Krajina, Slovensko, Tatry, Fotografie

Tatranská Polianka

skala
Hits: 3101

Tatranská Polianka leží medzi Novou Poliankou a Smokovcami. Nachádza na južnej  strane Vysokých Tatier. Ponúka nádherné na krajinu. Je výborným východiskovým bodom pre turistov a lyžiarov, ktorí sa chcú vydať do Vysokých Tatier. Napr. na Sliezsky dom, Rysy, Hrebienok. Okrem turistiky sa tu možno vyžiť aj cykloturistikou, wellnessom, gastronómiou. Leží v nadmorskej výške 1005 m. Neďaleko od nej sa nachádza Žltá stena, významná archeologickými nálezmi svedčiacimi o osídlení spred 2 tisíc rokov. Tatranská Polianka je veľmi dobrou východiskovou základňou pre turistiku do Velickej . Vznikla v roku 1884, keď Weszter, Nitsch a Guhr s Veľkého Slavkova postavili poľovnícku chatu a neskôr tri turistické hotely. V roku 1902 Guhr postavil sanatórium na liečenie tuberkulózy a astmy. Guhr bol nadšeným propagátorom lyžovania a v roku 1911 usporiadal v Tatranskej Polianke vôbec prvé zjazdárske lyžiarske preteky vo Vysokých Tatrách. Nad osadou v roku 1912 vybudoval lyžiarsky mostík, neskôr tu vystavali aj bobovú dráhu (vysoke-tatry.info).

Tatranská Polianka is situated between Nová Polianka and Smokovec, on the southern side of the High Tatras. It offers stunning views of the landscape and serves as an excellent starting point for hikers and skiers heading into the High Tatras, such as Sliezsky dom, Rysy, and Hrebienok. In addition to hiking, visitors can also enjoy activities like cycling, wellness services, and gastronomy. The village is located at an altitude of 1005 meters. Nearby, you’ll find Žltá stena, known for significant archaeological findings dating back 2,000 years, providing evidence of early settlements. Tatranská Polianka is an ideal base for hiking into Velická dolina. Established in 1884, it originated when Weszter, Nitsch, Guhr, and Veľký Slavkov built a hunting lodge and later three tourist hotels. In 1902, Michal Guhr erected a sanatorium for treating tuberculosis and asthma. Guhr was an enthusiastic promoter of skiing and organized the first downhill skiing competition in the High Tatras in Tatranská Polianka in 1911. Above the settlement in 1912, a skiing bridge was constructed, and later, a bobsleigh track was built (vysoke-.info).

Tatranská Polianka leży między Novou Poliankou a Smokovcami, po południowej stronie Wysokich Tatr. Oferuje przepiękne widoki na krajobraz i stanowi doskonałe miejsce wyjścia dla turystów i narciarzy, którzy chcą udać się w Wysokie Tatry, na przykład do Sliezsky dom, Rysy czy Hrebienok. Oprócz turystyki, miejsce to oferuje również możliwość uprawiania kolarstwa, korzystania z usług wellness i degustacji lokalnej kuchni. Położona jest na wysokości 1005 m n.p.m. W pobliżu znajduje się Žltá stena, obszar znany ze znaczących znalezisk archeologicznych świadczących o osadnictwie sprzed 2000 lat. Tatranská Polianka to doskonała baza wypadowa dla turystyki w Dolinie Velickiej. Powstała w 1884 roku, gdy Weszter, Nitsch i Guhr z Veľkého Slavkova wybudowali myśliwską chatę, a później trzy hotele turystyczne. W 1902 roku Michal Guhr zbudował sanatorium leczące gruźlicę i astmę. Guhr był entuzjastycznym propagatorem narciarstwa i w 1911 roku zorganizował w Tatranskiej Poliance pierwsze zjazdowe zawody narciarskie w Wysokich Tatrach. Powyżej w 1912 roku zbudowano most narciarski, a później także tor saneczkowy (vysoke-tatry.info).

Krajina, Slovensko, Typ krajiny, Mestá, Slovenské mestá, Objekty, predmety a priestory, Dolné Považie, Mestá, Stavby, Fotografie

Aupark v Piešťanoch

skala
Hits: 10155

Aupark je sieť obchodných centier prevádzkovaná v rôznych mestách a krajinách strednej Európy. Tieto nákupné centrá sú známe svojou rôznorodou ponukou obchodov, reštaurácií a služieb. Názov „Aupark“ je spájaný so zábavou, nákupmi a relaxáciou v modernom prostredí. Pri Nitrianskej ulici v Piešťanoch sa budoval Aupark. 29.4.2010 sa jeho otvorili.

Celková prenajímateľná plocha je 10104 m². Objekt má 380 parkovacích miest vo viacpodlažnom parkovisku. Architektonický návrh spracoval Juraj Jančina v roku 2004. Pôvodný projekt počítal aj s výstavbou bytov a hotela, tie nakoniec neboli realizované (Wikipedia).

Aupark is a chain of shopping centers operating in various cities and countries across Central Europe. These shopping centers are known for their diverse range of shops, restaurants, and services. The name „Aupark“ is associated with entertainment, shopping, and relaxation in a modern environment. In , near Nitrianska Street, an Aupark was developed and opened its doors on April 29, 2010.

