Krajina, Obce, Fotografie, Zahraničné obce, Poľské obce

Cyrhla – rekreačná oblasť neďaleko od Vysokých Tatier

skala
Hits: 2118

Cyrhla sa nachádza blízko od slovenských hraníc, za Vysokými Tatrami. Neďaleko od Zakopane. Je možné, že Cyrhla je niečo ako miestna časť Zakopane.

Toporowa Cyrhla je mestská časť Zakopaného. Leží na veľkej podregiónskej čistine. Cyrhla pôvodne znamenala vyklčovanú čistinu, názov pochádza zo slova „czyrhlić“ alebo „czerchlić,“ čo znamená zbavovať kôru stromu, aby vyschol. V roku 1990 sa začala výstavba kláštora (marianie.pl).

Cyrhla is located close to the Slovak border, beyond the High Tatras, near Zakopane. It is possible that Cyrhla is considered a district of Zakopane.

Toporowa Cyrhla is a district of Zakopane. It is situated on a large submontane clearing. The name „Cyrhla“ originally referred to a cleared area, and it comes from the word „czyrhlić“ or „czerchlić,“ which means to remove the bark from a tree to dry it. In 1990, the construction of a monastery began (marianie.pl).

Cyrhla znajduje się blisko granicy ze Słowacją, za Tatrami Wysokimi, niedaleko Zakopanego. Możliwe, że Cyrhla jest uznawana za dzielnicę Zakopanego.

Toporowa Cyrhla to dzielnica Zakopanego. Leży na dużej podreglowej polanie. Nazwa „Cyrhla“ pierwotnie oznaczała wykarczowany teren, a pochodzi od słowa „czyrhlić“ lub „czerchlić,“ co oznacza zdejmowanie kory z drzewa, aby wyschło. W 1990 roku rozpoczęła się budowa klasztoru (marianie.pl).

Krajina, Slovensko, Tatry, Fotografie

Zamkovského chata – vysokohorská chata v Malej Studenej doline

skala
Hits: 2412

Chatu postavil v rokoch 1942 – 1943 známy horský vodca a horolezec Štefan Zamkovský (vysoketatry.com). Pochádzal z Levoče. V Tatrách začínal ako nosič na Zbojnícku a Téryho chatu. Absolvoval množstvo výstupov, v rokoch 1929 – 1938 vykonal množstvo ťažkých prvovýstupov. V roku 1934 sa stal horským vodcom I. triedy. V roku 1936 sa stal nájomcom na Téryho chate, po piatich rokoch si postavil vlastnú (horydoly.cz). Cez vojnu poskytovala úkryt politickým utečencom, partizánom a židovským rodinám. Po znárodnení (zrejme v roku 1948) bol Zamkovský poverený správou Bílikovej chaty. Po niekoľkých týždňov ho pozbavili miesta a vykázali z Tatier. Odišiel aj s rodinou do Banskej Štiavnice. V roku 1992 bola chata reštituovaná jeho potomkom (vysoketatry.com). Po roku 1948 niesla chata meno Chata kapitána Nálepku (kamnahory.sk). Táto horská chata sa nachádza v ústí Malej Studenej vo Vysokých Tatrách v nadmorskej výške 1475 metrov nad morom. V súčasnosti chata ponúka ubytovanie a občerstvenie pre turistov. Ako zdroj elektrickej energie slúži malá vodná elektráreň na Malom Studenom potoku (wikipedia.sk). Chata je otvorená celoročne, je prístupná turistom z Hrebienka, zo Skalnatého plesa alebo od Téryho chaty (hiking.sk).

The hut was built in 1942-1943 by the renowned mountain guide and climber Štefan Zamkovský (vysoketatry.com). He originated from Levoča. In the Tatras, he started as a porter at Zbojnícka chata and Téryho chata. He completed numerous climbs and made several challenging first ascents between 1929 and 1938. In 1934, he became a first-class mountain guide. In 1936, he became the tenant of Téryho chata, and after five years, he built his own hut (horydoly.cz).

During the war, the hut provided shelter for political refugees, partisans, and Jewish families. After nationalization (presumably in 1948), Zamkovský was entrusted with the management of Bílikova chata. After a few weeks, he was removed from his position and expelled from the Tatras. He left with his family to . In 1992, the hut was restituted to his descendants (vysoketatry.com). After 1948, the hut bore the name Chata kapitána Nálepka (kamnahory.sk).

