s songs, and more.

Okrem opery existujú aj iné klasické formy hudobných diel, symfónie, operety, , menuety, koncerty, polky, mazurky, fúgy, balet, piesne, filharmonické diela, diela pre sláčikové kvartetá atď. Aj z klasickej hudby čerpali niektorí z iných oblastí, resp. opačne. Napr. vyššie spomínaný Berky Mrenica, ďalej Vanessa Mae – ktorá hrá Johanna Sebastiana Bacha – vážne aj v -e. Ďalšie príklady: – fínske zoskupenie hrajúce repertoár metalovej formácie Metallica. Marián Varga, ktorý najmä v zoskupení na klávesoch doslova čaruje. Jeho Hommage alla Bach, alebo napr. skladba na motívy Korsakovovej Šeherezády, sú grandiózne. Londýnsky symfonický orchester zvykne z času na čas vyprodukovať v podstate klasické dielo na motívy populárnej hudby. Myslím, že je to slušné ocenenie pre hudobné telesá. Napr. z produkcie skupín ABBA, Jethro Tull, Police. Máloktorý umelec – skladateľ dokáže komponovať v rôznych žánroch, tobôž nie v celkom odlišných smeroch. Paulovi McCartneymu sa to podarilo – ide o unikátny prípad, kedy skladateľ slávnej rockovej skupiny Beatles zložil celkom úspešne klasické dielo – myslím, že šlo dokonca o chrámové symfonické dielo. Podobné motívy ako v klasickej hudbe možno nájsť najmä v jazze.

In addition to opera, there are also other classical forms of musical compositions, such as symphonies, operettas, suites, minuets, concertos, polkas, mazurkas, fugues, ballets, songs, philharmonic works, compositions for string quartets, and so on. Some artists from other genres drew inspiration from classical music, and vice versa. For example, the aforementioned Berky Mrenica, Vanessa Mae – who plays Johann Sebastian Bach, both in classical and pop music. Other examples include Apocalyptica, a Finnish group playing the repertoire of the metal band Metallica. Marian Varga, especially in the group Collegium Musicum, captivates with his keyboard skills. His Hommage alla Bach or compositions inspired by Rimsky-Korsakov’s Scheherazade are magnificent. The London Symphony Orchestra occasionally produces essentially classical works based on popular music themes. I think it’s a decent recognition for musical ensembles. For instance, productions from groups like ABBA, Jethro Tull, and The Police. Not many artists or composers can compose in various genres, let alone entirely different directions. Paul McCartney achieved this – a unique case where the composer of the famous rock group The Beatles successfully composed a classical work, even a symphonic work for the church. Similar motifs to classical music can be found, especially in jazz.

Niektoré klasické diela vyžadujú vysokú inštrumentálnu pri hraní na hudobné nástroje. Je celkom pochopiteľné, že sami skladatelia ňou často oplývali. Za najväčšieho klavírneho virtuóza sa pokladá zrejme Artur Rubinstein, za husľových virtuózov zase Sebastiano Correlli, Antonio Vivaldi, Nicolo Paganini. Ich veľkým obdivovateľom a rovnako skvelým virtuózov bol aj relatívne nedávno zosnulý .

V poslednej dobe sa roztrhlo vrece s muzikálmi. Ide o kombináciu hudby a divadla. Vo svete sú najznámejšie , Hello Dolly, , v našich končinách sú to Jesus Christ Superstar, Johanka z Arku, Dracula, , Pomáda.

Some classical works require high instrumental skill when played on musical instruments. It is quite understandable that composers themselves often excelled in this skill. Artur Rubinstein is considered one of the greatest piano virtuosos, while Sebastiano Correlli, Antonio Vivaldi, and Nicolo Paganini are regarded as virtuosos on the violin. The late Yehudi Menuhin was not only a great admirer but also an equally excellent virtuoso in his own right.

Už dlhší čas je populárna hudba najpreferovanejšiu formu hudby súčasnosti. Existuje mnoho štýlov, od muzikálnych až po gýčovité elektronické výplody. Ja spomeniem hlavne tie (aj klasické štýly), ktoré hodnotím ako pozitívne. Prosím o zhovievavosť s kategóriami hudby, nedá sa všetko jednoducho zaradiť.

For quite some time, popular music has been the most preferred form of contemporary music. There are many styles, ranging from musical to kitschy electronic creations. I will mention mainly those (including classical styles) that I consider positive. Please be understanding about the categorization of music; it’s not always straightforward.