The total leasable area is 10,104 m². The property features 380 parking spaces in a multi-story parking garage. The architectural design was done by Juraj Jančina in 2004. The original project also included plans for residential apartments and a hotel, which were ultimately not realized (Wikipedia).

, ,

Krajina, Zahraničie, Typ krajiny, Mestá, Mestá, Fotografie

Las Vegas – hlavné mesto zábavy

skala
Hits: 4903

Las Vegas sa nachádza na juhu štátu Nevada v v Mohavskej púšti. Vyznačuje sa veľmi vysokou hustotou obyvateľstva, navyše počet obyvateľov neustále stúpa. Jeho klimatické pomery zodpovedajú suchej a teplej klíme. O Las Vegas sa hovorí ako o meste zábavy, o meste hazardu. Nachádza sa tu množstvo hotelov, kasín. Nie veľmi ďaleko od Las Vegas sa nachádza národný park Grand Canyon. Nadčasový lesk, hravá atmosféra a nespočetné možnosti zábavy charakterizujú Las Vegas, mesto, ktoré sa často označuje ako „Hlavné mesto zábavy na svete“. Mesto bolo založené v roku 1905 ako železničná stanica, no jeho skutočný vzostup začal v polovici 20. storočia, keď sa stalo centrom hazardných hier. Dnes je Las Vegas známe pre svoje luxusné hotely a kasína, ktoré tvoria impozantnú siluetu na slávnom bulvári The Strip. Je dlhý približne 6,8 km, nachádzajú sa tu niektoré z najluxusnejších hotelov a kasín na svete, vrátane ikonických stavieb ako The Bellagio, The Venetian, a Caesar’s Palace. Každý z týchto komplexov ponúka nielen hazardné hry, ale aj nespočetné možnosti zábavy, od svetelných show až po svetových hviezd. Hazardné hry sú v Las Vegas pravdepodobne najznámejším aspektom. S tisíckami hracích automatov a stolových hier v každom kasíne sa mesto stalo synonymom pre hazard a šťastie.

V posledných rokoch sa Las Vegas snaží zmeniť svoj imidž tým, že poskytuje širšiu škálu zážitkov pre návštevníkov, vrátane rodinných atrakcií, kvalitných reštaurácií a obchodných centier. Downtown Las Vegas, známe aj ako „Old Vegas“, ponúka autentický pohľad na minulosť mesta a niektoré z jeho najstarších kasín. Okolie Las Vegas je tiež domovom niektorých úžasných prírodných krás. Las Vegas si tiež udržiava svoju pozíciu ako významné miesto pre kongresy a konferencie, s mnohými veľkými kongresovými centrami a výstaviskami. To pridáva na ekonomickej dôležitosti mesta a privádza do neho stovky tisíc delegátov a turistov každý rok.

Las Vegas is located in the southern part of the state of Nevada in the USA, in the Mojave Desert. It is characterized by a very high population density, and the number of residents continues to rise. Its climate corresponds to a dry and warm climate. Las Vegas is often referred to as the „Entertainment Capital of the World“ and the „City of Gambling.“ The city boasts numerous hotels and casinos. Not far from Las Vegas is the Grand Canyon National Park. Timeless glamour, a playful atmosphere, and countless entertainment options define Las Vegas. Founded in 1905 as a railroad station, the city truly began to rise in the mid-20th century when it became a center for gambling. Today, Las Vegas is known for its luxurious hotels and casinos, forming an impressive silhouette along the famous Strip. The Strip, approximately 6.8 km long, is the heart of entertainment in Las Vegas. It is home to some of the world’s most luxurious hotels and casinos, including iconic structures like The Bellagio, The Venetian, and Caesar’s Palace. Each of these complexes offers not only gambling but also a myriad of entertainment options, from light shows to concerts featuring global stars.

Gambling is probably the most well-known aspect of Las Vegas. With thousands of slot machines and table games in each casino, the city has become synonymous with gambling and luck. In recent years, Las Vegas has endeavored to change its image by providing a broader range of experiences for visitors, including family attractions, high-quality restaurants, and shopping centers. Downtown Las Vegas, also known as „Old Vegas,“ offers an authentic glimpse into the city’s past and some of its oldest casinos. The surrounding area of Las Vegas is also home to some breathtaking natural wonders. Las Vegas maintains its status as a significant destination for conferences and conventions, with numerous large convention centers and exhibition spaces. This contributes to the city’s economic importance, attracting hundreds of thousands of delegates and tourists each year.