This mountain hut is located at the mouth of Malá Studená dolina in the High Tatras at an altitude of 1475 meters above sea level. Currently, the hut offers accommodation and refreshments for tourists. A small hydroelectric power plant on Malý Studený potok serves as the source of electricity (wikipedia.sk). The hut is open year-round and is accessible to hikers from Hrebienok, Skalnaté pleso, or Téryho chata (hiking.sk).

Chata została zbudowana w latach 1942-1943 przez znanego przewodnika górskiego i alpinistę Stefana Zamkovskiego (vysoketatry.com). Pochodził z Lewoczy. W Tatrach zaczynał jako tragarz na Zbojnickiej i Téry’ego chaty. Przeszedł wiele wspinaczek, w latach 1929-1938 dokonał wielu trudnych pierwszych wejść. W 1934 roku został przewodnikiem górskim I klasy. W 1936 roku został dzierżawcą chaty Téry’ego, po pięciu latach postawił swoją własną (horydoly.cz). Podczas wojny udzielał schronienia uciekinierom politycznym, partyzantom i żydowskim rodzinom. Po upaństwowieniu (prawdopodobnie w 1948 roku) Zamkovský został powołany do zarządzania chatą Bílikovej. Po kilku tygodniach został pozbawiony miejsca i wygnany z Tatr, wyjechał także z rodziną do Bańskiej Szczawnicy. W 1992 roku chata została zrehabilitowana przez jego potomków (vysoketatry.com). Po 1948 roku chata nosiła nazwę Chaty kapitána Nálepku (kamnahory.sk). Ta górska chata znajduje się u ujścia Małej Studennej Doliny w Wysokich Tatrach na wysokości 1475 metrów nad poziomem morza. Obecnie chata oferuje zakwaterowanie i wyżywienie dla turystów. Jako źródło energii elektrycznej służy mała elektrownia wodna na potoku Małego Studenego (wikipedia.sk). Chata jest otwarta przez cały rok, dostępna dla turystów z Hrebienka, ze Skalnatého plesa lub od chaty Téry’ego (hiking.sk).

Krajina, Slovensko, Príroda, Tatry, Vodopády, Biotopy, Fotografie

Obrovský vodopád v Malej Studenej doline

skala
Hits: 2697

Obrovský vodopád sa nachádza v Malej Studenej doline. Neďaleko je Lomnické sedlo, Lomnický štít, Prostredný hrebeň. Obrovský vodopád je dostupný po turistickom chodníku vedúcom Mlynskou dolinou.

Je vo výške 1330 metrov nad morom. Dosahuje výšku takmer 20 metrov (portaltatra.sk).

The Giant Waterfall is located in the Mala Studena Valley. Nearby, there are Lomnicky Saddle, Lomnicky Peak, and the Prostredny Ridge. The Giant Waterfall is accessible via a hiking trail leading through the Mlynska Valley.

It is situated at an altitude of 1,330 meters above sea level. It reaches a height of nearly 20 meters (portaltatra.sk).

Wodospad Obrovský znajduje się w Dolinie Małej Zimnej. W pobliżu znajdują się Przełęcz Lomnicka, Szczyt Lomnicki i Grzbiet Środkowy. Dojście do Wodospadu Obrovský jest możliwe ścieżką turystyczną prowadzącą przez Dolinę Młynarską.

Znajduje się na wysokości 1330 metrów nad poziomem morza. Osiąga wysokość niemal 20 metrów (portaltatra.sk).

Krajina, Slovensko, Typ krajiny, Príroda, Tatry, Hory, Hory, Biotopy, Fotografie

Tatranské Matliare

skala
Hits: 2650

Z Tatranských Matliarov je výhľad predovšetkým na Lomnický štít (). Tatranské Matliare ležia vo výške 885 metrov (vysoke-tatry.info). Žije tu 101 obyvateľov. Maďarský názov je Tátramatlárháza, Matlárháza, nemecký  Tatra-Matlarenau, poľský Tatrzańskie Matlary. Matliare sú rekreačná osada a miestna časť mesta . Cez obec preteká Skalnatý potok (Wikipedia). Obec vznikla v roku 1884, ale už v 14. storočí bol v tejto lokalite majer, ktorého osadníkmi boli tirolskí kolonisti (vysoke-tatry.info). Prišli sem z horskej usadlosti Matrei. V kežmarskom archíve sa v listine z roku 1326 spomína ako Martyrumfalua. Osada okolo roku 1360 zanikla, ale zachoval sa názov tejto oblasti – Matreirer laren – horské pasienky Matreičanov. Tento názov sa neskôr menil na Maklar, Mekler, Metler, Matlaren, Matliare, Matlarháza, Tatranské Matliare (Ivan Bohuš). Začiatky terajších Matliarov siahajú do roku 1884, vznikli ako súkromné letovisko Mateja Loischa, ktorý tu v roku 1889 postavil hotel (vysoketatry.com). V roku 1928 vystavali v Matliaroch hotel Esplanade, ktorý sa po II. svetovej vojne stal centrálnym objektom vojenskej ozdravovne. V osemdesiatych rokoch pribudli veľké zotavovne Hutník a Metalurg (vysoke-tatry.info).

