Krajina, Slovensko, Tatry, Fotografie

Podbanské

skala
Hits: 2377

Podbanské je krásny kraj. Z Podbanského je dostupná Tichá dolina a Kôprová dolina. Je tu aj krásny výhľad na Kriváň (). Je to najzápadnejšia tatranská osada. Nachádza sa v ústí Tichej na brehu Belej. V 17. storočí tu pastieri z neďalekej Pribyliny pasú. V roku 1871 v časti Nadbanské už existuje horáreň. V roku 1896 bola časť horárne zriadená ako turistická noclaháreň. V roku 1969 tu bol postavený hotel Kriváň a v roku 1981 Permon. Oblasť patrila k najdôležitejším operačným pásmam partizánskeho oddielu “Vysoké ” počas SNP (vysoke-tatry.info). Podbanské je skvelá lokalita pre turistov, ktorý smerujú na Kriváň, Baranec, Tichú dolinu, Kôprovský štít. V zime sú k dispozícii udržiavané zjazdovky, bežecké trate.

Podbanské is a beautiful region. Tichá Dolina and Kôprová Dolina are easily accessible from Podbanské. There is also a beautiful view of Kriváň from Podbanské. It is the westernmost settlement in the Tatras, located at the mouth of Tichá Dolina on the banks of Belá. In the 17th century, shepherds from the nearby Pribylina grazed their flocks here. In 1871, a mountain hut already existed in the Nadbanské part. In 1896, part of the mountain hut was established as a tourist hostel. In 1969, the Kriváň Hotel was built here, followed by Permon in 1981. The area was one of the most important operational zones of the partisan unit ‚High Tatras‘ during the Slovak National Uprising (vysoke-tatry.info). Podbanské is great destination for tourists headed to Kriváň, Baranec, Tichá dolina, Kôprovský štít. In winter, maintained ski slopes and cross-country trails are available.

Krajina, Slovensko, Príroda, Rastliny, Tatry, Organizmy, Fotografie

Vyšné Hágy

skala
Hits: 2806

V blízkosti Vyšných Hágov je Gerlachovský štít, Končistá (). V roku 1935 začala vtedajšia Robotnícka sociálna poisťovňa výstavbu protituberkulózneho sanatória, ktoré bolo uvedené do prevádzky v roku 1941. Špecializovaný ústav vykonáva veľmi náročné procedúry a zákroky, vrátane hrudnej chirurgie (vysoke-tatry.info).

Na prelome 19. a 20. storočia tu bola turistický základňa. Vyšné Hágy ležia pod vyústením Batizovskej kotliny do Popradskej kotliny pri Ceste slobody medzi Štrbským plesom a Starým Smokovcom. Pri zrode bol vtedy František Máriássy. V roku 1897 svoje majetky predal pruskému kniežaťu Kristiánovi Hohenlohovi. Avšak on neprejavoval veľký záujem o rozvoj turistického ruchu, Vyšné Hágy začali upadať. Táto nepriaznivá situácia sa zmenila v roku 1927, kedy majetky získal štát (vysoketatry.sk).

Maďarský názov pre Vyšné Hágy je Felsőhági, nemecký Hochhagi, poľsky Wyżnie Hagi  Ležia v nadmorskej výške 1125 metrov nad morom. Sídlisková časť Vyšných Hágov, ktorá sa nachádza pod Cestou Slobody sa nazýva Staré Hágy. Súčasťou je tiež Horáreň Zbelovo. Z Vyšných Hágov sa strmou, namáhavou žlto značenou turistickou trasou môžeme dostať až na Tatranskú magistrálu a k Batizovskému plesu a na druhú stranu vedie trasa na Nižné Hágy na okraji  Štôla, kde pokračuje do Novej Polianky. Vo Vyšných Hágoch končí Chodník zdravia, ktorý vedie z Tatranskej Lomnice paralelne s Cestou Slobody. Z Vyšných Hágov pochádza moderátor Gregor Mareš (Wikipedia).

Near Vyšné Hágy are Gerlachovský štít and Končistá (Peter Kaclík). In 1935, the then Workers‘ Social Insurance started the construction of an anti-tuberculosis sanatorium, which was put into operation in 1941. The specialized institution performs very demanding procedures and surgeries, including thoracic surgery (vysoke-.info).

At the turn of the 19th and 20th centuries, there was a tourist base here. Vyšné Hágy is located below the Batizovská basin, where it opens into the Poprad basin near the Road of Freedom, between and Starý Smokovec. At its inception, František Máriássy was involved. In 1897, he sold his properties to Prussian Prince Christian Hohenlohe. However, the prince showed little interest in developing tourism, leading to the decline of Vyšné Hágy. This unfavorable situation changed in 1927 when the state acquired the properties (vysoketatry.sk).

