Krajina, Zahraničie, Fotografie

Grécko – staroveká krajina

skala
Hits: 7793

Grécko leží na juhu Európy. Je to z bohatou históriou. Rozprestiera sa na rozlohe 131 957 km2, žije tu takmer 11 miliónov obyvateľov. Ročne Grécko navštívi viac ako 11 miliónov turistov (walkers.sk). Hlavným mestom sú Atény. 

Ku Grécku patrí asi 2000 ostrovov, prevažne v Egejskom mori. Medzi známe a veľké patrí Kréta a Rhodos. Už od staroveku sa Grécko rozdeľuje na Makedoniu na severe, Trákiu na severovýchode, Epirus na stredozápade, Tesáliu na stredovýchode, Ruméliu ja juhu, Peloponézu, Krétu, Egejské a Iónske ostrovy. Medzi veľké patrí napr. Solún, Pireus, Larisa, Xanthi, Argos, Iraklio, Korint. Grécke dejiny sú veľmi bohaté, jedny z najdlhších a najvýznamnejších. Pred príchodom Grékov žili na území Grécka Pelasgovia a Minojci. V 4 – 3 tisícročí pred n.l do Grécka prenikli prvé grécke kmene – Achájci, ktorí vytvorili prvú – Mykénsku kultúru. Neskôr ich nasledovali ďalšie kmene – Dóri, Ióni, Aiolovia, Epiróti, Macedónci. Grécka položila základy európskej kultúry. Do 17. storočia patrila medzi najkultúrnejšie európske centrá aj Kréta, kde vládli Benátčania (wikipedia.sk). 

Kultúra súčasného Grécka vychádza predovšetkým z byzantských a zo starovekých tradícií. Grécka kultúra ako celok má bližšie k orientálnym krajinám, ako k Európe. Gréci sa radi zabávajú pri hudbe, tanci, jedle aj víne. Ľudová a tradičné tance sú najpopulárnejšie a najviac udržiavané zo všetkých európskych krajín. Dokonca aj dnes vznikajú nové ľudové piesne. Všeobecne známa je grécka . V 9. storočí pred n.l žil Homér. Veľmi známi sú Sofokles, Euripides, Aichilos, Aristofanes, Herodotos, Platón, Aristoteles. Grécka kuchyňa je typická stredomorská. Používa sa veľké množstvo olivového oleja. Grécko patrí medzi najobľúbenejšie turistické destinácie, hojne navštevované sú ostrovy Kréta, Rhodos, Lesbos, Kefalónia, Korfu, Thassos, Zakynthos, polostrov Chlakidiki. Za pamiatkami sa chodí do týchto miest: Atény, Téby, Delfy, Mykény, Sparta, Knossos, Ithaka (wikipedia.sk).

Greece is located in southern Europe. It is a country with a rich history, covering an area of 131,957 km2, and is home to nearly 11 million inhabitants. More than 11 million tourists visit Greece annually (walkers.sk). The capital city is Athens.

Greece includes about 2000 islands, primarily in the Aegean Sea. Among the well-known and large islands are Crete and Rhodes. Since ancient times, Greece has been divided into Macedonia in the north, Thrace in the northeast, Epirus in the northwest, Thessaly in the northeast, Rumelia in the south, Peloponnese, Crete, the Aegean, and Ionian Islands. Major cities include Thessaloniki, Piraeus, Larissa, Xanthi, Argos, Heraklion, Corinth. Greek history is very rich, being one of the longest and most significant. Before the arrival of the Greeks, Pelasgians and Minoans lived in the territory of Greece. In the 4th – 3rd millennium BC, the first Greek tribes – Achaeans, who created the first Mycenaean culture, penetrated Greece. They were followed by other tribes – Dorians, Ionians, Aeolians, Epirotes, Macedonians. Greek culture laid the foundations of European culture. Until the 17th century, Crete, ruled by the Venetians, was one of the most cultured European centers (wikipedia.sk).

Contemporary Greek culture is primarily influenced by Byzantine and ancient traditions. Greek culture as a whole is closer to oriental countries than to Europe. Greeks enjoy entertainment through music, dance, food, and wine. Folk music and traditional dances are the most popular and well-preserved among all European countries. Even today, new folk songs are being created. Greek literature is widely known, with Homer living in the 9th century BC. Other famous figures include Sophocles, Euripides, Aeschylus, Aristophanes, Herodotus, Plato, Aristotle. Greek cuisine is typically Mediterranean, with the abundant use of olive oil. Greece is among the most popular tourist destinations, with islands such as Crete, Rhodes, Lesbos, Kefalonia, Corfu, Thassos, Zakynthos, and the Chalkidiki Peninsula being heavily visited. Tourists also explore historical sites in cities like Athens, Thebes, Delphi, Mycenae, Sparta, Knossos, Ithaca (wikipedia.sk).

Η Ελλάδα βρίσκεται στη νότια Ευρώπη. Είναι μια χώρα με πλούσια ιστορία, καλύπτοντας μια έκταση 131.957 τ.χλμ. και φιλοξενεί σχεδόν 11 εκατομμύρια κατοίκους. Περισσότεροι από 11 εκατομμύρια τουρίστες επισκέπτονται την Ελλάδα ετησίως (walkers.sk). Η πρωτεύουσα είναι η Αθήνα.