Jazz

Počiatky jazzu siahajú do konca 19. st. a začiatku 20. storočia. Ide o hudbu afroameričanov, za kolísku sa považuje New Orleans. Podľa mňa ide o najmuzikálnejšiu formu. Za skvelých muzikantov považujem týchto (za pomlčkou nasleduje umelcov hlavný umelcov nástroj): Herbie Hanckock – piano, funky jazz, funky, fusion, Chick Corea – piano, Al Di Meola – gitara, Bobby McFerrin – vokál, Charlie Parker, Dexter Gordon – saxofón, Stephanne Grappeli – husle, Michel Petrucciani – , Miles Davis – Be bop, – gitara, Joe Henderson – saxofón, Benny Goodman – klarinet, Louis Armstrong – trúbka, Dizzy Gilespie – trúbka, , Joni Mitchell – vokál, folk jazz, Bix Beiderbecke – trúbka, Duke Ellington, – gitara, Michael Brecker, Ella Fitzgerald, Jack DeJohnette, , – gitara, John Coltrane, Keith Jarrett, Ray Charles – old jazz, Marvin Gaye, John McLaughlin. Z našich napr. Peter Lipa – spev, – trubkársky virtuóz.

Jazz

The origins of jazz date back to the late 19th and early 20th centuries. It is a music form of African Americans, with New Orleans being considered its birthplace. According to me, it is the most musical form. I consider the following musicians outstanding (instrument played is mentioned after the dash):

Herbie Hanckock – piano, funky jazz, funky, fusion, Chick Corea – piano, Al Di Meola – guitar, Bobby McFerrin – vocals, Charlie Parker, Dexter Gordon – saxophone, Stephanne Grappeli – violin, Michel Petrucciani – piano, Miles Davis – Be bop, John Scofield – guitar, Joe Henderson – saxophone, Benny Goodman – clarinet, Louis Armstrong – trumpet, Dizzy Gilespie – trumpet, Sarah Vaughan, Joni Mitchell – vocals, folk jazz, Bix Beiderbecke – trumpet, Duke Ellington, Pat Metheny – guitar, Michael Brecker, Ella Fitzgerald, Jack DeJohnette, Joe Zavinul, Jaco Pastorius – guitar, John Coltrane, Keith Jarrett Ray Charles – old jazz, Marvin Gaye, John McLaughlin. From our region, for example, Peter Lipa – vocals, Peter Bartoš – trumpet virtuoso.

Jazzfunk:  Herbie Hancock – piano, Jamiroquai, Jazzrock: Andrej Šeban – gitara, Carlos Santana – gitara, Erich Boboš Procházka & The Frozen Dozen, Jack Bruce – gitara, Orchestral Rock: Collegium Musicum, Blues: Eric Clapton, Garry Moore, B.B. King, Hans Theessink – gitara (no keď spustí, znie to ako orchester), Jack Bruce – gitara, Blues Rock: Joe Cocker

Jazzfunk: Herbie Hancock – piano, Jamiroquai, Jazzrock: Andrej Šeban – guitar, Carlos Santana – guitar, Erich Boboš Procházka & The Frozen Dozen, Jack Bruce – guitar, Orchestral Rock: Collegium Musicum, Blues: Eric Clapton, Garry Moore, B.B. King, Hans Theessink – guitar (when he starts playing, it sounds like an orchestra), Jack Bruce – guitar, Blues Rock: Joe Cocker

Rock

Ťažko pre mňa definovateľný štýl, ktorý pre mňa nemá v sebe jasný komerčný vplyv: Sting – svojou hudbou oslovil aj jazzových umelcov, Bruce Springsteen, Red Hot Chilli Peppers, Joe Cocker, Queen na začiatku kariéry. Extreme, Dire Straits, Bon Jovi, Creedence Clearwater Revival, Nazareth, Floyd, R.E.M., Red Hot Chilli Peppers, Rolling Stones, , Supertramp, U2, Deep Purple, Freddie Mercury, Jack Bruce, Lenny Kravitz, Andrej Šeban – gitara, Rózsa – basgitara, Fermáta, , Wanastovi Vjecy, Fero Griglák – gitara, Juraj Griglák – basgitara, , Le Payaco, Lucie, Olympic.

Rock

A style that is hard for me to define, and for me, it lacks a clear commercial influence: Sting – through his music, he has appealed to jazz artists as well, Bruce Springsteen, Red Hot Chili Peppers, Joe Cocker, Queen in the early days. Extreme, Dire Straits, Bon Jovi, Creedence Clearwater Revival, Nazareth, Pink Floyd, R.E.M., Red Hot Chili Peppers, Rolling Stones, Sheryl Crow, Supertramp, U2, Deep Purple, Freddie Mercury, Jack Bruce, Lenny Kravitz, Andrej Šeban – guitar, – bass guitar, Fermáta, Vlasta Redl, Wanastovi Vjecy, Fero Griglák – guitar, Juraj Griglák – bass guitar, Fedor Frešo, Le Payaco, Lucie, Olympic.

