Krajina, Slovensko, Objekty, predmety a priestory, Obce, Slovenské, Dokumenty, Slovenské dokumenty, Dokumenty v čase, Stavebné dokumenty, Kysucké obce, Kysucké dokumenty, Stavby, Fotografie, Kysuce

Skanzen kysuckej dediny vo Vychylovke

skala
Hits: 693

Skanzen – múzeum kysuckej prezentuje sídelnú krajiny, spôsob života, ľudovú kultúru a architektúru v období 19. a začiatku 20. storočia, vychádzajúcu z valašskej a kopaničiarskej formy osídľovania. Takmer 11 km dlhý zachovaný úsek lesnej železnice je národnou kultúrnou pamiatkou. Technicky a pamiatkovo najcennejšou časťou železnice je úvraťový systém na prekonávanie väčšieho prevýšenia na krátkom úseku. Je to jeden z dvoch takýchto systémov, ktoré sa do súčasnosti zachovali v Európe. Poľnohospodárske políčka pri domoch prezentujú pôvodný trojpoľný systém hospodárenia, Obnovených bolo aj niekoľko cholvárkov (Informačná tabuľa). Skanzen bol založený v roku 1972. V rámci expozície sa nachádza aj historická lesná úvraťová železnica (kysuckemuzeum.sk). Železnica pôvodne slúžila na zvážanie dreva, začala fungovať pred takmer 100 rokmi a v prevádzke bola do roku 1971. Hlavná trať mala dĺžku 61 km (kysuckemuzeum.sk). Expozícia kysuckej dediny vznikla v roku 1974, aby zachránila zo zatopených obcí Riečnica a Harvelka, ktoré padli za obeť vodnej nádrži Nová Bystrica. Presunuli sem 34 stavieb, väčšinou obytných , hospodárskych budov, krčmu z Korne, dva a kaplnku. Železnica sa spája s Oravskou lesnou železnicou. Skanzen okrem iného ponúka množstvo sprievodných programov (turisticky.sk).

The open-air museum of the Kysuce village presents the settlement landscape, way of life, folk culture, and architecture during the 19th and early 20th centuries, originating from the Wallachian and hill settlement forms. The nearly 11 km long preserved section of the forest railway is a national cultural monument. The most technically and monumentally valuable part of the railway is the incline system used to overcome significant elevation changes over a short distance. It is one of two such systems that have been preserved in Europe to this day. Agricultural fields near the houses showcase the original three-field farming system. Several charcoal kilns have also been restored (Information Board). The open-air museum was established in 1972. The exhibition also includes a historical forest incline railway (kysuckemuzeum.sk). The railway originally served for timber transportation, starting operations almost 100 years ago and being in operation until 1971. The main line was 61 km long (kysuckemuzeum.sk). The exhibition of the Kysuce village was created in 1974 to preserve the monuments from the flooded villages of Riečnica and Harvelka, which fell victim to the Nová Bystrica reservoir. 34 buildings, mostly residential houses, farm buildings, a tavern from Korna, two mills, and a chapel were relocated here. The railway is connected with the forest railway. In addition to other attractions, the open-air museum offers a variety of accompanying programs (turisticky.sk).

Skansen – muzeum wsi kysuckiej prezentuje krajobraz osadniczy, sposób życia, kulturę ludową i architekturę z XIX i początku XX wieku, wywodzącą się z form osadnictwa wołoskiego i góralskiego. Zachowany niemal 11-kilometrowy odcinek leśnej kolei jest narodowym zabytkiem kultury. Technicznie i zabytkowo najcenniejszą częścią kolei jest system pochylniowy używany do pokonywania znacznych różnic wysokości na krótkim odcinku. Jest to jeden z dwóch takich systemów, które zachowały się w Europie do dziś. Pola uprawne obok domów prezentują pierwotny system uprawy trójpolowej. Odtworzono także kilka pieców węglowych (Tablica informacyjna). Skansen został założony w 1972 roku. W skład ekspozycji wchodzi także historyczna kolej leśna (kysuckemuzeum.sk). Kolej pierwotnie służyła do transportu drewna, rozpoczęła działalność prawie 100 lat temu i była w użyciu do 1971 roku. Główna linia miała długość 61 km (kysuckemuzeum.sk). Ekspozycja wsi kysuckiej powstała w 1974 roku, aby zachować zabytki z zalanych wsi Riečnica i Harvelka, które padły ofiarą zbiornika Nová Bystrica. Przeniesiono tu 34 budynki, głównie mieszkalne, budynki gospodarcze, karczmę z Korna, dwa młyny i kaplicę. Kolej jest połączona z Oravską leśną koleją. Oprócz innych atrakcji, skansen oferuje wiele programów towarzyszących (turisticky.sk).