The Hungarian name for Vyšné Hágy is Felsőhági, the German name is Hochhagi, and the Polish name is Felsőhági. Vyšné Hágy is located at an altitude of 1125 meters above sea level. The residential area of Vyšné Hágy, situated below the Road of Freedom, is called Staré Hágy. The settlement also includes Horáreň Zbelovo. From Vyšné Hágy, a steep, challenging yellow-marked hiking trail leads to the Tatra Magistrala and Batizovské Pleso. On the other side, a route leads to Nižné Hágy on the edge of the village of Štôla, continuing to Nová Polianka. Vyšné Hágy is also the endpoint of the Health Trail, which runs from Tatranská Lomnica parallel to the Road of Freedom. The moderator Gregor Mareš is originally from Vyšné Hágy (Wikipedia).

W pobliżu Vyšných Hágov znajdują się Gerlachovský štít i Končistá (Peter Kaclík). W 1935 roku ówczesna Robotnicza Kasa Chorych rozpoczęła budowę sanatorium przeciwgruźliczego, które zostało oddane do użytku w 1941 roku. Wyspecjalizowany ośrodek wykonuje bardzo skomplikowane procedury i operacje, w tym chirurgię klatki piersiowej (vysoke-tatry.info).

Na przełomie XIX i XX wieku znajdowała się tu baza turystyczna. Vyšné Hágy leżą poniżej Kotliny Batizovskiej, gdzie otwiera się ona na Kotlinę Popradzką, przy Drodze Wolności, między Szczyrbskim Jeziorem a Starym Smokowcem. Przy ich założeniu uczestniczył František Máriássy. W 1897 roku sprzedał swoje majątki pruskiemu księciu Christianowi Hohenlohe. Jednak książę nie wykazywał większego zainteresowania rozwojem turystyki, co doprowadziło do upadku Vyšných Hágov. Ta niekorzystna sytuacja zmieniła się w 1927 roku, kiedy majątki zostały przejęte przez państwo (vysoketatry.sk).

Węgierska nazwa Vyšných Hágov to Felsőhági, niemiecka to Hochhagi, a polska to Felsőhági. Vyšné Hágy leżą na wysokości 1125 metrów nad poziomem morza. Część mieszkalna Vyšných Hágov, położona poniżej Drogi Wolności, nazywana jest Staré Hágy. W skład osady wchodzi również leśniczówka Zbelovo. Z Vyšných Hágov można dostać się stromym, wymagającym szlakiem turystycznym oznaczonym kolorem żółtym na Magistralę Tatrzańską i do Batizovskiego Stawu. Z drugiej strony prowadzi trasa na Nižné Hágy na skraju wsi Štôla, kontynuująca się do Nowej Polianki. W Vyšných Hágoch kończy się również Ścieżka Zdrowia, która prowadzi z Tatrzańskiej Łomnicy równolegle do Drogi Wolności. Z Vyšných Hágov pochodzi prezenter Gregor Mareš (Wikipedia).

Tatry, Krajina, Slovensko, Fotografie

Ždiar

skala
Hits: 3149

Ždiar je okrem iného aj známe lyžiarske stredisko, Bachledova dolina je veľmi známa (). Prvá písomná zbierka o obci je z roku 1590 (zdiar.sk). V tom čase už bola zrejme stálejším sídlom valašských pastierov (vysoke-tatry.info). Zakladateľom  bol František Lužinský, kastelán zemepánov Horvátovcov. Obyvatelia sa v minulosti zaoberali drevorubačstvom, uhliarstvom a pastierstvom. Podľa ústnej sa prví osadníci usadili v Bachledovej doline (vysoketatry.com). Neskôr v osídľovaní pokračovali cez Antočovský vrch, Blaščackú, Pavlovskú, Vaverčáckú, Bartušovskú a Monkovú dolinu, ako aj Slodičovský vrch a Príslop. Niektoré, napr. Príslop, z týchto lazov už zanikli. Vzhľadom na životné podmienky v Ždiari, bolo v tejto obci silné vysťahovalectvo. Napr. obyvatelia Liptovskej Tepličky majú svoje aj v Ždiari (vysoke-tatry.info). Obec je rázovitou podtatranskou obcou so špecifickou ľudovou architektúrou, goralským osídlením (zdiar.sk). Časti boli vyhlásené za pamiatkovú rezerváciu ľudovej architektúry (vysoke-tatry.info). V roku 1787 mala obec 120 a 794 obyvateľov. V roku 1918 a 1938 bola obec obsadená poľským vojskom. V súčasnosti má obec 1307 obyvateľov (vysoketatry.com). V obci sa každoročne konajú Goralské folklórne  (wikipedia.sk).