Krajina, Zahraničie, Fotografie

Kalymnos – Kantuni Beach

skala
Hits: 3030

Autor článku: Oľga Magalová

Dovolenka na Kalymnose, 2. časť – Kantuni Beach

Ak by som pred objednávaním zájazdu vedela, že to je taký „veselý“ hotel, určite by sme si ho nevybrali. Písali, že je to miesto, kde sa vďaka rôznym programom, ktoré usporadúva hotel, určite nebudeme nudiť. Tak to je teda fakt, nudiť sa nedalo asi do druhej v , kedy tie ich „programy“ končili a hostia sa začali trúsiť späť. Prvý večer sme mali z toho mierny šok, našťastie sme mali klimatizáciu, o polnoci sme zabuchli na balkón, zatiahli záves a ľahli do postele :). Potom sa zvyšok programu dal vydržať (bol pondelok, mali na programe „Happy Night“. Najprv grilovačka pri bazéne, potom grécka muzička, potom niekoľkokrát za večer eurovízny Rybak, makarena a spol., potom tanečky a vlastné spevy, nakoniec hádzanie krásavíc do bazéna s hlasnými uznanlivými výkrikmi keď vyliezali z bazéna ako miss mokré tričko. Mne to nedalo a vyliezla som si to na balkón predsa len pozrieť :). V utorok býval „akože“ iný program – živá kalymnoská . V podstate sa ale menili iba názvy a programy sa podobali: živá kalymnoská hudba (kombinácia gréckej a tureckej, veľmi zaujímavá, páčila sa mi) s grilovačkou, potom medzinárodné hity – odrhovačky, spevy a tanečky, s výnimkou hádzania do bazéna, na to bola iba pondelková Happy Night. A každý piatok mali grécky večer, tam prišiel miestny súbor aj zatancovať a urobiť ohňovú šou. Boli to vysokí štíhli fešáci, dievčence sú tam trošku „pri tele“, ale tance boli pekné. (Betka, myslela som na Teba, keby si tam bola, určite by sme sa aj aktívne zúčastnili :). Ale s Julkou sme usúdili, že z našej „prezidentskej lóže“ to vidíme najlepšie zo všetkých. Mali sme balkón s výhľadom priamo na more a do areálu hotela, tak sme to videli vlastne lepšie, ako niektorí pri stolíkoch, ktorí si to museli zaplatiť.

Ešte jeden veľký šok sme zažili prvý deň: keď sme sa vyštafírovali do plaviek a vybrali sa na pláž. Bola hneď za múrikom – terasou nášho pool-baru. Keď sme pozreli dolu na more, neverila som vlastným očiam: rovno pod naším hotelom sa prevaľovali vlny vo farbách kalov z čističky odpadových vôd. Bol silný vietor, vlny veľké a búrlivé a k tomu tá farba! Myslela som, že na mieste zdochnem! Julka sa na mňa úplne spoľahla s výberom dovolenky a ja ju dovediem na takéto miesto… Zdeptané sme na to pozerali a potom sme sa kúpali v bazéne. Fakt nám to pekne pokazilo náladu. A čudovali sme sa všetkým, ako sa môžu tváriť tak spokojne a veselo pri takomto hroznom mori :). Netušili sme, že ako chaluhy prišli, tak o tri dni odídu samé od seba bez preč a more bude priezračné a modré.

Kalymnosania strašne radi oslavujú, všetko a nahlas. Takže ostatné dni tam bývali večer rodinné alebo svadobné oslavy, prišiel catering, vyzdobili bazén a jeho okolie, všelijaké balóniky a lodičky v strede bazéna, mašle na zábradliach, … O desiatej sa začali schádzať hostia od malinkých detičiek v buginkách cez mládež po staré tetušky a zábava začala. A majú jeden ozaj „dobrý“ zvyk títo Kalymnosania – pri každej príležitosti hádžu dynamit. Zaspievajú happy birthday, potom sa potešíš že začína ohňostroj, ale to už letí svetlica s dobrou náložou nad more. Keď to buchlo, myslela som že nám balkón padne. Tak som sa zľakla, skoro mi cvrklo. Ale tie ich detičky, ani jedno nezaplakalo, tešili sa a tlieskali ručičkami až kým nebuchol ďalší. To sme si už s Julkou držali uši, poučené z prvej svetlice :). A zase sme skončili rovnako – sfúkli sviečky na balkóne, zabuchli dvere, zatiahli záves, pustili klímu a vliezli do postele. Jak staré choré ženy! :).

Našťastie sme mali hneď na druhý deň po príchode naplánovaný celodenný autobusový zájazd po ostrove, tak sme sa elegantne vyhli kúpaniu v tom našom „chaluhovom“ mori. V rámci tohto zájazdu sme mali aj kúpanie na pláži vo Vlyhadii, more tam bolo úplne pokojné, teplučké a čistučké. O tomto zájazde napíšem v ďalšej časti.

Inak sme boli potom s hotelom aj so všetkým veľmi spokojné. Po dvoch dňoch sme usúdili, že sa budeme baviť tak ako všetci ostatní a že nám to skrátka nevadí (inak by sme sa museli iba jedovať od rána do noci). Keď už je to taký priateľský domácky a veselý hotel, tak sa musíme prispôsobiť. Na štvrtý deň (chaluhy odchádzali) sme sa už veselo kúpali v tých „atlantických“ vlnách, naučili sme sa kade máme vliezať do mora, aby nás nezvalili a potom v tej hlbšej vode sa už dalo krásne rochniť v hojdavých veľkých vlnách. Bolo to super! A ten výhľad z na okolitú hornatú panorámu, to bolo niečo úžasné. Nakoniec sme mali obidve depku, že odtiaľ musíme odísť. To sa ešte nikde nestalo.