Η Ελλάδα περιλαμβάνει περίπου 2000 νησιά, κυρίως στο Αιγαίο Πέλαγος. Μεταξύ των γνωστών και μεγάλων νησιών περιλαμβάνονται η Κρήτη και ο Ρόδος. Από την αρχαιότητα, η Ελλάδα χωρίζεται σε Μακεδονία στα βόρεια, Θράκη στα βορειοανατολικά, Ήπειρο στα κεντροδυτικά, Θεσσαλία στα κεντροανατολικά, Ρουμελία στα νότια, Πελοπόννησο, Κρήτη, Αιγαίο και Ιόνιο Νησιά. Σημαντικές πόλεις περιλαμβάνουν τη Θεσσαλονίκη, τον Πειραιά, τη Λάρισα, την Ξάνθη, το Άργος, το Ηράκλειο, την Κόρινθο. Η ελληνική ιστορία είναι πολύ πλούσια, αποτελώντας μία από τις πιο μακρόχρονες και σημαντικές. Πριν από την άφιξη των Ελλήνων, ζούσαν στην περιοχή της Ελλάδας οι Πελασγοί και οι Μινωίτες. Στον 4ο – 3ο χιλιετία π.Χ., οι πρώτοι ελληνικοί φυλετικοί οικισμοί, οι Αχαιοί, εισήλθαν στην Ελλάδα, δημιουργώντας τον πρώτο πολιτισμό, την Μυκηναϊκή. Ακολούθησαν άλλες φυλές – Δωριείς, Ίωνες, Αιολείς, Ηπειρώτες, Μακεδόνες. Η ελληνική πολιτιστική κληρονομιά τέθηκε τα θεμέλια του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Μέχρι τον 17ο αιώνα, η Κρήτη, κυριαρχούμενη από τους Βενετσιάνους, ήταν ένα από τα πιο καλλιεργημένα ευρωπαϊκά κέντρα (wikipedia.sk).

Η σύγχρονη ελληνική κουλτούρα επηρεάζεται κυρίως από βυζαντινές και αρχαίες παραδόσεις. Η ελληνική κουλτούρα συνολικά βρίσκεται πιο κοντά σε ανατολικές χώρες παρά στην Ευρώπη. Οι Έλληνες απολαμβάνουν τη διασκέδαση μέσω μουσικής, χορού, φαγητού και κρασιού. Η λαϊκή μουσική και τα παραδοσιακά χορευτικά είναι τα πιο δημοφιλή και καλά διατηρημένα ανάμεσα σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Ακόμα και σήμερα δημιουργούνται νέα λαϊκά τραγούδια. Η ελληνική λογοτεχνία είναι ευρέως γνωστή, με τον Όμηρο να ζει στον 9ο αιώνα π.Χ. Άλλα διάσημα πρόσωπα περιλαμβάνουν τους Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αισχύλο, Αριστοφάνη, Ηρόδοτο, Πλάτων, Αριστοτέλη. Η ελληνική κουζίνα είναι τυπικά μεσογειακή, με την έντονη χρήση ελαιολάδου. Η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα στα πιο δημοφιλή τουριστικά προορισμούς, με τα νησιά όπως η Κρήτη, η Ρόδος, η Λέσβος, η Κεφαλονιά, η Κέρκυρα, η Θάσος, το Ζάκυνθο, και ο χερσαίος τόπος Χαλκιδική να είναι πολύ επισκεφθημένα. Οι τουρίστες εξερευνούν επίσης ιστορικούς χώρους σε πόλεις όπως Αθήνα, Θήβες, Δελφοί, Μυκήνες, Σπάρτη, Κνωσός, Ιθάκη (wikipedia.sk).

Príspevky

 

,

Ľudia, TOP, Fotografie

Muži

skala
Hits: 10633

Muži predstavujú jedno z dvoch základných pohlaví a majú charakteristické biologické rozdiely od žien, vrátane fyziologických a hormonálnych odlišností. V spoločnosti sa často očakávajú rôzne sociálne a kultúrne role od mužov, ktoré sa môžu líšiť v závislosti od kultúry a historického kontextu. Mnohí muži sú súčasťou rodín a môžu zastávať rôzne úlohy a zodpovednosti v rámci rodinného prostredia, vrátane role otca alebo partnera. Muži môžu byť aktívni na pracovnom trhu a zastávať rôzne profesie a povolania. Historicky boli niektoré odvetvia práce považované za tradične mužské. Muži majú rôzne individuálne záujmy a záľuby, ktoré môžu zahŕňať , , vedu, technológie. Každý muž je jedinečná individuálna osobnosť so svojimi vlastnými skúsenosťami, hodnotami.

Men represent one of the two fundamental genders and have characteristic biological differences from women, including physiological and hormonal distinctions. In society, various social and cultural roles are often expected from men, which may vary depending on culture and historical context. Many men are part of families and can assume different roles and responsibilities within the family environment, including the role of a father or partner. Men can be active in the workforce, holding various professions and occupations. Historically, certain sectors of work have been traditionally considered male-dominated. Men have diverse individual interests and hobbies, which may encompass sports, art, science, and technology. Each man is a unique individual with his own experiences and values.

, , , ,

Krajina, Zahraničie, Fotografie

Kalymnos – autobusový výlet po ostrove (Telendos, Arginonda, Vathia, Pothia, Vlyhadia)

skala
Hits: 5296

Autor článku: Oľga Magalová

Dovolenka na Kalymnose, 3. časť – Autobusový výlet po ostrove

Hneď druhý deň nášho pobytu sme mali autobusový výlet po ostrove Kalymnos. Sprievodcami nám boli Angličanka Sheryl, žijúca na Kalymnose aj s manželom na dôchodku, a náš delegát Jan. V autobuse boli dovolenkári CK Aeolus a nejakí Angličania z inej CK. Z nášho strediska Kantuni sme vyrazili smerom na sever po západnom pobreží, kde sú aj ostatné dovolenkové strediská s plážami. Kalymnos je veľmi hornatý a pobrežie je členité. Hlavná cesta väčšinou vedie vysoko nad pobrežím a do jednotlivých stredísk sa schádza osobitnými cestami. Sprievodkyňa nás hneď upozornila, že sa blížia zákruty–serpentíny prezývané „waw!“, z ktorých bude úchvatný pohľad na pobrežie aj na protiľahlý ostrov Telendos. Mala pravdu. Len kým som ja vyhrabala z kabele foťák, waw bolo za nami :) Napriek tomu som počas jazdy nafotila cez okno autobusu zopár záberov – pohľad z Kalymnosu na Telendos. Tento pohľad je typický pre strediská Myrties a Massuri. My v Kantuni sme z Telendosu videli iba kúsok „chvosta“, medzi nami bol iný kopec.