Krajina, Slovensko, Obce, Slovenské, Podunajsko, Fotografie, Podunajské obce

Veľké Zálužie

skala
Hits: 1027

Veľké Zálužie bolo osídlené už v mladšej dobe kamennej – 5000 rokov pred naším letopočtom. Obec leží v Nitrianskej pahorkatine (velkezaluzie.eu), na hornom toku Dlhého kanála. Približne 10 kilometrov západne od Nitry. Panujú tu dobré podmienky pre pestovanie poľnohospodárskych plodín a viniča. 10.5 km sa nachádza Nitra, 16.5 km Sereď. Žije tu 4218 obyvateľov (velkezaluzie.eu). K obci patrí aj osada Titváň. Dlhý kanál s rybníkom je medzistanicou pri sezónnom sťahovaní vtáctva. Vyskytujú sa tu divé kačice, bažanty, jarabice, zajace, srny. Z pôvodných lužných lesov zostali len ojedinelé zvyšky. V okolí sa najviac vyskytujú dubové . Prvá písomná zmienka je z roku 1261, spomína sa tu ako „terra Wylak“ (Wikipedia). 

Veľké Zálužie has been inhabited since the Neolithic period, around 5000 BCE. The village is located in the Uplands, along the upper course of the Dlhý Canal, approximately 10 kilometers west of Nitra (velkezaluzie.eu). The area has favorable conditions for growing agricultural crops and vineyards. Nitra is 10.5 km away, and Sereď is 16.5 km away. The village has a population of 4,218 (velkezaluzie.eu). The nearby settlement of Titváň is also part of the municipality. The Dlhý Canal, along with a pond, serves as a stopover for migratory birds. Wild ducks, pheasants, partridges, hares, and deer are commonly found in the area. Only isolated remnants of the original floodplain forests remain, with oak forests being the most prevalent in the surroundings. The first written record of the village dates back to 1261, where it is mentioned as „terra Wylak“ (Wikipedia).

Veľké Zálužie már az újkőkorban is lakott volt, körülbelül Kr. e. 5000 körül. A falu a Nyitrai-dombságban található, a Hosszú-csatorna felső folyása mentén, körülbelül 10 kilométerre nyugatra Nyitrától (velkezaluzie.eu). A terület kedvező feltételeket biztosít mezőgazdasági növények és szőlőtermesztés számára. Nyitra 10,5 km-re, Szered pedig 16,5 km-re található. A faluban 4218 lakos él (velkezaluzie.eu). A faluhoz tartozik Titváň település is. A Hosszú-csatorna és a mellette lévő tó fontos megállóhely a vándorló madarak számára. Vadkacsák, fácánok, foglyok, nyulak és őzek találhatók a környéken. Az eredeti ártéri erdőkből csak néhány maradvány található, a tölgyerdők a leggyakoribbak a környéken. Az első írásos említés 1261-ből származik, ahol „terra Wylak“ néven említik (Wikipedia).

Krajina, Slovensko, Typ krajiny, Obce, Slovenské, Podunajsko, Fotografie, Vodné nádrže, Podunajské obce

Šoporňa

skala
Hits: 680

Šoporňa sa nachádza 7 km od Serede v nadmorskej výške 129 metrov nad morom. Neďaleko od tečie (soporna.sk). Prvá písomná zmienka pochádza z roku 1251 (soporna.sk). V roku 1787 tu v 295 domoch žilo takmer 2000 obyvateľov (Wikipedia).

Šoporňa is located 7 kilometers from Sered at an altitude of 129 meters above sea level. The Váh River flows near the village (soporna.sk). The first written mention dates back to 1251 (soporna.sk). In 1787, nearly 2,000 inhabitants lived here in 295 houses (Wikipedia).

Krajina, Slovensko, Objekty, predmety a priestory, Obce, Slovenské, Tatry, Kostoly, Umenie, Stavby, Fotografie, Tatranské obce

Tatranská Javorina

skala
Hits: 748

Obec ležiaca na severnom úpätí Belianskych Tatier v nadmorskej výške 1 000 metrov nad morom. Žije tu 220 obyvateľov. Názov je od javora. Krátko po 1. svetovej vojne sa časť pohoria medzi Bielovodskou dolinou a Belianskymi Tatrami nazývala Javorinské . Javory časom zhoreli v hutách alebo ich spracovali v javorinskej lepenkárni. Na mieste dnešnej Tatranskej Javoriny kedysi stál sezónne obývaný majer lendackého veľkostatku a murovaný košiar (tjavorina.eu). Prvá písomná zmienka je z roku 1320 (Wikipedia). Nachádza sa tu drevená zámoček, z ktorého je vidno Belianske aj Vysoké Tatry. Kúpil ho knieža Hohenlohe v roku 1879 (prezident.sk).