Zhrnutie o hoteli: kto chce mať na dovolenke božský kľud, nech ide do Achilionu v Amudi na Zakyntose. Tam sme boli vlani, super na super! Kto má doma veselé , nech ide sem, bude mať od nich svätý pokoj od rána až do noci, taký program si tie decká vedia spolu urobiť. Nech im dajú malé surfovacie dosky, na tých vlnách sa môžu hádzať a voziť celý deň, aj do bazéna to mohli nosiť. Napriek všetkým zákazom na tabuli, všetko sa tam mohlo. Tak ako aj fajčenie v Grécku – všetci a všade kľudne hulia, hlavne že EU je spokojná keď už majú ten zákon :).

Pripájam pár obrázkov nášho hotela aj zábery vody na pláži, aby každý videl, že tie chaluhy netreba brať až tak vážne, veď sa ony stratia, ako spievame my Slováci :).

Author of the article: Oľga Magalová

Holiday on Kalymnos, Part 2 – Kantuni Beach

If I had known before booking the trip that it’s such a „lively“ hotel, we definitely wouldn’t have chosen it. They wrote that it’s a place where, thanks to various programs organized by the hotel, we definitely won’t be bored. Well, that’s a fact; we couldn’t have been bored until about two in the morning when their „programs“ ended, and the guests started to trickle back. The first evening, we were mildly shocked, fortunately, we had air conditioning, at midnight we slammed the balcony door, pulled the curtains, and went to bed :). After that, the rest of the program was bearable (it was Monday, and they had „Happy Night“ on the schedule). First, a barbecue by the pool, then Greek music, then several times throughout the evening, Eurovision winner Rybak, the macarena and the like, then dances and individual singing, finally throwing beauty contestants into the pool with loud cheers as they emerged from the water like a wet T-shirt miss. I couldn’t resist, so I went out on the balcony to watch :). On Tuesday, they had a „supposedly“ different program – live Kalymnian music. But basically, only the names changed, and the programs were similar: live Kalymnian music (a combination of Greek and Turkish, very interesting, I liked it) with a barbecue, then international hits – oldies, songs, and dances, except for throwing into the pool, which was only on Monday’s Happy Night. And every Friday, they had a Greek night, where the local ensemble came to dance and put on a fire show. They were tall, slim handsome guys, the girls were a bit „fuller,“ but the dances were beautiful. (Betka, I was thinking of you, if you were there, we would definitely actively participate :). But Julka and I decided that from our „presidential box,“ we saw it best of all. We had a balcony overlooking the sea and the hotel area, so we actually saw it better than some at the tables who had to pay for it.

We experienced another big shock on the first day when we changed into our swimsuits and headed to the beach. It was right behind the wall – the terrace of our pool bar. When we looked down at the sea, I couldn’t believe my eyes: right below our hotel, waves in the color of mud from the wastewater treatment plant were rolling. There was a strong wind, the waves were large and turbulent, and the color! I thought I would faint on the spot! Julka relied entirely on me to choose the vacation, and I lead her to such a place… We looked at it dismayed, and then we swam in the pool. It really spoiled our mood. And we wondered about everyone, how they could act so content and cheerful in such horrible sea :). We didn’t know that as quickly as the algae came, they would disappear on their own within three days without a trace, and the sea would be clear and blue.

The locals in Kalymnos love to celebrate, everything and loudly. So, on the other days, there were family or wedding celebrations in the evenings. Catering arrived, decorated the pool and its surroundings with all sorts of balloons and boats in the middle of the pool, bows on the railings, etc. At ten, guests started gathering, from little children in swimsuits to young people and elderly ladies, and the fun began. These Kalymnians have one really „special“ custom – they throw dynamite on every occasion. They sing happy birthday, and then you’re happy because the fireworks are starting, but it’s actually a firework rocket with a good load over the sea. When it exploded, I thought our balcony would collapse. I got scared, it almost gave me a heart attack. But their kids, not one of them cried, they were happy and clapped their little hands until the next one exploded. Julka and I were already covering our ears, having learned from the first firework rocket :). And again, we ended up the same – blew out the candles on the balcony, slammed the door, pulled the curtains, turned on the air conditioning, and crawled into bed. Like old, sick women! :).

Fortunately, on the second day after arriving, we had a full-day bus tour of the island planned, so we elegantly avoided swimming in our „sewage-colored“ sea. As part of this tour, we also had a swim at Vlyhada Beach, where the sea was completely calm, warm, and crystal clear. I will write about this trip in the next part.

Otherwise, we were very satisfied with the hotel and everything else afterward. After two days, we decided that we would have fun like everyone else and that we simply didn’t mind it (otherwise, we would have to poison ourselves from morning till night). Since it’s such a friendly, homely, and cheerful hotel, we have to adapt. On the fourth day (the seaweed was gone), we happily swam in those „Atlantic“ waves, learned where to enter the sea so that we wouldn’t be knocked over, and then in the deeper water, we could rock in the big, swinging waves. It was great! And the view from the water of the surrounding mountain panorama was something amazing. In the end, we both had a feeling that we had to leave. That had never happened before.

Summary about the hotel: Anyone who wants to have divine peace on vacation should go to Achilion in Amoudi on Zakynthos. We were there last year, super on super! Those who have lively kids at home should come here; they will have holy peace from them from morning till night. Those kids know how to make their own program together. Give them small surfboards; they can throw and ride on those waves all day, they could even take them to the pool. Despite all the bans on the board, everything could be done there. Just like smoking in Greece – everyone can smoke anywhere, as long as the EU is happy when they have that law :).