Ždiar is, among other things, a well-known ski resort, and Bachledova dolina is very famous (Peter Kaclík). The first written record of the village dates back to 1590 (zdiar.sk). At that time, it was likely already a more permanent settlement of Wallachian shepherds (vysoke-.info). The founder was František Lužinský, the castellan of the landowners Horvátovci. In the past, residents were engaged in logging, charcoal burning, and shepherding. According to oral tradition, the first settlers settled in Bachledova dolina (vysoketatry.com). Later, the settlement continued through Antočovský vrch, Blaščacká, Pavlovská, Vaverčácká, Bartušovská, and Monková dolina, as well as Slodičovský vrch and Príslop. Some of these pastures, such as Príslop, have already disappeared. Due to living conditions in Ždiar, there was significant emigration from this village. For example, residents of Liptovská Teplička have their roots in Ždiar (vysoke-tatry.info). The village is a distinctive sub-Tatra village with specific folk architecture and Goralian settlement (zdiar.sk). Parts of the village have been declared a cultural reserve of folk architecture (vysoke-tatry.info). In 1787, the village had 120 houses and 794 residents. In 1918 and 1938, the village was occupied by Polish forces. Currently, the village has 1307 residents (vysoketatry.com). The Goralské folklórne slávnosti (Gorals Folklore Festivals) are held in the village annually (wikipedia.sk).

Ždiar je, między innymi, także znanym ośrodkiem narciarskim, a Dolina Bachledova jest bardzo rozpoznawalna (Peter Kaclík). Pierwszy zapis o wsi pochodzi z roku 1590 (zdiar.sk). Wtedy prawdopodobnie była już stałym siedliskiem wołoskich pasterzy (vysoke-tatry.info). Założycielem był František Lužinský, kasztelan ziemi panów Horvátovcov. Mieszkańcy w przeszłości zajmowali się leśnictwem, węgloparowaniem i pasterstwem. Według ustnej tradycji pierwsi osadnicy osiedlili się w Dolinie Bachledovej (vysoketatry.com). Później kontynuowali osiedlanie się przez Górę Antočovską, Blaščacką, Pavlovską, Vaverčácką, Bartušovską, Monkovą Dolinę, a także Górę Slodičovską i Príslop. Niektóre z tych lazów, na przykład Príslop, już zniknęły. Z powodu warunków życia w Ždiarze, w tej wsi było silne emigracyjne osadnictwo. Na przykład mieszkańcy Liptovskiej Teplički mają swoje korzenie także w Ždiarze (vysoke-tatry.info). Miejscowość to jest charakterystyczną wioską podtatranską z specyficzną architekturą ludową, góralską osadą (zdiar.sk). Części wsi zostały uznane za rezerwat architektury ludowej (vysoke-tatry.info). W 1787 roku wieś miała 120 domów i 794 mieszkańców. W latach 1918 i 1938 wieś była okupowana przez wojsko polskie. Obecnie liczy 1307 mieszkańców (vysoketatry.com). W miejscowości corocznie odbywają się Góralskie Festiwale Folklorystyczne (wikipedia.sk).

Krajina, Slovensko, Tatry, Fotografie

Zamkovského chata – vysokohorská chata v Malej Studenej doline

skala
Hits: 2401

Chatu postavil v rokoch 1942 – 1943 známy horský vodca a horolezec Štefan Zamkovský (vysoketatry.com). Pochádzal z Levoče. V Tatrách začínal ako nosič na Zbojnícku a Téryho chatu. Absolvoval množstvo výstupov, v rokoch 1929 – 1938 vykonal množstvo ťažkých prvovýstupov. V roku 1934 sa stal horským vodcom I. triedy. V roku 1936 sa stal nájomcom na Téryho chate, po piatich rokoch si postavil vlastnú (horydoly.cz). Cez vojnu poskytovala úkryt politickým utečencom, partizánom a židovským rodinám. Po znárodnení (zrejme v roku 1948) bol Zamkovský poverený správou Bílikovej chaty. Po niekoľkých týždňov ho pozbavili miesta a vykázali z Tatier. Odišiel aj s rodinou do Banskej Štiavnice. V roku 1992 bola chata reštituovaná jeho potomkom (vysoketatry.com). Po roku 1948 niesla chata meno Chata kapitána Nálepku (kamnahory.sk). Táto horská chata sa nachádza v ústí Malej Studenej vo Vysokých Tatrách v nadmorskej výške 1475 metrov nad morom. V súčasnosti chata ponúka ubytovanie a občerstvenie pre turistov. Ako zdroj elektrickej energie slúži malá vodná elektráreň na Malom Studenom potoku (wikipedia.sk). Chata je otvorená celoročne, je prístupná turistom z Hrebienka, zo Skalnatého plesa alebo od Téryho chaty (hiking.sk).