Ostrov Telendos sme s Julkou navštívili po týždni aj samé. Kúpili sme si v supermarkete lístok na miestnu dopravu za 80 centov do Myrties a z jeho prístaviska sme cestovali lodičkou na Telendos. Pozreli sme si gýčovitú chutnú promenádku na Telendose, potom sme sa vybrali na túru popri pobreží, ale bol taký vetrisko, že nás takmer sfúklo z útesu na plážičku pod ním :). Pôvodne sme mysleli, že sa tam zostaneme kúpať na niektorej z pláží, ale kvôli tomu vetru sme sa nakoniec rozhodli vrátiť na Kalymnos do Myrties. Ešte predtým sme si ale dali na Telendose chutné frapé v taverne Zorbas. Potom sme sa lodičkou vrátili do Myrties a na tamojšej krásnej pláži s úchvatným výhľadom na Telendos sme prežili veľmi vydarený deň.

Postupovali sme pobrežím smerom na Emporio. Pri Arginonde sme sa zatočili do vnútrozemia. Mali tam novú krásnu asfaltku, ktorá však mala také technické parametre, že na Slovensku by vydržala asi len jednu poriadnu letnú búrku a stiekla by rovno do mora :). Majú „šťastie“, že tam skoro neprší. Cestou sme videli mnoho skupín včelích úľov, vraj sa im tam veľmi darí. Celý Kalymnos je kamenistý, porastený takými „skalkovými“ kosodrevinkami ako vidno na obrázkoch. Sú rôznofarebné a voňavé. Ani požiar tam vraj nemal dlhé trvanie, lebo skapal skoro sám od seba keďže tam nemajú v horách . Iba blízko strediska nasadili hasiace helikoptéry. Vnútrozemská cesta nás doviezla až do mandarínkového údolia. To je napodiv celkom svieže a zelené, na jeho konci (začiatku smerom od mora) je mestečko Vathi. Leží na konci skalnatého fjordu. Tu sme mali asi hodinovú prestávku na prehliadku, my sme s Julkou na chvíľu „zakotvili“ v prístavčeku na betónových schodíkoch a máčali sme si nohy v čistučkom priezračnom mori. Vzdychali sme, že keby bolo viacej času, tak by sme si tam aj zaplávali. (To sa nám nakoniec splnilo v rámci lodného výletu, o ktorom napíšem neskôr).

Z Vathi sme pokračovali po východnom pobreží do hlavného mesta Pothia na juhu. Východné pobrežie končí strmo v mori, je takmer ľudoprázdne, ani tam nič nerastie, iba oleandre vedľa . Tie sú krásne, lebo ich miestne kozy nežerú (vraj sú pre ne jedovaté). Kozy sú na východnom pobreží skoro všade, aj po ceste si vykračujú krížom krážom, vedia že ich nikto nezrazí :). Z východného pobrežia je krásne vidieť Turecko, oblasť Marmarisu. Tiež je vidno blízke ostrovy, spoza Kosu dokonca vytŕča vrchol sopečného ostrova Nisyros.

V hlavnom meste Pothii sme mali asi hodinovú zastávku, najviac času sme z toho strávili v múzeu – manufaktúre na výrobu morských špongií. Bola to zároveň predajňa aj výrobňa, ale veľmi vkusne zariadená a s príjemným výkladom miestnej gréckej sprievodkyne. Nakúpili sme špongie (pravé, z Lýbijského mora!), potom na pešej zóne zopár suvenírov a pohľadníc a pokračovali sme autobusom hore serpentínami nad Pothiu do kláštora pomenovaného Agios Savas, podľa mnícha ktorý bol nedávno vyhlásený za svätého, lebo boli uznané jeho liečiteľské zázraky. Z areálu kláštora boli nádherné na Pothiu a do ďalekého okolia. Pred vstupom do areálu nás Sheryll požiadala, aby sme si prehodili niečo cez ramená a cez nohy, pokiaľ máme kraťasy nad kolená. Všetci Aeolusáci to rešpektovali, ale väčšina z jej milých Angličanov na to hodila bobek. Čudovala som sa, že im nie je v kostole trápne, korzovať sa tam ako na pláži… Kostol bol nádherne vyzdobený, až tak veľkolepý som zatiaľ v Grécku nenavštívila.

Z Agios Savas sme prudkými serpentínami zišli do zálivu Vlyhadia, kde bolo múzeum morských objavov. Po prehliadke múzea, ktoré bolo hneď vedľa pláže, bolo voľno vyhradené na kúpanie. Bolo tam čistučké, kľudné more bez vĺn, tak sme si s Julkou prišli na svoje :). Potom sme si v miestnej taverne pochutili na „gréckom sendviči“ a autobus nás porozvážal do našich stredísk. Na konci Jan poďakoval Sheryl za jej sprievodcovské služby a my sme spontánne zatlieskali. Až potom sa pridali aj Angličania. Boli fakt trápni, aj keď opúšťali autobus, žiaden z nich nepozdravil. Ako keby telce vystupovali z MHD. Tak sme im to my museli ukázať keď sme vystupovali na našej zastávke a nahlas sme pozdravili po slovensky aj po anglicky a ešte aj šoféra po grécky :). Bolo vidno, ako ho to potešilo.