Tatranské Matliare sa nachádzajú v Tatranskej kotline v južnej časti Popradského priesmyku, asi 14 km od Popradu. Je odtiaľto nádherný výhľad na Vysoké Tatry.

From Tatranské Matliare, there is a view primarily of (Peter Kaclík). Tatranské Matliare is situated at an altitude of 885 meters (vysoke-.info). There are 101 inhabitants living here. The Hungarian name of the village is Tátramatlárháza, Matlárháza, the German Tatra-Matlarenau, and the Polish Tatrzańskie Matlary. Matliare is a recreational settlement and a local part of the town of Vysoké Tatry. The village is crossed by the Skalnatý potok (Wikipedia). The village was established in 1884, but in the 14th century, there was already a „majer“ (small farming settlement), whose settlers were Tyrolean colonists (vysoke-tatry.info). They came here from the mountain settlement of Matrei. In a document from the Kežmarok archive from 1326, it is mentioned as Martyrumfalua. The settlement around 1360 disappeared, but the name of this area persisted – Matreirer laren – mountain pastures of Matreičanov. This name later changed to Maklar, Mekler, Metler, Matlaren, Matliare, Matlarháza, Tatranské Matliare (Ivan Bohuš). The beginnings of present-day Matliare date back to 1884 when they were established as a private resort by Matej Loischa, who built a hotel here in 1889 (vysoketatry.com). In 1928, the Esplanade Hotel was built in Matliare, which after World War II became the central facility of a military sanatorium. In the eighties, large recovery centers Hutník and Metalurg were added (vysoke-tatry.info).

Tatranské Matliare is located in the Tatranská kotlina in the southern part of the Popradský priesmyk, about 14 km from Poprad. From there, you can enjoy a beautiful view of the High Tatras.

Z Tatranských Matliarov je widok przede wszystkim na Lomnický štít (Peter Kaclík). Tatranské Matliare znajdują się na wysokości 885 metrów (vysoke-tatry.info). Mieszka tu 101 mieszkańców. Węgierska nazwa wioski to Tátramatlárháza, Matlárháza, niemiecka Tatra-Matlarenau, a polska Tatrzańskie Matlary. Matliare to osada rekreacyjna i część miejscowości Vysoké Tatry. Przez wieś przepływa potok Skalnatý (Wikipedia). Wioska powstała w 1884 roku, ale już w XIV wieku istniał w tym miejscu „majer“, którego osadnicy byli tyrolskimi kolonistami (vysoke-tatry.info). Przybyli stąd z górskiej Matrei. W keżmarskim archiwum wspomina się o niej w dokumencie z 1326 roku jako Martyrumfalua. Osada w okolicach 1360 roku zniknęła, ale przetrwała nazwa tego obszaru – Matreirer laren – górskie pastwiska Matreičanov. Ta nazwa później zmieniła się na Maklar, Mekler, Metler, Matlaren, Matliare, Matlarháza, Tatranské Matliare (Ivan Bohuš). Początki współczesnych Matliarov sięgają roku 1884, kiedy powstały jako prywatna miejscowość wypoczynkowa Mateja Loischa, który w 1889 roku wybudował tu hotel (vysoketatry.com). W 1928 roku w Matliaroch zbudowano hotel Esplanade, który po II wojnie światowej stał się głównym obiektem wojskowego sanatorium. W latach osiemdziesiątych dodano duże ośrodki wypoczynkowe Hutník i Metalurg (vysoke-tatry.info).

Tatranské Matliare znajdują się w kotlinie Tatrzańskiej, w południowej części Przesmyku Popradzkiego, około 14 km od Popradu. Stąd roztacza się piękny widok na Wysokie Tatry.