I’m attaching a few pictures of our hotel and shots of the water on the beach so that everyone can see that those seaweeds shouldn’t be taken so seriously; they disappear, as we Slovaks sing :).

Συγγραφέας του άρθρου: Όλγα Μαγκάλοβα

Διακοπές στην Κάλυμνο, 2η Μέρος – Παραλία Καντούνι

Εάν ήξερα πριν κράτησα το ταξίδι ότι το ξενοδοχείο είναι τόσο „χαρούμενο“, σίγουρα δεν θα το επέλεγα. Έγραφαν ότι είναι ένα μέρος όπου λόγω των διάφορων προγραμμάτων που διοργανώνει το ξενοδοχείο, σίγουρα δεν θα βαριέστε. Και είναι πραγματικό, δεν υπήρχε βαρεμάρα μέχρι τις δύο το πρωί, όταν τελείωναν αυτά τα „προγράμματα“ και οι επισκέπτες άρχιζαν να επιστρέφουν. Την πρώτη βραδιά είχαμε ένα ελαφρύ σοκ, ευτυχώς όμως είχαμε κλιματισμό, τα ξημερώματα έκλεισαμε την πόρτα του μπαλκονιού, τραβήξαμε τα κουρτίνια και καταφέραμε να κοιμηθούμε :). Μετά, το υπόλοιπο πρόγραμμα ήταν ανεκτό (ήταν Δευτέρα, είχαν το „Happy Night“ στο πρόγραμμα. Αρχικά ψήσιμο στην πισίνα, μετά ελληνική μουσική, μετά αρκετές φορές τη νύχτα ο Ρύμπακ της Eurovision, μακαρένα και παρέα, μετά χοροί και δικά τους τραγούδια, και τέλος ρίψη ομορφοπάνην στην πισίνα με δυνατές επευφημίες όταν βγαίνανε από την πισίνα σαν να ήταν το μις βρεγμένο T-shirt. Δεν το άντεξα και βγήκα να το δω από το μπαλκόνι :). Την Τρίτη είχαν „άλλο“ πρόγραμμα – ζωντανή μουσική από την Κάλυμνο. Βασικά, τα ονόματα άλλαζαν αλλά τα προγράμματα ήταν παρόμοια: ζωντανή μουσική από την Κάλυμνο (συνδυασμός ελληνικής και τουρκικής, πολύ ενδιαφέρον, μου άρεσε) με ψήσιμο, μετά διεθνείς επιτυχίες – καταιγισμός τραγουδιών, τραγούδια και χοροί, εκτός από το ρίξιμο στην πισίνα που γίνονταν μόνο στο Happy Night τη Δευτέρα. Κάθε Παρασκευή είχαν ελληνική βραδιά, όπου έρχονταν τοπική ομάδα για χορό και παρουσίαση πυροτεχνημάτων. Ήταν ψηλοί, λεπτοί κύριοι, τα κορίτσια ήταν λίγο „παραπανίσια“, αλλά οι χοροί ήταν όμορφοι. (Μπέτκα, σκεφτόμουν εσένα, αν ήσουν εκεί, σίγουρα θα συμμετείχαμε ενεργά :). Αλλά με την Τζούλι θεωρήσαμε ότι από την „προεδρική μας θέση“ βλέπαμε καλύτερα από όλους. Είχαμε μπαλκόνι με θέα απευθείας στη θάλασσα και τον χώρο του ξενοδοχείου, οπότε το βλέπαμε πραγματικά καλύτερα από όσους ήταν στα τραπέζια και το πλήρωναν.

Είχαμε άλλο ένα μεγάλο σοκ την πρώτη ημέρα: όταν φορέσαμε τα μαγιό μας και πήγαμε στην παραλία. Ήταν ακριβώς πίσω από τον τοίχο – τη βεράντα του πισίνας μας. Όταν κοιτάξαμε προς τη θάλασσα, δεν πίστευαν στα μάτια μας: ακριβώς κάτω από το ξενοδοχείο μας κύλαγαν κύματα με χρώματα λάσπης από τον καθαρισμό των αποβλήτων. Υπήρχε ισχυρός άνεμος, μεγάλα και ανακατεμένα κύματα και το χρώμα αυτό! Νόμιζα ότι θα λιποθυμούσα στο σημείο! Η Τζούλια είχε απόλυτη εμπιστοσύνη σε μένα για την επιλογή των διακοπών και τώρα την οδηγώ σε ένα τέτοιο μέρος… Κοιτάξαμε έκπληκτοι και μετά πήγαμε να κολυμπήσουμε στην πισίνα. Πραγματικά μας χάλασε τη διάθεση. Και θαυμάζαμε όλους τους άλλους, πώς μπορούσαν να φαίνονται τόσο ικανοποιημένοι και χαρούμενοι μπροστά σε ένα τόσο φρικτό θάλασσα :). Δεν ξέραμε ότι όπως ήρθαν οι „σαλάχιες“, έτσι και σε τρεις μέρες θα φύγουν από μόνες τους χωρίς ίχνος και η θάλασσα θα είναι διάφανη και γαλάζια.