Author: Oľga Magalová

Holiday on Kalymnos, Part 3 – Bus Trip around the Island

On the second day of our stay, we had a bus trip around the island of Kalymnos. Our guides were Sheryl, an Englishwoman living on Kalymnos with her retired husband, and our representative, Jan. The bus accommodated holidaymakers from CK Aeolus and some English tourists from another travel agency. We set off from our resort, Kantuni, heading north along the western coast, where other holiday resorts with beaches are located. Kalymnos is very mountainous, and the coastline is rugged. The main road mostly runs high above the coastline, and individual resorts are accessed by separate roads. The guide immediately warned us that we were approaching the winding serpentines called „waw!“ from which there would be a breathtaking view of the coastline and the opposite island of Telendos. She was right. By the time I managed to dig my camera out of my bag, the „waw!“ was already behind us :) Nevertheless, I managed to take a few shots through the bus window during the journey – a view from Kalymnos to Telendos. This view is typical for the resorts of Myrties and Massuri. In Kantuni, we could only see a part of Telendos, a „tail“ between us and another hill.

Julka and I visited the island of Telendos by ourselves after a week. We bought a ticket for local transportation for 80 cents at the supermarket to get to Myrties, and from its port, we traveled by boat to Telendos. We explored the somewhat kitschy but charming promenade on Telendos, then embarked on a hike along the coast. However, it was quite windy, and we almost got blown off the cliff onto the beach below :). Originally, we thought of staying there to swim at one of the beaches, but due to the wind, we decided to return to Kalymnos in Myrties. Before that, though, we enjoyed delicious frappé at the Zorbas tavern on Telendos. Then we took the boat back to Myrties and spent a very successful day on the beautiful beach there with a breathtaking view of Telendos.

We continued along the coast towards Emporio. At Arginonde, we turned inland. They had a new beautiful asphalt road there, but its technical parameters would probably only withstand a proper summer storm in Slovakia, and it would flow straight into the sea :). They are „lucky“ that it rarely rains there. On the way, we saw many groups of beehives; apparently, the bees thrive in that area. The entire Kalymnos is rocky, covered with „rocky“ shrubs, as seen in the pictures. They come in various colors and are fragrant. A fire there reportedly didn’t last long because it died down almost on its own since there are no trees in the mountains. Only firefighting helicopters were deployed near the resort. The inland road took us all the way to the tangerine valley. Surprisingly, it is quite fresh and green; at its end (beginning from the sea), there is the town of Vathi. It lies at the end of a rocky fjord. Here, we had about an hour’s break for sightseeing. Julka and I anchored ourselves for a while on the concrete steps in the harbor, dipping our feet in the crystal-clear sea. We sighed that if there were more time, we would have gone for a swim. (In the end, this wish came true as part of a boat trip, which I will write about later).

From Vathi, we continued along the eastern coast to the main town of Pothia in the south. The eastern coast steeply ends in the sea, it is almost deserted, and nothing grows there except oleanders along the road. They are beautiful because the local goats don’t eat them (apparently, they are poisonous to them). Goats are almost everywhere on the eastern coast, even strolling along the road, knowing that no one will run them over :). From the eastern coast, you can get a beautiful view of Turkey, the Marmaris area. You can also see nearby islands, and behind Kos, the peak of the volcanic island of Nisyros protrudes.

In the main town of Pothia, we had about an hour-long stop, and most of that time was spent in the museum-factory for the production of sea sponges. It served as both a shop and a manufacturing facility but was tastefully decorated with a pleasant explanation from the local Greek guide. We bought sponges (real ones from the Libyan Sea!), then a few souvenirs and postcards in the pedestrian zone. After that, we continued by bus up the serpentine roads above Pothia to the monastery named Agios Savas, after a monk who was recently declared a saint because his healing miracles were recognized. From the monastery grounds, there were magnificent views of Pothia and the surrounding area. Before entering the monastery grounds, Sheryll asked us to cover our shoulders and knees if we were wearing shorts above the knee. All Aeolus tourists respected this, but most of her dear English people just scoffed at it. I was surprised that they didn’t feel awkward in the church, behaving as if they were on the beach. The church was beautifully decorated, the most magnificent I had visited in Greece so far.

From Agios Savas, we descended steep serpentine roads to the Vlyhadia Bay, where the Museum of Maritime Discoveries was located. After touring the museum, which was right next to the beach, we had free time reserved for swimming. The sea was calm and clean, without waves, so Julka and I enjoyed it to the fullest :). Later, we indulged in a „Greek sandwich“ at a local tavern, and the bus took us back to our resorts. At the end, Jan thanked Sheryl for her guiding services, and we spontaneously applauded. Only then did the English people join in. They were really awkward, even when leaving the bus, none of them greeted. It was as if they were getting off public transportation. So, we had to show them when we disembarked at our stop, and we greeted loudly in Slovak, English, and even the bus driver in Greek :). You could see how much it pleased him.