The hut was built in 1942-1943 by the renowned mountain guide and climber Štefan Zamkovský (vysoketatry.com). He originated from Levoča. In the Tatras, he started as a porter at Zbojnícka chata and Téryho chata. He completed numerous climbs and made several challenging first ascents between 1929 and 1938. In 1934, he became a first-class mountain guide. In 1936, he became the tenant of Téryho chata, and after five years, he built his own hut (horydoly.cz).

During the war, the hut provided shelter for political refugees, partisans, and Jewish families. After nationalization (presumably in 1948), Zamkovský was entrusted with the management of Bílikova chata. After a few weeks, he was removed from his position and expelled from the Tatras. He left with his family to . In 1992, the hut was restituted to his descendants (vysoketatry.com). After 1948, the hut bore the name Chata kapitána Nálepka (kamnahory.sk).

This mountain hut is located at the mouth of Malá Studená dolina in the High Tatras at an altitude of 1475 meters above sea level. Currently, the hut offers accommodation and refreshments for tourists. A small hydroelectric power plant on Malý Studený potok serves as the source of electricity (wikipedia.sk). The hut is open year-round and is accessible to hikers from Hrebienok, Skalnaté pleso, or Téryho chata (hiking.sk).

Chata została zbudowana w latach 1942-1943 przez znanego przewodnika górskiego i alpinistę Stefana Zamkovskiego (vysoketatry.com). Pochodził z Lewoczy. W Tatrach zaczynał jako tragarz na Zbojnickiej i Téry’ego chaty. Przeszedł wiele wspinaczek, w latach 1929-1938 dokonał wielu trudnych pierwszych wejść. W 1934 roku został przewodnikiem górskim I klasy. W 1936 roku został dzierżawcą chaty Téry’ego, po pięciu latach postawił swoją własną (horydoly.cz). Podczas wojny udzielał schronienia uciekinierom politycznym, partyzantom i żydowskim rodzinom. Po upaństwowieniu (prawdopodobnie w 1948 roku) Zamkovský został powołany do zarządzania chatą Bílikovej. Po kilku tygodniach został pozbawiony miejsca i wygnany z Tatr, wyjechał także z rodziną do Bańskiej Szczawnicy. W 1992 roku chata została zrehabilitowana przez jego potomków (vysoketatry.com). Po 1948 roku chata nosiła nazwę Chaty kapitána Nálepku (kamnahory.sk). Ta górska chata znajduje się u ujścia Małej Studennej Doliny w Wysokich Tatrach na wysokości 1475 metrów nad poziomem morza. Obecnie chata oferuje zakwaterowanie i wyżywienie dla turystów. Jako źródło energii elektrycznej służy mała elektrownia wodna na potoku Małego Studenego (wikipedia.sk). Chata jest otwarta przez cały rok, dostępna dla turystów z Hrebienka, ze Skalnatého plesa lub od chaty Téry’ego (hiking.sk).

Krajina, Slovensko, Príroda, Tatry, Biotopy, Fotografie

Obrovský vodopád v Malej Studenej doline

skala
Hits: 2688

Obrovský vodopád sa nachádza v Malej Studenej doline. Neďaleko je Lomnické sedlo, Lomnický štít, Prostredný hrebeň. Obrovský vodopád je dostupný po turistickom chodníku vedúcom Mlynskou dolinou.

Je vo výške 1330 metrov nad morom. Dosahuje výšku takmer 20 metrov (portaltatra.sk).

The Giant Waterfall is located in the Mala Studena Valley. Nearby, there are Lomnicky Saddle, Lomnicky Peak, and the Prostredny Ridge. The Giant Waterfall is accessible via a hiking trail leading through the Mlynska Valley.

It is situated at an altitude of 1,330 meters above sea level. It reaches a height of nearly 20 meters (portaltatra.sk).

Wodospad Obrovský znajduje się w Dolinie Małej Zimnej. W pobliżu znajdują się Przełęcz Lomnicka, Szczyt Lomnicki i Grzbiet Środkowy. Dojście do Wodospadu Obrovský jest możliwe ścieżką turystyczną prowadzącą przez Dolinę Młynarską.

Znajduje się na wysokości 1330 metrów nad poziomem morza. Osiąga wysokość niemal 20 metrów (portaltatra.sk).