Οι κάτοικοι της Καλύμνου αγαπούν πολύ τις γιορτές και τα γιορτινά γεγονότα, όλα και δυνατά. Έτσι, τις άλλες ημέρες υπήρχαν βραδινές οικογενειακές ή γαμήλιες γιορτές, με εξυπηρέτηση catering, διακόσμηση της πισίνας και του περιβάλλοντός της με διάφορα μπαλόνια και σκάφη, φιογκάκια στα κιγκλιδώματα, … Στις δέκα το βράδυ, οι επισκέπτες άρχισαν να συγκεντρώνονται, από μικρά παιδιά με παιδικά αυτοκίνητα μέχρι νεαρούς και ηλικιωμένες κυρίες, και η διασκέδαση ξεκίνησε. Και έχουν ένα πραγματικά „καλό“ έθιμο αυτοί οι κατοίκοι της Καλύμνου – κάθε φορά που γίνεται κάτι, πετάνε δυναμίτη. Τραγουδούν το „Happy Birthday“, στη συνέχεια χαίρεσαι που ξεκινά το πυροτέχνημα, αλλά ήδη πετάει το πυροτεχνήμα με την καλή φορτισμένη ανάλωση πάνω από τη θάλασσα. Όταν έσκασε, νόμιζα ότι το μπαλκόνι μας θα πέσει. Έτσι φοβήθηκα, σχεδόν έπαθα πλάκα. Αλλά αυτά τα παιδιά τους, κανένα δεν έκλαψε, χαίρονταν και χειροκροτούσαν με τα χεράκια τους μέχρι να ξανασκάσει ένα άλλο. Έτσι με την Τζούλια κρατούσαμε τα αυτιά μας, διδαχτήκαμε από το πρώτο πυροτέχνημα :). Και πάλι τελείωσαν τα ίδια – σβήσαμε τα κεράκια στο μπαλκόνι, κλείσαμε την πόρτα, τραβήξαμε την κουρτίνα, άνοιξαμε το air condition και πήγαμε στο κρεβάτι. Σαν παλιές άρρωστες γυναίκες! :).

Κατά τα άλλα, ήμασταν πολύ ευχαριστημένοι με το ξενοδοχείο και με όλα τα υπόλοιπα. Μετά από δύο ημέρες συνειδητοποιήσαμε ότι θα διασκεδάζαμε όπως όλοι οι υπόλοιποι και ότι δεν μας πείραζε (διαφορετικά θα πρέπει απλώς να ξεκινήσουμε τη δηλητηρίαση από το πρωί ως το βράδυ). Εφόσον είναι ένα τόσο φιλικό, οικείο και χαρούμενο ξενοδοχείο, πρέπει να προσαρμοστούμε. Την τέταρτη ημέρα (οι χαλούχες έφευγαν) κολυμπούσαμε χαρούμενοι στα „ατλαντικά“ κύματα, έμαθαν πού να μπαίνουν στη θάλασσα για να μην τους παρασύρουν, και στα βαθύτερα νερά μπορούσαμε να απολαύσουμε την κούρσα στα κυματάκια. Ήταν φανταστικό! Και η θέα από το νερό στο περίπλοκο τοπίο ήταν κάτι εκπληκτικό. Τελικά, και οι δύο μας λυπήθηκαν που έπρεπε να φύγουμε από εκεί. Αυτό δεν έχει ξανασυμβεί πουθενά.

Συνολική επισκόπηση του ξενοδοχείου: όποιος θέλει να έχει μια ηρεμική διακοπές, ας πάει στο Achilion στην Αμούδι στη Ζάκυνθο. Εκεί ήμασταν πέρυσι, υπέροχο σε όλα! Όποιος έχει ευχάριστα παιδιά στο σπίτι, ας έρθει εδώ, θα έχουν από αυτά ησυχία από το πρωί έως το βράδυ, τα παιδιά εκεί ξέρουν πώς να διασκεδάσουν μαζί. Ας τους δώσουν μικρά σανίδια surf, μπορούν να πετάγονται και να κολυμπούν στα κύματα όλη την ημέρα, ακόμη και στην πισίνα. Παρά την απαγόρευση στον πίνακα, όλα επιτρέπονταν εκεί. Όπως και το κάπνισμα στην Ελλάδα – όλοι και παντού καπνίζουν, κυρίως επειδή η ΕΕ είναι ικανοποιημένη που έχει ο νόμος:).

Παραθέτω μερικές φωτογραφίες από το ξενοδοχείο μας και εικόνες από τη θάλασσα στην παραλία, ώστε κάθε άτομο να δει ότι δεν χρειάζεται να παίρνετε τα κύματα τόσο σοβαρά, όπως τραγουδάμε εμείς οι Σλοβάκοι :).