Διακοπές στην Καλύμνο, Μέρος 3 – Εκδρομή με λεωφορείο στο νησί

Kalymnos, Εκδρομή με λεωφορείο στο νησί – Μέρος 1

Αμέσως τη δεύτερη μέρα των διακοπών μας, είχαμε μια εκδρομή με λεωφορείο στο νησί της Καλύμνου. Οι συνοδοί μας ήταν η Άγγλος Sheryl, που ζει στην Καλύμνο με τον σύζυγό της σε συνταξιοδότηση, και ο εκπρόσωπός μας Jan. Στο λεωφορείο ήταν ταξιδιώτες του CK Aeolus και μερικοί Άγγλοι από άλλο ταξιδιωτικό γραφείο. Από το καταφύγιό μας στην περιοχή Kantuni, εκκινήσαμε προς τα βόρεια κατά μήκος της δυτικής ακτής, όπου υπάρχουν και τα άλλα θέρετρα με παραλίες. Η Καλύμνος είναι πολύ ορεινή, και η ακτογραμμή της είναι κατακερματισμένη. Ο κύριος δρόμος συνήθως κινείται ψηλά πάνω από την ακτογραμμή, και οι διάφορες πόλεις προσεγγίζονται με ξεχωριστούς δρόμους. Η ξεναγός μας μας προειδοποίησε αμέσως ότι πλησιάζουμε τις στροφές-σερπαντίνες που ονομάζονται „waw!“, από όπου θα έχουμε εκπληκτική θέα στην ακτογραμμή και στον απέναντι νησί Telendos. Είχε δίκιο. Μόνο που, μέχρι να βγάλω τη φωτογραφική μηχανή από την τσάντα μου, το „waw“ ήταν πια πίσω από μας :) Παρόλα αυτά, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, τράβηξα μερικές φωτογραφίες μέσα από το παράθυρο του λεωφορείου – η θέα από την Καλύμνο προς το Telendos. Αυτή η θέα είναι χαρακτηριστική για τα θέρετρα Myrties και Massuri. Στην Kantuni βλέπαμε το Telendos μόνο από ένα μικρό κομμάτι, καθώς υπήρχε ένα άλλο βουνό μεταξύ μας.

Το νησί Telendos το επισκεφθήκαμε με την Julka μετά από μια εβδομάδα. Αγοράσαμε ένα εισιτήριο για την τοπική μεταφορά από το σούπερ μάρκετ με 80 λεπτά για το Myrties και ταξιδέψαμε με βάρκα από το λιμάνι του προς το Telendos. Κοιτάξαμε την κιτρινωπή, νόστιμη περιοδεία στο Telendos, και στη συνέχεια ξεκινήσαμε για μια πεζοπορία κατά μήκος της ακτογραμμής, αλλά ένας άνεμος σχεδόν μας ξεσήκωσε από τον βράχο σε μια παραλία κάτω από αυτόν :). Αρχικά, νομίζαμε ότι θα παραμείνουμε για κολύμπι σε κάποια από τις παραλίες, αλλά λόγω του αέρα, αποφασίσαμε τελικά να επιστρέψουμε στην Καλύμνο στο Myrties. Πριν από αυτό, όμως, απολαύσαμε ένα νόστιμο φραπέ στην ταβέρνα Zorbas του Telendos. Στη συνέχεια, επιστρέψαμε με τη βάρκα στο Myrties, και στην όμορφη παραλία με εκπληκτική θέα στο Telendos, περάσαμε ένα πολύ επιτυχημένο ημέρα.

Προχωρήσαμε κατά μήκος της ακτογραμμής προς το Εμπόριο. Στο Arginonde, στρίψαμε προς το εσωτερικό. Είχαν έναν νέο, όμορφο ασφαλτοστρωμένο δρόμο, ο οποίος ωστόσο θα διαρκούσε περίπου μία σοβαρή καλοκαιρινή καταιγίδα στη Σλοβακία και θα κατέληγε απευθείας στη θάλασσα :). „Τυχεροί“ που στο νησί σχεδόν ποτέ δεν βρέχει. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, είδαμε πολλά σμήνη μελισσοκόμων, λένε ότι τα πηγαίνουν πολύ καλά εκεί. Ολόκληρη η Κάλυμνος είναι πετρώδης, καλυμμένη με αυτά τα „βραχοειδή“ θυμαρίσια όπως φαίνεται στις φωτογραφίες. Είναι ποικίλα χρωματιστά και μυρωδάτα. Ακόμη και η φωτιά δεν κράτησε πολύ εκεί, γιατί πέθανε σχεδόν από μόνη της, καθώς στα βουνά δεν υπάρχουν δέντρα. Μόνο κοντά στο θέρετρο εκτόξευσαν ελικόπτερα πυρόσβεσης. Η εσωτερική διαδρομή μας έφερε μέχρι τον κόλπο των μανταρινιών. Εκεί είναι αρκετά φρέσκο και πράσινο, και στο τέλος του (αρχής προς τη θάλασσα) βρίσκεται το χωριό Βάθη. Βρίσκεται στο τέλος ενός βραχώδους φιόρδ και εκεί είχαμε περίπου μια ώρα διάλειμμα για να περπατήσουμε, εγώ και η Julka „αγκυροβολήσαμε“ για λίγο στο λιμανάκι στις βετονικές σκάλες και έβουλιάζαμε τα πόδια μας στην καθαρή διάφανη θάλασσα. Αναστενάξαμε ότι αν είχαμε περισσότερο χρόνο, θα κολυμπούσαμε εκεί. (Αυτό το καταφέραμε τελικά κατά τη διάρκεια της βατραχικής εκδρομής, για την οποία θα γράψω αργότερα).