Ivan Bohuš, 1996: Od A po Z o názvoch Vysokých Tatier, Štátne TANAPu, Tatranská Lomnica, ISBN 80-967522-7-8

,

Krajina, Slovensko, Obce, Slovenské, Tatry, Fotografie, Tatranské obce

Rakúsy – obec pod Tatrami

skala
Hits: 3160

Rakúsy sú obec pod Vysokými Tatrami, neďaleko od Spišskej Belej, severozápadne od Kežmarku (). Dominantým je pohľad na Lomnický štít, Kežmarský štít, Huncovský štít a Slavkovský štít a Bujačí vrch (rakusy.sk). Obec sa po prvý krát spomína v roku 1288 pod názvom Rokus. Zakladatelia boli . Pravdepodobne obec vytvorili na mieste dubového lesa. V roku 1294 polovicu kúpil Henc s Kežmarku (rakusy.sk). Neďaleko obce sa našli napr. bronzové meče s plnou rukoväťou. V roku 1700 žilo v obci 231 obyvateľov. Najviac Slovákov prišlo do obce v období rokov 1870 – 1910, osobitne zo Ždiaru. Po roku 1945 sa museli Nemci po 700 ročnom pobyte odsťahovať do Nemecka. Namiesto nich do obce prišli Rómovia. V súčasnosti žije v obci 2300 obyvateľov, 76 % z nich je Rómov (rakusy.sk). V minulosti držali v obci Nemci. Po ich odchode remeslá upadli, čo sa mení až v 21. storočí (rakusy.sk). Na ploche 6.34 km2 tu žije 3 007 obyvateľov. Rakúsy ležia v nadmorskej výške 676 metrov nad morom (rakusy.sk). V obci je rímskokatolícky kostol svätého Martina biskupa z roku 1883 a evanjelický kostol z roku 1792 (Wikipedia).

Rakúsy is a village beneath the High Tatras, near Spišská Belá, northwest of Kežmarok (Peter Kaclík). The dominant view includes , Kežmarský štít, Huncovský štít, Slavkovský štít, and Bujačí vrch (rakusy.sk). The village is first mentioned in 1288 under the name Rokus, founded by Germans. Presumably, the village was established in a location covered by an oak forest. In 1294, Henc from Kežmarok purchased half of the village (rakusy.sk). Bronze swords with full handles were found near the village. In 1700, the village had 231 residents. The largest influx of Slovaks to the village occurred between 1870 and 1910, especially from Ždiar. After 1945, Germans, who had lived in the village for 700 years, had to move to Germany. In their place, the Roma community settled in the village. Currently, the village has 2,300 residents, with 76% of them being Roma (rakusy.sk). In the past, Germans were engaged in crafts in the village. After their departure, the crafts declined, which is changing in the 21st century (rakusy.sk). The village covers an area of 6.34 km2, with an altitude of 676 meters above sea level (rakusy.sk). The village features the Roman Catholic Church of Saint , built in 1883, and an evangelical church from 1792 (Wikipedia).

Rakusy to wieś położona pod Wysokimi Tatrami, niedaleko od Spišskiej Bełej, na północny zachód od Kežmarku (Peter Kaclík). Dominujący widok to Lomnický štít, Kežmarský štít, Huncovský štít, Slavkovský štít oraz Bujačí vrch (rakusy.sk). Wieś po raz pierwszy wspominana jest w 1288 roku pod nazwą Rokus. Założycielami byli Niemcy. Prawdopodobnie wieś powstała na miejscu dębowego lasu. W 1294 roku połowę wsi zakupił Henc z Kežmarku (rakusy.sk). W pobliżu wsi znaleziono m.in. brązowe miecze z pełnym uchwytem. W 1700 roku w miejscowości mieszkało 231 osób. Najwięcej Słowaków przybyło do wsi w latach 1870-1910, szczególnie z Ždiaru. Po 1945 roku Niemcy musieli opuścić wieś po 700 latach pobytu i przenieść się do Niemiec. W zamian za nich do wsi przybyli Romowie. Obecnie w miejscowości mieszka 2300 osób, z czego 76% to Romowie (rakusy.sk). W przeszłości rzemiosła w miejscowości utrzymywali Niemcy. Po ich odejściu rzemiosła podupadły, co zmienia się dopiero w XXI wieku (rakusy.sk). Na powierzchni 6,34 km2 żyje tu 3007 mieszkańców. Rakusy leżą na wysokości 676 metrów nad poziomem morza (rakusy.sk). W wiosce znajduje się kościół katolicki św. Marcina z roku 1883 oraz kościół ewangelicki z roku 1792 (Wikipedia).