Krajina, Zahraničie, Fotografie

Kalymnos – krásny ostrov v Grécku

skala
Hits: 3139

Dovolenka na Kalymnose, 1. časť – Príchod

Autori všetkých častí: Oľga Magalová a Julka Rončová, V príspevkoch sú zážitky z pohľadu Oľgy

V pondelok 2. augusta sme sa vrátili z dovolenky, tak už je najvyšší sa ozvať. Ešte stále nemám urobený poriadok vo svojich fotkách, akosi nestíham …. Okrem toho som zistila, že moje fotky sú hrozné! Mala som nový foťák a nestihla som si (doma som nemala čas, na dovolenke sa mi nechcelo), prečítať návod na jeho obsluhu. Má všelijaké režimy, ale ja som len cvakala na nejakom obecnom nastavení (aj tak som na displeji kvôli slnku nič nevidela :). Preto na ilustráciu využijem aj krásnu fotogalériu českej adrenalínovej turistky Soni, ktorú mi odporučili jej (a teraz už aj naši) priatelia z Moravy, ktorí boli tiež v „našom“ Kantuni Beach hoteli.

Tento rok sme boli 14 dní na gréckom ostrove Kalymnos. Neskoro večer sme leteli z Bratislavy na Kos. Dorazili sme tam okolo druhej v . Väčšina dovolenkárov potom pokračovala autobusom do jednotlivých letovísk na Kose, iba nás, štyroch „Kalymnosanov“, ubytovali v štúdiách IRENE blízko prístavu v Mastichari. Bolo to príjemné, lebo sme nemuseli čakať na ranný trajekt len tak niekde na móle v prístave. V štúdiách nás ubytovali asi o tretej v noci. Osprchovali sme sa a išli sme spať. Ráno sme odtiahli závesy, vyšli na balkón a mali sme zrazu krásny prvý výhľad na protiľahlý ostrov Kalymnos! Naozaj to potešilo :) Uvarili sme si v kuchynke rannú kávičku a vychutnali sme si ju na balkóne. Potom sme zbalili fidlátka a peši sme prešli kúsok do prístavu v Mastichari.

Na móle, neďaleko trajektu sme si v bielej „búdke“ vymenili vouchery za cestovné lístky a nastúpili sme na trajekt. Prekvapilo nás, že kufre nám kázali nechať iba tak na boku priamo na palube, kde postupne zaparkovávali nákladniaky s tovarom. Na Kalymnose sa v podstate nič nevyrába, takže všetok tovar tam privážajú týmto trajektom. Najprv sme z tých kufrov boli nervózne a striehli sme na ne z hornej paluby :) Ale potom sme videli, že všetci ostatní cestujúci sú v pohode, tak sme sa aj my poprechádzali po palubách a nafotili si ešte Mastichari z hornej paluby trajektu. Milo nás prekvapili aj toalety na trajekte – boli pekné a čisté.

O deviatej ráno sa trajekt pohol smerom do prístavu Pothia, hlavného mesta ostrova Kalymnos. Pothia je krásne mestečko s jedinečnou atmosférou úzkych uličiek. V prístave nás čakal delegát Jan z CK Aeolus, usadil nás do pripraveného taxi a odprevadil do našich destinácií. Nás do strediska Kantuni a mladých sympatických novomaželov Dekanovcov ďalej do Massuri.

Holiday on Kalymnos, Part 1 – Arrival

Authors of all parts: Oľga Magalová and Julka Rončová, Experiences are shared from Oľga’s perspective

On Monday, August 2nd, we returned from our vacation, so it’s high time to share our experiences. I still haven’t organized my photos, somehow I’m falling behind…. Besides, I found out that my photos are terrible! I had a new camera and didn’t have time (nor the desire during the vacation) to read the manual. It has various modes, but I just clicked on some general setting (and I couldn’t see anything on the display due to the sun :). Therefore, for illustration, I’ll also use the beautiful photo gallery of the Czech adrenaline tourist Sony, recommended to me by her (and now also our) friends from Moravia, who were also in „our“ Kantuni Beach hotel.

This year we spent 14 days on the Greek island of Kalymnos. We flew from to Kos late in the evening. We arrived there around two in the morning. Most vacationers then continued by bus to various resorts on Kos, only the four of us „Kalymnosans“ were accommodated in the studios IRENE near the port in Mastichari. It was nice because we didn’t have to wait for the morning ferry just somewhere on the pier in the port. We were accommodated in the studios around three in the morning. We showered and went to bed. In the morning, we pulled the curtains, went out on the balcony, and suddenly we had a beautiful first view of the opposite island of Kalymnos! It really pleased us :) We brewed our morning coffee in the kitchenette and enjoyed it on the balcony. Then we packed our things and walked a bit to the port in Mastichari.

On the pier, near the ferry, we exchanged vouchers for travel tickets in a white „booth“ and boarded the ferry. We were surprised that they told us to leave our suitcases just on the side of the boat directly on the deck, where trucks with goods were gradually parking. In Kalymnos, basically nothing is produced, so all the goods are brought there by this ferry. At first, we were nervous about those suitcases and kept an eye on them from the upper deck :) But then we saw that all the other passengers were fine, so we also walked around the decks and took pictures of Mastichari from the upper deck of the ferry. We were also pleasantly surprised by the toilets on the ferry – they were nice and clean.

At nine in the morning, the ferry moved towards the port of Pothia, the main town of the island of Kalymnos. Pothia is a beautiful town with a unique atmosphere of narrow streets. In the port, we were awaited by the representative Jan from the travel agency Aeolus, he settled us into a prepared taxi and escorted us to our destinations. Us to the Kantuni resort and the young, sympathetic newlyweds Dekanovci further to Massouri.