Από το Βαθύ συνεχίσαμε κατά μήκος της ανατολικής ακτής προς την πρωτεύουσα Pothia, προς το νότο. Η ανατολική ακτή τελειώνει απότομα στη θάλασσα, είναι σχεδόν ανθρωποκεντρική, δεν υπάρχει τίποτα που να αναπτύσσεται εκεί, μόνο τα λειμονάρια δίπλα στον δρόμο. Είναι όμορφα, γιατί οι τοπικές κατσίκες δεν τα τρώνε (λένε ότι είναι δηλητηριώδη για αυτές). Οι κατσίκες είναι σχεδόν παντού στην ανατολική ακτή, ακόμη και πάνω στον δρόμο περπατούν διασχίζοντας, ξέρουν ότι κανείς δεν θα τις χτυπήσει :). Από την ανατολική ακτή, η θέα προς την Τουρκία είναι όμορφη, προς την περιοχή του Μαρμαρίδου. Μπορείτε επίσης να δείτε κοντινά νησιά, ακόμη και από τη Κω προεξέχει το κορυφαίο του ηφαιστείου νησί Nisyros.

Στην πρωτεύουσα Πόθια, είχαμε μια περίπου ωριαία στάση, μεγαλύτερο μέρος του οποίου περάσαμε στο μουσείο – εργαστήριο για την παραγωγή θαλάσσιων σφουγγαριών. Ήταν ταυτόχρονα ένα κατάστημα και ένα εργαστήριο, αλλά διακοσμημένο με πολύ καλό γούστο και με ευχάριστη εξήγηση της τοπικής ελληνίδας ξεναγού. Αγοράσαμε σφουγγάρια (αληθινά, από τη Λιβυκή Θάλασσα!), έπειτα αγοράσαμε μερικά σουβενίρ και καρτ ποστάλ και συνεχίσαμε με το λεωφορείο πάνω από το Πόθια προς τα επάνω στα στενά δρομάκια προς το μοναστήρι που ονομάζεται Άγιος Σάββας, από το μοναχό που πρόσφατα ανακηρύχθηκε άγιος, για τα θαυματουργά θεραπευτικά του θαύματα. Από τον χώρο του μοναστηριού υπήρχαν υπέροχες θέατρικές προοπτικές του Πόθια και των περιοχών του. Πριν εισέλθουμε στον χώρο, η Sheryl μας παρακάλεσε να πετάξουμε κάτι πάνω από τους ώμους και τα πόδια μας, αν φοράμε σορτς πάνω από τα γόνατα. Όλοι οι ταξιδιώτες του Aeolus το σεβάστηκαν, αλλά η πλειονότητα των γλυκών Άγγλων της έριξε το δεύτερο μάτι. Θαύμασα πώς δεν ντράπηκαν στην εκκλησία, περπατώντας όπως στην παραλία… Η εκκλησία ήταν όμορφα διακοσμημένη, τόσο επιβλητική όσο έχω επισκεφτεί μέχρι τώρα στην Ελλάδα.

Από τον Άγιο Σάββα κατεβήκαμε με γρήγορες στροφές στον κόλπο του Βλυχάδια, όπου υπήρχε το μουσείο θαλάσσιων ευρημάτων. Μετά την επίσκεψη στο μουσείο, που ήταν αμέσως δίπλα στην παραλία, είχαμε ελεύθερο χρόνο για κολύμπι. Ήταν καθαρή, ήσυχη θάλασσα χωρίς κύματα, οπότε είχαμε μια όμορφη εμπειρία με την Τζούλια. Στη συνέχεια, απολαύσαμε ένα „ελληνικό σάντουιτς“ σε μια ταβέρνα της περιοχής, και το λεωφορείο μας μετέφερε πίσω στα θέρετρά μας. Στο τέλος, ο Γιάννης ευχαρίστησε τη Σέρυλ για τις υπηρεσίες της ως ξεναγού, και εμείς χειροκροτήσαμε αυθόρμητα. Μετά έκαναν το ίδιο και οι Άγγλοι. Ήταν πραγματικά αδέξιοι, ακόμη και κατά την αποχώρησή τους από το λεωφορείο, κανένας από αυτούς δεν χαιρέτησε. Σαν να αποβιβάζονταν από ένα λεωφορείο. Έτσι, εμείς πρέπει να τους δείξουμε όταν κατεβαίναμε στον σταθμό μας και χαιρετήσαμε δυνατά στα σλοβακικά, αγγλικά και ακόμη και στον οδηγό στα ελληνικά :). Ήταν εμφανές πόσο το εκτίμησε.

Krajina, Zahraničie, Fotografie

Kalymnos – Kantuni Beach

skala
Hits: 3011

Autor článku: Oľga Magalová

Dovolenka na Kalymnose, 2. časť – Kantuni Beach

Ak by som pred objednávaním zájazdu vedela, že to je taký „veselý“ hotel, určite by sme si ho nevybrali. Písali, že je to miesto, kde sa vďaka rôznym programom, ktoré usporadúva hotel, určite nebudeme nudiť. Tak to je teda fakt, nudiť sa nedalo asi do druhej v , kedy tie ich „programy“ končili a hostia sa začali trúsiť späť. Prvý večer sme mali z toho mierny šok, našťastie sme mali klimatizáciu, o polnoci sme zabuchli na balkón, zatiahli záves a ľahli do postele :). Potom sa zvyšok programu dal vydržať (bol pondelok, mali na programe „Happy Night“. Najprv grilovačka pri bazéne, potom grécka muzička, potom niekoľkokrát za večer eurovízny Rybak, makarena a spol., potom tanečky a vlastné spevy, nakoniec hádzanie krásavíc do bazéna s hlasnými uznanlivými výkrikmi keď vyliezali z bazéna ako miss mokré tričko. Mne to nedalo a vyliezla som si to na balkón predsa len pozrieť :). V utorok býval „akože“ iný program – živá kalymnoská . V podstate sa ale menili iba názvy a programy sa podobali: živá kalymnoská hudba (kombinácia gréckej a tureckej, veľmi zaujímavá, páčila sa mi) s grilovačkou, potom medzinárodné hity – odrhovačky, spevy a tanečky, s výnimkou hádzania do bazéna, na to bola iba pondelková Happy Night. A každý piatok mali grécky večer, tam prišiel miestny súbor aj zatancovať a urobiť ohňovú šou. Boli to vysokí štíhli fešáci, dievčence sú tam trošku „pri tele“, ale tance boli pekné. (Betka, myslela som na Teba, keby si tam bola, určite by sme sa aj aktívne zúčastnili :). Ale s Julkou sme usúdili, že z našej „prezidentskej lóže“ to vidíme najlepšie zo všetkých. Mali sme balkón s výhľadom priamo na more a do areálu hotela, tak sme to videli vlastne lepšie, ako niektorí pri stolíkoch, ktorí si to museli zaplatiť.

