Krajina, Slovensko, Tatry, Fotografie

Tatranská Kotlina

skala
Hits: 2705

V katastri Tatranskej Kotliny sa nachádza Belianska jaskyňa. Obec s ňou priamo bytostne súvisí. Už rok po objavení v roku 1881 začala výstavba. Tatranská kotlina je najnižšie položená tatranská osada na úpätí Kobylieho Bujačieho vrchu. Osadu založilo mesto Spišská Belá. Do konca 19. storočia bolo postavených 31 budov. Počas 1. svetovej sa tu liečili frontoví vojaci. Po vojne sa osada dostala do rúk podnikateľovi Ondřichovi a neskôr lekárnikovi Ctiborovi Zelenému. Ten zriadil liečebňu tuberkulózy pre menej náročnú klientelu. V medzivojnovom období tento ústav neoficiálne nazývali aj železničiarskym sanatóriom. Od roku 1948 sú všetky kúpeľné objekty súčasťou Odborného Liečebného ústavu respiračných chorôb (vysoketatry.sk). Liečia sa v nich nešpecifické ochorenia dýchacieho ústrojenstva. Využíva sa aj speleoterapia (Terem). Tatranská Kotlina leží vo výške 760 metrov nad morom (vysoke-tatry.info).

In the cadastral area of Tatranská Kotlina, you will find the Belianska Cave. The village is intimately connected with it. Just a year after the discovery of the cave in 1881, construction began. Tatranská Kotlina is the lowest-lying Tatra settlement at the foot of Kobylí Bujací vrch. The settlement was founded by the town of Spišská Belá. By the end of the 19th century, 31 buildings had been constructed. During World War I, frontline soldiers were treated here. After the war, the settlement came into the hands of entrepreneur Ondřich and later pharmacist Ctibor Zelený. He established a tuberculosis sanatorium for a less demanding clientele. In the interwar period, this facility was unofficially called the railway sanatorium. Since 1948, all spa facilities have been part of the Specialist Institute for the Treatment of Respiratory Diseases (vysoketatry.sk). They treat non-specific diseases of the respiratory system and also utilize speleotherapy (Terem). Tatranská Kotlina is located at an altitude of 760 meters above sea level (vysoke-.info).

W katastrze Tatranskiej Kotliny znajduje się Jaskinia Beliańska. Wioska jest z nią ściśle związana. Już rok po odkryciu jaskini w 1881 roku rozpoczęła się budowa. Tatranská Kotlina to najniżej położona osada tatrzańska u podnóża Kobylí Bujací vrch. Osadę założyło miasto Spišská Belá. Do końca XIX wieku wybudowano tu 31 budynków. W czasie I wojny światowej leczono tutaj żołnierzy frontowych. Po wojnie osada trafiła w ręce przedsiębiorcy Ondřicha, a później farmaceuty Ctibora Zelenego. Ten założył sanatorium gruźlicze dla mniej wymagającej klienteli. W okresie międzywojennym to miejsce nieoficjalnie nazywano także sanatorium kolejowym. Od 1948 roku wszystkie obiekty uzdrowiskowe są częścią Specjalistycznego Instytutu Leczenia Chorób Oddechowych (vysoketatry.sk). Leczone są tu choroby nieokreślone układu oddechowego, stosuje się także speleoterapię (Terem). Tatranská Kotlina leży na wysokości 760 metrów nad poziomem morza (vysoke-tatry.info).

