Krajina, Slovensko, Typ krajiny, Príroda, Tatry, Hory, Hory, Biotopy, Fotografie

Kežmarský štít

skala
Hits: 265

je významný vrchol vo Vysokých Tatrách, dosahujúci výšku 2 556 metrov nad morom. Nachádza sa medzi Lomnickým štítom a Huncovským štítom (​kamnahory.sk), cca 16 km od Kežmarku, nad Tatranskými Matliarmi (Wikipedia). Od susedného Lomnického štítu ho oddeľujú . Severným smerom sa nachádza s Chatou pri Zelenom plese (​kamnahory.sk). Mohutná južná stena Kežmarského štítu, približne 550 metrov, je vyhľadávaná horolezcami pre rôznorodosť lezeckých ciest (pruzincan.blogspot.com). Prvý známy výstup uskutočnil s druhmi v júni 1615. V roku 1654 sa uskutočnil ďalší známy výstup, ktorý opísal vo svojom cestopise „„. Prvý zimný výstup bol zaznamenaný 8. marca 1906 nemeckými horolezcami Günterom Dyhrenfurthom a Alfredom Martinom (​kamnahory.sk). Turistický výstup Kežmarský štít je možný len v sprievode horského vodcu. Jednou z najbežnejších trás je výstup zo Skalnatého plesa cez . Alternatívne sa dá na Kežmarský štít vystúpiť hrebeňom od Veľkej Svišťovky (tatryportal.sk).

Keďže štít ležal v niekdajšom chotári mesta , dostal pomenovanie podľa neho. Je viacero hypotéz o etymológii názvu Kežmarok. Jedna z nich hovorí, že meno mesta je odvodené z , podľa hunského vodcu , ktorý tu niekde v okolí padol. Iné hypotézy vychádzajú z východo a západogótskeho slova (, ).  znamená , alebo horský pasienok. V latinčine sa objavuje názov forum Caseorum (, ), ktoré znamenajú , čomu zodpovedá aj neskoršie nemecké meno mesta Käsmark (Wikipedia).

Kežmarský štít is a prominent peak in the High Tatras, reaching an elevation of 2,556 meters above sea level. is situated between and (kamnahory.sk), about 16 km from Kežmarok, above Tatranské (). It is separated from the neighboring Lomnický štít by the Vidlové ridge. To the north lies the Dolina Zeleného plesa (Green Lake Valley) with the mountain chalet (kamnahory.sk). The massive southern face of Kežmarský štít, approximately 550 meters high, is popular among climbers due to the variety of climbing routes (pruzincan.blogspot.com). The known ascent was made by Dávid Fröhlich and companions in June 1615. Another notable ascent occurred in 1654, described by Daniel Speer in his travelogue „Ungarischer oder Dacianischer Simplicissimus“. The first ascent was recorded on 8, 1906, by German climbers and Alfred (kamnahory.sk). Touristic ascents to Kežmarský štít are allowed only with an authorized mountain guide. One of the most common routes leads from through Huncovské sedlo. Alternatively, the summit can be reached by the ridge route from Veľká Svišťovka (tatryportal.sk).

The peak was named after the nearby historical territory of the town Kežmarok. Several hypotheses exist regarding the etymology of the name Kežmarok. One suggests the town’s name derives from „Kevesmark,“ named after the Hun leader Keve, who supposedly fell in battle somewhere in this vicinity. Other theories link the name to the East and West Gothic word „kasen“ (to enchant, fascinate). „Mark“ signifies forest or mountain pasture. In Latin, the name appears as „“ (Caseoforum, Caseopolis), meaning „cheese marketplace,“ corresponding to the later German name of the town, „Käsmark“ (Wikipedia).

Kieżmarski Szczyt (słow. Kežmarský štít) jest znaczącym szczytem w Tatrach Wysokich, osiągającym wysokość 2556 metrów nad poziomem morza. Znajduje się pomiędzy Łomnicą (Lomnický štít) a Huncowskim Szczytem (Huncovský štít) (kamnahory.sk), około 16 km od miasta Kieżmark, nad Tatrzańskimi Matlarami (Wikipedia). Od sąsiedniej Łomnicy oddzielają go Widły (Vidlové veže). Na północ rozciąga się Dolina Zielonego Stawu Kieżmarskiego (Dolina Zeleného plesa), gdzie położone jest Schronisko nad Zielonym Stawem (Chata pri Zelenom plese) (kamnahory.sk). Potężna południowa ściana Kieżmarskiego Szczytu o wysokości około 550 metrów cieszy się dużą popularnością wśród wspinaczy ze względu na różnorodność dróg wspinaczkowych (pruzincan.blogspot.com). Pierwszego znanego wejścia dokonali Dávid Fröhlich z towarzyszami w czerwcu 1615 roku. Kolejne znaczące wejście miało miejsce w 1654 roku, a opisał je Daniel Speer w swoim dzienniku podróży „Ungarischer oder Dacianischer Simplicissimus“. Pierwsze zimowe wejście odnotowano 8 marca 1906 roku przez niemieckich wspinaczy Güntera Dyhrenfurtha i Alfreda Martina (kamnahory.sk). Turystyczne wejście na Kieżmarski Szczyt jest możliwe jedynie z przewodnikiem wysokogórskim. Jedną z najpopularniejszych tras jest podejście znad Łomnickiego Stawu (Skalnaté pleso) przez Huncowską Przełęcz (Huncovské sedlo). Alternatywnie można wejść na szczyt granią od Wielkiej Świstówki (Veľká Svišťovka) (tatryportal.sk).