Ešte jeden veľký šok sme zažili prvý deň: keď sme sa vyštafírovali do plaviek a vybrali sa na pláž. Bola hneď za múrikom – terasou nášho pool-baru. Keď sme pozreli dolu na more, neverila som vlastným očiam: rovno pod naším hotelom sa prevaľovali vlny vo farbách kalov z čističky odpadových vôd. Bol silný vietor, vlny veľké a búrlivé a k tomu tá farba! Myslela som, že na mieste zdochnem! Julka sa na mňa úplne spoľahla s výberom dovolenky a ja ju dovediem na takéto miesto… Zdeptané sme na to pozerali a potom sme sa kúpali v bazéne. Fakt nám to pekne pokazilo náladu. A čudovali sme sa všetkým, ako sa môžu tváriť tak spokojne a veselo pri takomto hroznom mori :). Netušili sme, že ako chaluhy prišli, tak o tri dni odídu samé od seba bez preč a more bude priezračné a modré.

Kalymnosania strašne radi oslavujú, všetko a nahlas. Takže ostatné dni tam bývali večer rodinné alebo svadobné oslavy, prišiel catering, vyzdobili bazén a jeho okolie, všelijaké balóniky a lodičky v strede bazéna, mašle na zábradliach, … O desiatej sa začali schádzať hostia od malinkých detičiek v buginkách cez mládež po staré tetušky a zábava začala. A majú jeden ozaj „dobrý“ zvyk títo Kalymnosania – pri každej príležitosti hádžu dynamit. Zaspievajú happy birthday, potom sa potešíš že začína ohňostroj, ale to už letí svetlica s dobrou náložou nad more. Keď to buchlo, myslela som že nám balkón padne. Tak som sa zľakla, skoro mi cvrklo. Ale tie ich detičky, ani jedno nezaplakalo, tešili sa a tlieskali ručičkami až kým nebuchol ďalší. To sme si už s Julkou držali uši, poučené z prvej svetlice :). A zase sme skončili rovnako – sfúkli sviečky na balkóne, zabuchli dvere, zatiahli záves, pustili klímu a vliezli do postele. Jak staré choré ženy! :).

Našťastie sme mali hneď na druhý deň po príchode naplánovaný celodenný autobusový zájazd po ostrove, tak sme sa elegantne vyhli kúpaniu v tom našom „chaluhovom“ mori. V rámci tohto zájazdu sme mali aj kúpanie na pláži vo Vlyhadii, more tam bolo úplne pokojné, teplučké a čistučké. O tomto zájazde napíšem v ďalšej časti.

Inak sme boli potom s hotelom aj so všetkým veľmi spokojné. Po dvoch dňoch sme usúdili, že sa budeme baviť tak ako všetci ostatní a že nám to skrátka nevadí (inak by sme sa museli iba jedovať od rána do noci). Keď už je to taký priateľský domácky a veselý hotel, tak sa musíme prispôsobiť. Na štvrtý deň (chaluhy odchádzali) sme sa už veselo kúpali v tých „atlantických“ vlnách, naučili sme sa kade máme vliezať do mora, aby nás nezvalili a potom v tej hlbšej vode sa už dalo krásne rochniť v hojdavých veľkých vlnách. Bolo to super! A ten výhľad z na okolitú hornatú panorámu, to bolo niečo úžasné. Nakoniec sme mali obidve depku, že odtiaľ musíme odísť. To sa ešte nikde nestalo.

Zhrnutie o hoteli: kto chce mať na dovolenke božský kľud, nech ide do Achilionu v Amudi na Zakyntose. Tam sme boli vlani, super na super! Kto má doma veselé , nech ide sem, bude mať od nich svätý pokoj od rána až do noci, taký program si tie decká vedia spolu urobiť. Nech im dajú malé surfovacie dosky, na tých vlnách sa môžu hádzať a voziť celý deň, aj do bazéna to mohli nosiť. Napriek všetkým zákazom na tabuli, všetko sa tam mohlo. Tak ako aj fajčenie v Grécku – všetci a všade kľudne hulia, hlavne že EU je spokojná keď už majú ten zákon :).

Pripájam pár obrázkov nášho hotela aj zábery vody na pláži, aby každý videl, že tie chaluhy netreba brať až tak vážne, veď sa ony stratia, ako spievame my Slováci :).