  • Slowrock: Elton John – piano, Chris Rea
  • Hardrock: – gitara, , , Extreme, Stromboli, Aerosmith, Apocalyptica
  • Renesaince Rock: Jethro Tull, Ian Anderson, Blackmore`s Night
  • Symphonic Rock: Collegium Musicum
  • Old Rock: Roling Stones,
  • : Smokie, Bee Gees, Elán

Slowrock: Elton John – piano, Chris Rea Hardrock: Joe Satriani – guitar, Def Leppard, Nirvana, Extreme, Stromboli, Aerosmith, Apocalyptica Renaissance Rock: Jethro Tull, Ian Anderson, Blackmore’s Night Symphonic Rock: Collegium Musicum Old Rock: Rolling Stones, John Lennon Softrock: Smokie, Bee Gees, Elán

Iné žánre

  • Soul: Lisa Stansfield, Sade
  • Soulpop:
  • Punk:
  • A capella – čisto vokálny štýl: Close Harmony Friends – skupina okolo Mária Fančoviča vzniknutá v Nitre, Fragile
  • Avantgarde: Jablkoň – veľmi čudesná muzika
  • : Dežo Ursiny – gitara, Jiří Schelinger – gitara
  • : Bob Marley
  • Chanson: Tom Jones, Hana Hegerová, Gilbert Becaud
  • Folk: Paul Simon – gitara, Art Garfunkel – gitara, AG Flek, Brontosauři, Jan Nedvěd – gitara, František Nedvěd – gitara, Karel Kryl – gitara, Vlasta Redl – gitara, Lenk, Janoušek
  • Folkpop: Lenka Filipová – gitara
  • Folkrock: Bob Dylan – spev, gitara, Jana Kirschner – gitara, Lenka Filipová – gitara, Vlasta Redl – gitara
  • Folklor Folk: Vlasta Redl – gitara, AG Flek, Hradišťan
  • Folklor Rock: Vlasta Redl – gitara, Fleret
  • Funky: Kool and The Gang
  • : N`Sync
  • : John Lennon, Beatles, Paul McCartney, , U2, , The Cure, Buty
  • Latino Pop: Natalia Oreiro, Shakira, Gloria Estefan, Flamenco, Paco de Lucia, Martin Bies
  • Metal: Black Sabbath, Metallica
  • Oldies: Sinatra, Herman`s Hermits, Temptations, , Marmalade, K.C. & The Sunshine Band, Jan & Dean
  • Orchestral: Mike Oldfield, Enya, Mezzoforte
  • Pop: ABBA, Madonna, No Name, Tatu, Elán,
  • Pop Folk: Miroslav Žbirka – gitara
  • Club: Sade – vokál
  • Vocal: Bára Basiková, Lucie Bílá
  • Modern Classic: Zbigniew Preisner
  • Muzikal: Galt MacDermot, Lucie Bílá
  • : Loreena McKennit, Michael Kocáb, Natálie Kocábová, Pražský výběr
  • Soundtrack: Zbigniew Preisner, Ennio Morricone

Soul: Lisa Stansfield, Sade Soulpop: Richard Müller Punk: Pistols A capella – purely vocal style: Close Harmony Friends – a group around Mário Fančovič formed in Nitra, Fragile Avantgarde: Jablkoň – very peculiar music Big Beat: Dežo Ursiny – guitar, Jiří Schelinger – guitar Reggae: Bob Marley Chanson: Tom Jones, Hana Hegerová, Gilbert Becaud Folk: Paul Simon – guitar, Art Garfunkel – guitar, AG Flek, Brontosauři, Jan Nedvěd – guitar, František Nedvěd – guitar, Karel Kryl – guitar, Vlasta Redl – guitar, Lenk, Janoušek Folkpop: Lenka Filipová – guitar Folkrock: Bob Dylan – vocals, guitar, Jana Kirschner – guitar, Lenka Filipová – guitar, Vlasta Redl – guitar Folklore Folk: Vlasta Redl – guitar, AG Flek, Hradišťan Folklore Rock: Vlasta Redl – guitar, Fleret Funky: Kool and The Gang Hip Hop: N`Sync Hippies: John Lennon, Beatles, Paul McCartney, Independente, U2, Radiohead, The Cure, Buty Latino Pop: Natalia Oreiro, Shakira, Gloria Estefan, Flamenco, Paco de Lucia, Martin Bies Metal: Black Sabbath, Metallica Oldies: Frank Sinatra, Herman’s Hermits, Temptations, Percy Sledge, Marmalade, K.C. & The Sunshine Band, Jan & Dean Orchestral: Mike Oldfield, Enya, Mezzoforte Pop: ABBA, Madonna, No Name, Tatu, Elán, Lucie Bílá Pop Folk: Miroslav Žbirka – guitar Club: Sade – vocals Vocal: Bára Basiková, Lucie Bílá Modern Classic: Zbigniew Preisner Musical: Galt MacDermot, Lucie Bílá Psychedelic: Loreena McKennit, Michael Kocáb, Natálie Kocábová, Pražský výběr Soundtrack: Zbigniew Preisner, Ennio Morricone