Ponieważ szczyt leżał w dawnym obszarze miejskim Kieżmarku, otrzymał nazwę od tego miasta. Istnieje kilka hipotez dotyczących etymologii nazwy Kieżmark (Kežmarok). Według jednej z nich nazwa pochodzi od „Kevesmark”, od imienia przywódcy Hunów Keve, który rzekomo poległ gdzieś w okolicy. Inne hipotezy opierają się na wschodnio- i zachodniogockim słowie „kasen” (zachwycać, oczarować). „Mark” oznacza las lub pastwisko górskie. Po łacinie pojawia się również nazwa „forum Caseorum” (Caseoforum, Caseopolis), co oznacza „targ serów”, co odpowiada późniejszej niemieckiej nazwie miasta „Käsmark” (Wikipedia).

Krajina, Slovensko, Obce, Slovenské, Tatry, Fotografie, Tatranské obce

Rakúsy – obec pod Tatrami

skala
Hits: 3128

sú obec pod Vysokými Tatrami, neďaleko od Spišskej Belej, severozápadne od Kežmarku (). Dominantým je pohľad Lomnický štít, , a a (rakusy.sk). Obec sa po prvý krát spomína v roku 1288 pod názvom . Zakladatelia boli . Pravdepodobne obec vytvorili na mieste dubového lesa. V roku 1294 polovicu kúpil s Kežmarku (rakusy.sk). Neďaleko obce sa našli napr. bronzové s plnou rukoväťou. V roku 1700 žilo v obci 231 obyvateľov. Najviac Slovákov prišlo do obce v období rokov 1870 – 1910, osobitne zo Ždiaru. Po roku 1945 sa museli Nemci po 700 ročnom pobyte odsťahovať do Nemecka. Namiesto nich do obce prišli . V súčasnosti žije v obci 2300 obyvateľov, 76 % z nich je Rómov (rakusy.sk). V minulosti držali v obci Nemci. Po ich odchode remeslá upadli, čo sa mení až v 21. storočí (rakusy.sk). Na ploche 6.34 km2 tu žije 3 007 obyvateľov. Rakúsy ležia v nadmorskej výške 676 metrov nad morom (rakusy.sk). V obci je rímskokatolícky kostol svätého Martina biskupa z roku 1883 a z roku 1792 (Wikipedia).

Rakúsy is a village beneath the High Tatras, near , northwest of (Peter ). The dominant view includes , Kežmarský štít, Huncovský štít, Slavkovský štít, and Bujačí vrch (rakusy.sk). The village is mentioned in 1288 under the name Rokus, founded by Germans. Presumably, the village was established in a location covered by an oak forest. In 1294, Henc from Kežmarok purchased half of the village (rakusy.sk). Bronze swords with full handles were found near the village. In 1700, the village had 231 residents. The largest influx of Slovaks to the village occurred between 1870 and 1910, especially from . After 1945, Germans, who had lived in the village for 700 years, had to move to . In their place, the Roma community settled in the village. Currently, the village has 2,300 residents, with 76% of them being Roma (rakusy.sk). In the past, Germans were engaged in crafts in the village. After their departure, the crafts declined, which is changing in the 21st century (rakusy.sk). The village covers an area of 6.34 km2, with an altitude of 676 meters above sea level (rakusy.sk). The village features the Catholic Church of Saint , built in 1883, and an evangelical church from 1792 ().

Rakusy to wieś położona pod Wysokimi Tatrami, niedaleko od Spišskiej Bełej, na północny zachód od Kežmarku (Peter Kaclík). Dominujący widok to Lomnický štít, Kežmarský štít, Huncovský štít, Slavkovský štít oraz Bujačí vrch (rakusy.sk). Wieś po raz pierwszy wspominana jest w 1288 roku pod nazwą Rokus. Założycielami byli Niemcy. Prawdopodobnie wieś powstała na miejscu dębowego lasu. W 1294 roku połowę wsi zakupił Henc z Kežmarku (rakusy.sk). W pobliżu wsi znaleziono m.in. brązowe miecze z pełnym uchwytem. W 1700 roku w miejscowości mieszkało 231 osób. Najwięcej Słowaków przybyło do wsi w latach 1870-1910, szczególnie z Ždiaru. Po 1945 roku Niemcy musieli opuścić wieś po 700 latach pobytu i przenieść się do Niemiec. W zamian za nich do wsi przybyli Romowie. Obecnie w miejscowości mieszka 2300 osób, z czego 76% to Romowie (rakusy.sk). W przeszłości rzemiosła w miejscowości utrzymywali Niemcy. Po ich odejściu rzemiosła podupadły, co zmienia się dopiero w XXI wieku (rakusy.sk). Na powierzchni 6,34 km2 żyje tu 3007 mieszkańców. Rakusy leżą na wysokości 676 metrów nad poziomem morza (rakusy.sk). W wiosce znajduje się kościół katolicki św. Marcina z roku 1883 oraz kościół ewangelicki z roku 1792 (Wikipedia).