The village is located at the northern foothills of the Belianske Tatras at an altitude of 1,000 meters above sea level. There are 220 inhabitants living here. The name is derived from the maple tree. Shortly after World War I, the part of the mountain range between the Bielovodská Valley and the Belianske Tatras was called the Javorinské Tatras. Maples were burned in furnaces or processed in the Javorina cardboard factory over time. In the place of today’s Tatranská Javorina, there used to be a seasonally inhabited alpine dairy farm of the Lendak estate and a brick shed (tjavorina.eu). The first written mention is from the year 1320 (Wikipedia). There is a wooden mansion here from which you can see the Belianske and High Tatras. It was bought by Prince Hohenlohe in 1879 (prezident.sk).

Wioska położona jest u północnych podnóży Tatr Bielskich na wysokości 1000 metrów nad poziomem morza. Mieszka tu 220 osób. Nazwa pochodzi od klonu. Krótko po I wojnie światowej część pasma górskiego między Doliną Bielovodską a Tatrami Bielskimi nazywana była Tatrami Jaworowymi. Jawory z czasem spalono w piecach lub przetworzono w fabryce tektury w Jaworinie. W miejscu dzisiejszej Tatranskiej Jaworiny znajdował się niegdyś sezonowo zamieszkały pastwisko majątku Lendak oraz murowany kościołek (tjavorina.eu). Pierwsza pisemna wzmianka pochodzi z roku 1320 (Wikipedia). Znajduje się tutaj drewniany dworek, z którego widać Tatry Bielskie i Wysokie. Kupił go książę Hohenlohe w 1879 roku (prezident.sk).

 

Krajina, Slovensko, Typ krajiny, Obce, Slovenské, Zamagurie, Polia, Fotografie, Zamagurské obce

Plaveč

skala
Hits: 815

Plaveč leží v nadmorskej výške 488 metrov nad morom na rozlohe 16.68 km2. Žije tu 1811 obyvateľov (Wikipedia). Historické názvy: Palowcha, Plauch, Plaucha, Plawecz, Plawec, Plaveč nad Popradom. Palocsa je maďarský názov (e.obce.sk). Najstaršia zmienka o obci je z roku 1269, obec však existovala už pred rokom 1100. Uhorský kráľ tu usadil vysunutú stráž Plavcov (Polovcov) na ochranu hraníc. Zrejme začiatkom 14. storočia sa tu usadilo noví obyvatelia podľa zákupného práva. V roku 1505 mesto dostalo trhové práva. V roku 1756 Plaveč vyhorela. V roku 1828 tu bolo postavených 130 . Od začiatkom 20. storočia tu existuje závod na výrobu syrov (plavec.sk).

Plaveč is situated at an altitude of 488 meters above sea level with an area of 16.68 km2. It is home to 1811 inhabitants (Wikipedia). Historical names: Palowcha, Plauch, Plaucha, Plawecz, Plawec, Plaveč nad Popradom. Palocsa is the Hungarian name (e..sk). The earliest mention of the village dates back to 1269, but the settlement existed before the year 1100. The Hungarian king settled an outpost of Plavcov (Polovcov) here to protect the borders. Probably in the early 14th century, new inhabitants settled here under lease law. In 1505, the town received market rights. Plaveč burned down in 1756. In 1828, 130 houses were built here. Since the beginning of the 20th century, there has been a cheese factory here (plavec.sk).

Плавець знаходиться на висоті 488 метрів над рівнем моря на площі 16,68 км2. Тут проживає 1811 мешканців (Wikipedia). Історичні назви: Паловха, Плауч, Плауха, Плавеч, Плавец, Плавець над Попрадом. Палоцса – угорська назва (e.obce.sk). Найстаріше згадання про село датується 1269 роком, але поселення існувало перед роком 1100. Угорський король поселив тут передовий загін Плавцов (Половців), щоб захищати кордони. Ймовірно, на початку XIV століття сюди приїхали нові мешканці за закупним правом. У 1505 році місто отримало торгові права. Плавець згорів у 1756 році. У 1828 році тут було збудовано 130 будинків. З початку XX століття тут діє фабрика сиру (plavec.sk).

Plaveč położone jest na wysokości 488 metrów nad poziomem morza, na obszarze 16,68 km2. Zamieszkuje tu 1811 mieszkańców (Wikipedia). Historyczne nazwy: Palowcha, Plauch, Plaucha, Plawecz, Plawec, Plaveč nad Popradom. Palocsa to węgierska nazwa (e.obce.sk). Najwcześniejsze wzmianki o wsi pochodzą z 1269 roku, jednak osada istniała już przed rokiem 1100. Węgierski król osiedlił tutaj posterunek Plavcov (Polowców), aby chronić granice. Prawdopodobnie na początku XIV wieku osiedliły się tu nowe osoby na podstawie prawa dzierżawnego. W 1505 roku miasto otrzymało prawa targowe. Plaveč spłonęło w 1756 roku. W 1828 roku wybudowano tutaj 130 domów. Od początku XX wieku działa tu fabryka sera (plavec.sk).