Links

  • Beautiful photo gallery sent to us by the Dekanovci after the vacation Kalymnos on Wikipedia

Διακοπές στην Κάλυμνο, Μέρος 1 – Άφιξη

Συγγραφείς όλων των μερών: Όλγα Μαγκάλοβα και Τζούλκα Ροντσόβα, Οι εμπειρίες μοιράζονται από την οπτική γωνία της Όλγας

Τη Δευτέρα 2 Αυγούστου επιστρέψαμε από τις διακοπές, οπότε είναι πλέον καιρός να επικοινωνήσουμε. Ακόμα δεν έχω τακτοποιήσει τις φωτογραφίες μου, κάπως καθυστερώ…. Εκτός αυτού, διαπίστωσα ότι οι φωτογραφίες μου είναι τραγικές! Είχα ένα νέο φωτογραφικό μηχάνημα και δεν πρόλαβα να διαβάσω το εγχειρίδιο χρήσης του (στο σπίτι δεν είχα χρόνο, και δεν μου άρεσε η ιδέα κατά τις διακοπές), έχει διάφορες λειτουργίες, αλλά εγώ απλώς πατούσα κάπου σε κοινή ρύθμιση (και δεν έβλεπα τίποτα στην οθόνη λόγω του ήλιου :). Γι ‚αυτό θα χρησιμοποιήσω για εικονογράφηση και την όμορφη φωτογραφική συλλογή της Τσέχας τουρΣτην πλωτή πλατφόρμα, κοντά στο φέρι, ανταλλάξαμε τα κουπόνια για τα εισιτήρια μας σε ένα λευκό „περίπτερο“ και επιβιβαστήκαμε στο φέρι. Μας ξάφνιασε το γεγονός ότι μας είπαν να αφήσουμε τις βαλίτσες μας απλώς στην πλευρά του πλοίου ακριβώς στην πλατφόρμα, όπου σταδιακά παρκάρονταν φορτηγά με εμπορεύματα. Στην Καλύμνο, ουσιαστικά δεν παράγεται τίποτα, οπότε όλα τα εμπορεύματα φέρνονται εκεί με αυτό το φέρι. Αρχικά ανησυχήσαμε για αυτές τις βαλίτσες και τις παρακολουθήσαμε από το πάνω κατάστρωμα :) Αλλά μετά είδαμε ότι όλοι οι άλλοι επιβάτες ήταν εντάξει, οπότε περπατήσαμε και εμείς γύρω από τα κατάστρωματα και τραβήξαμε φωτογραφίες του Μαστιχάρι από το πάνω κατάστρωμα του φεριμπότ. Επίσης, μας ευχάριστησαν τα τουαλέτες στο φεριμπότ – ήταν ωραίες και καθαρές.ίστριας Sony, που μου πρότειναν οι φίλοι της (και τώρα και οι δικοί μας) από τη Μοραβία, που ήταν επίσης στο „δικό μας“ ξενοδοχείο Kantuni Beach.

Φέτος περάσαμε 14 ημέρες στο ελληνικό νησί της Καλύμνου. Το βράδυ πετάξαμε από τη Βρατισλάβα για την Κω. Φτάσαμε εκεί περίπου στις δύο το πρωί. Οι περισσότεροι διακοπές συνέχισαν με λεωφορείο προς τα διάφορα θέρετρα στην Κω, μόνο οι τέσσερις „Καλύμνιοι“ μας φιλοξενήθηκαν στα στούντιο IRENE κοντά στο λιμάνι του Μαστιχάρι. Ήταν ευχάριστο επειδή δεν χρειάστηκε να περιμένουμε για το πρωινό φέρι κάπου στο κέντρο του λιμανιού. Στα στούντιο μας φιλοξένησαν περίπου τρία το πρωί. Κάναμε ντους και πήγαμε για ύπνο. Το πρωί τραβήξαμε τα κουρτίνια, βγήκαμε στο μπαλκόνι και ξαφνικά είχαμε μια όμορφη πρώτη θέα στον απέναντι νησί της Καλύμνου! Μας χάρισε πραγματικά :) Εσείς μαγειρέψαμε το πρωινό καφέ στην κουζίνα και τον απολαύσαμε στο μπαλκόνι. Μετά συλλέξαμε τα πράγματά μας και περπατήσαμε λίγο προς το λιμάνι του Μαστιχάρι.

Στις εννιά το πρωί, το φέρι ξεκίνησε προς το λιμάνι Πόθια, της κύριας πόλης του νησιού Καλύμνου. Το Πόθια είναι ένα όμορφο χωριό με μοναδική ατμόσφαιρα στενών δρομακίων. Στο λιμάνι μας περίμενε ο αντιπρόσωπος ΤΑ του ταξιδιωτικού γραφείου Aeolus, μας εγκατέστησε σε ένα έτοιμο ταξί και μας οδήγησε στους προορισμούς μας. Εμάς στο θέρετρο Καντούνι και τους νεόνυμφους, τους συμπαθείς νεόνυμφους Δεκάνοβτσοβ, περαιτέρω στο Μασσούρι.