Krajina, Slovensko, Tatry, Fotografie

Dolný Smokovec

skala
Hits: 2376

Dolný Smokovec sa nachádza dva km od Starého Smokovca. Poskytuje možnosti ubytovania, priamo v obci sa nachádza vlek a lyžiarsky svah pre začiatočníkov. V lete poskytuje možnosti cyklistiky (vysoke-tatry.travel). Dolný Smokovec sa počas prvej svetovej nazýval Nižný Smokovec. Maďarský názov pre obec je Alsó-Tátrafüred, nemecký Unterschmecks. Je najväčším tatranským strediskom liečby detskej tuberkulózy a respiračných chorôb. Nachádzajú sa tu , ktoré využívali miestne rašelinové bahno, kosodrevinové a teplé uhličité kúpele. Založenie sa spája s kežmarským učiteľom Jozefom Bohušom v roku 1881. Väčšinu budov v obci projektoval architekt Gedeon Majunke zo Spišskej Soboty. Na začiatku 1. svetovej vojny sa stal majiteľom Dolného Smokovca Krajinský ústav pre zaopatrovanie invalidov a zriadil tu Vojenskú liečebňu tuberkulózy. V roku 1919 sa toto zariadenie transformovalo na Ústav pre liečbu detskej tuberkulózy. V medzivojnovom období v Dolnom Smokovci vyrástlo niekoľko menších rodinných penziónov a rodinných . Od roku 2004 je Šrobárov ústav detskej tuberkulózy a respiračných chorôb neštátnym zdravotníckym zariadením, neziskovou organizáciou, ktorá poskytuje verejnoprospešné služby. Poskytuje špecializovanú, ústavnú a ambulantnú liečebno – preventívnu starostlivosť a diferenciálnu diagnostiku najmä v oblasti detskej pneumoftizeológie, imunoalergológie a cystickej fibrózy. Od roku 2009 ústav rozšíril svoju činnosť o poskytovanie jednodňovej zdravotnej starostlivosti v odbore detská chirurgia. V roku 2010 pribudol odbor detská otorinolaryngológia (Wikipedia).

Dolný Smokovec is located two kilometers from Starý Smokovec. It provides accommodation options, and there is a ski lift and a ski slope for beginners directly in the village. In the summer, it offers opportunities for cycling (vysoke-.travel). During the First World War, Dolný Smokovec was called Nižný Smokovec. The Hungarian name for the village is Alsó-Tátrafüred, and in German, it is Unterschmecks. It is the largest resort in the High Tatras for the treatment of pediatric tuberculosis and respiratory diseases. There are spas that utilized local peat mud, heather, and warm carbonated baths. The establishment of the village is associated with the teacher Jozef Bohuš from Kežmarok in 1881. Most of the buildings in the village were designed by architect Gedeon Majunke from Spišská Sobota. At the beginning of World War I, Dolný Smokovec became the property of the Country Institute for the Provision of Invalids and established a Military Tuberculosis Hospital there. In 1919, this facility transformed into the Institute for the Treatment of Pediatric Tuberculosis. In the interwar period, several smaller family pensions and homes were built in Dolný Smokovec. Since 2004, the Šrobár Institute for Pediatric Tuberculosis and Respiratory Diseases has been a non-state healthcare facility, a non-profit organization providing public benefit services. It offers specialized, institutional, and outpatient treatment and preventive care, as well as differential diagnostics, especially in the field of pediatric pneumophthisiology, immunology, and cystic fibrosis. Since 2009, the institute has expanded its activities to provide one-day health care services in pediatric surgery. In 2010, the pediatric otolaryngology department was added (Wikipedia).

Dolný Smokovec znajduje się dwa kilometry od Starého Smokovca. Oferuje możliwości zakwaterowania, w samej wsi znajduje się wyciąg narciarski i stok narciarski dla początkujących. Latem oferuje możliwości rowerowych wycieczek (vysoke-tatry.travel). Dolný Smokovec był nazywany Nižný Smokovec podczas I wojny światowej. Węgierska nazwa wsi to Alsó-Tátrafüred, niemiecka Unterschmecks. Jest największym ośrodkiem leczenia gruźlicy i chorób oddechowych w Tatrach. Znajdują się tutaj kąpieliska, które wykorzystywały lokalne błota torfowe, kosodrzewinowe i kąpiele wodne z gazem. Założenie wsi wiąże się z nauczycielem z Kežmarku, Jozefem Bohušem, w 1881 roku. Większość budynków w miejscowości zaprojektował architekt Gedeon Majunke ze Spišskiej Soboty. Na początku I wojny światowej właścicielem Dolnego Smokovca został Krajowy Instytut Obsługi Inwalidów, a utworzono tu Sanatorium Wojskowe na gruźlicę. W 1919 roku to urządzenie przekształciło się w Instytut Leczenia Dziecięcej Gruźlicy. W okresie międzywojennym w Dolnym Smokovcu powstało kilka mniejszych rodzinnych pensjonatów i domów rodzinnych. Od 2004 roku Instytut Šrobár na gruźlicę i choroby oddechowe u dzieci jest niepaństwowym zakładem opieki zdrowotnej, organizacją non-profit, która świadczy usługi publiczne. Oferuje specjalistyczną, instytucjonalną i ambulatoryjną opiekę leczniczą i profilaktyczną oraz diagnostykę różnicową głównie w obszarze pneumoftizeologii dziecięcej, immunologii alergicznej i mukowiscydozy. Od 2009 roku instytut rozszerzył swoją działalność o świadczenie jednodniowej opieki zdrowotnej w dziedzinie chirurgii dziecięcej. W 2010 roku dodano dziedzinę otorynolaryngologii dziecięcej (Wikipedia).

Krajina, Slovensko, Spiš, Fotografie

Kráľovské mesto minulosti Ľubica

skala
Hits: 2471

Obec Ľubica leží neďaleko od Kežmarku, v nadmorskej výške 630 metrov nad morom. V chotári sa nachádzajú mnohé liečivé sírnaté (obeclubica.sk). Žije tu asi 4164 obyvateľov (obeclubica.sk), na ploche 76.53 km2 (Wikipedia). Prvá písomná zmienka pochádza z roku 1251. Od roku 1271 je kráľovským mestom. Historické názvy Ľubice: Lubicha, Lubitz, Lymbych, Lewbitz, Leibic (obeclubica.sk). V 14. storočí bolo mesto Ľubica väčšie než Kežmarok (slovakiana.sk). V 17. storočí stále Ľubica patrila k najbohatším spišským mestám. Pôsobilo tu množstvo cechov, súkenníci, čižmári, tkáči, kováči, krajčíri, kováči, remenári, kožušníci, murári, kamenári, garbiari, mäsiari, debnári, mlynári, tesári, kolári, sládkovia, pivovarníci. V rokoch 1412 až 1772 bola Ľubica v poľskom zálohu, spolu s ďalšími spišskými mestami. Aj v minulosti sa využívali liečivé sírne pramene, známe sú od roku 1714. Pri prameňoch vznikli , ktoré odsúdil k zánik vznik vojenského výcvikového priestoru Javorina v roku 1952. Medzi rokmi 1974 až 1992 bola Ľubica pričlenená ku Kežmarku (obeclubica.sk).

Ľubica is a village located near Kežmarok, situated at an altitude of 630 meters above sea level. The village has numerous healing sulfur springs within its territory. The population of Ľubica is approximately 4164 residents, and it covers an area of 76.53 km2. The first written mention of Ľubica dates back to the year 1251. Since 1271, it has held the status of a royal town. The historical names for Ľubica include Lubicha, Lubitz, Lymbych, Lewbitz, and Leibic. In the 14th century, Ľubica was larger than Kežmarok. During the 17th century, Ľubica remained one of the wealthiest towns in the region. Various guilds operated in the town, including clothiers, cobblers, weavers, blacksmiths, tailors, locksmiths, belt makers, furriers, masons, stonecutters, tanners, butchers, coopers, millers, carpenters, wheelwrights, and brewers. From 1412 to 1772, Ľubica was in Polish pledge along with other Spiš towns. The healing sulfur springs in Ľubica have been utilized since 1714. Bathhouses were established around the springs, but their existence was threatened by the creation of the military training area Javorina in 1952, leading to their eventual decline. From 1974 to 1992, Ľubica was administratively attached to Kežmarok.