Author of the article: Oľga Magalová

Holiday on Kalymnos, Part 2 – Kantuni Beach

If I had known before booking the trip that it’s such a „lively“ hotel, we definitely wouldn’t have chosen it. They wrote that it’s a place where, thanks to various programs organized by the hotel, we definitely won’t be bored. Well, that’s a fact; we couldn’t have been bored until about two in the morning when their „programs“ ended, and the guests started to trickle back. The first evening, we were mildly shocked, fortunately, we had air conditioning, at midnight we slammed the balcony door, pulled the curtains, and went to bed :). After that, the rest of the program was bearable (it was Monday, and they had „Happy Night“ on the schedule). First, a barbecue by the pool, then Greek music, then several times throughout the evening, Eurovision winner Rybak, the macarena and the like, then dances and individual singing, finally throwing beauty contestants into the pool with loud cheers as they emerged from the water like a wet T-shirt miss. I couldn’t resist, so I went out on the balcony to watch :). On Tuesday, they had a „supposedly“ different program – live Kalymnian music. But basically, only the names changed, and the programs were similar: live Kalymnian music (a combination of Greek and Turkish, very interesting, I liked it) with a barbecue, then international hits – oldies, songs, and dances, except for throwing into the pool, which was only on Monday’s Happy Night. And every Friday, they had a Greek night, where the local ensemble came to dance and put on a fire show. They were tall, slim handsome guys, the girls were a bit „fuller,“ but the dances were beautiful. (Betka, I was thinking of you, if you were there, we would definitely actively participate :). But Julka and I decided that from our „presidential box,“ we saw it best of all. We had a balcony overlooking the sea and the hotel area, so we actually saw it better than some at the tables who had to pay for it.

We experienced another big shock on the first day when we changed into our swimsuits and headed to the beach. It was right behind the wall – the terrace of our pool bar. When we looked down at the sea, I couldn’t believe my eyes: right below our hotel, waves in the color of mud from the wastewater treatment plant were rolling. There was a strong wind, the waves were large and turbulent, and the color! I thought I would faint on the spot! Julka relied entirely on me to choose the vacation, and I lead her to such a place… We looked at it dismayed, and then we swam in the pool. It really spoiled our mood. And we wondered about everyone, how they could act so content and cheerful in such horrible sea :). We didn’t know that as quickly as the algae came, they would disappear on their own within three days without a trace, and the sea would be clear and blue.

The locals in Kalymnos love to celebrate, everything and loudly. So, on the other days, there were family or wedding celebrations in the evenings. Catering arrived, decorated the pool and its surroundings with all sorts of balloons and boats in the middle of the pool, bows on the railings, etc. At ten, guests started gathering, from little children in swimsuits to young people and elderly ladies, and the fun began. These Kalymnians have one really „special“ custom – they throw dynamite on every occasion. They sing happy birthday, and then you’re happy because the fireworks are starting, but it’s actually a firework rocket with a good load over the sea. When it exploded, I thought our balcony would collapse. I got scared, it almost gave me a heart attack. But their kids, not one of them cried, they were happy and clapped their little hands until the next one exploded. Julka and I were already covering our ears, having learned from the first firework rocket :). And again, we ended up the same – blew out the candles on the balcony, slammed the door, pulled the curtains, turned on the air conditioning, and crawled into bed. Like old, sick women! :).

Fortunately, on the second day after arriving, we had a full-day bus tour of the island planned, so we elegantly avoided swimming in our „sewage-colored“ sea. As part of this tour, we also had a swim at Vlyhada Beach, where the sea was completely calm, warm, and crystal clear. I will write about this trip in the next part.

Otherwise, we were very satisfied with the hotel and everything else afterward. After two days, we decided that we would have fun like everyone else and that we simply didn’t mind it (otherwise, we would have to poison ourselves from morning till night). Since it’s such a friendly, homely, and cheerful hotel, we have to adapt. On the fourth day (the seaweed was gone), we happily swam in those „Atlantic“ waves, learned where to enter the sea so that we wouldn’t be knocked over, and then in the deeper water, we could rock in the big, swinging waves. It was great! And the view from the water of the surrounding mountain panorama was something amazing. In the end, we both had a feeling that we had to leave. That had never happened before.

Summary about the hotel: Anyone who wants to have divine peace on vacation should go to Achilion in Amoudi on Zakynthos. We were there last year, super on super! Those who have lively kids at home should come here; they will have holy peace from them from morning till night. Those kids know how to make their own program together. Give them small surfboards; they can throw and ride on those waves all day, they could even take them to the pool. Despite all the bans on the board, everything could be done there. Just like smoking in Greece – everyone can smoke anywhere, as long as the EU is happy when they have that law :).

I’m attaching a few pictures of our hotel and shots of the water on the beach so that everyone can see that those seaweeds shouldn’t be taken so seriously; they disappear, as we Slovaks sing :).

Συγγραφέας του άρθρου: Όλγα Μαγκάλοβα

Διακοπές στην Κάλυμνο, 2η Μέρος – Παραλία Καντούνι

Εάν ήξερα πριν κράτησα το ταξίδι ότι το ξενοδοχείο είναι τόσο „χαρούμενο“, σίγουρα δεν θα το επέλεγα. Έγραφαν ότι είναι ένα μέρος όπου λόγω των διάφορων προγραμμάτων που διοργανώνει το ξενοδοχείο, σίγουρα δεν θα βαριέστε. Και είναι πραγματικό, δεν υπήρχε βαρεμάρα μέχρι τις δύο το πρωί, όταν τελείωναν αυτά τα „προγράμματα“ και οι επισκέπτες άρχιζαν να επιστρέφουν. Την πρώτη βραδιά είχαμε ένα ελαφρύ σοκ, ευτυχώς όμως είχαμε κλιματισμό, τα ξημερώματα έκλεισαμε την πόρτα του μπαλκονιού, τραβήξαμε τα κουρτίνια και καταφέραμε να κοιμηθούμε :). Μετά, το υπόλοιπο πρόγραμμα ήταν ανεκτό (ήταν Δευτέρα, είχαν το „Happy Night“ στο πρόγραμμα. Αρχικά ψήσιμο στην πισίνα, μετά ελληνική μουσική, μετά αρκετές φορές τη νύχτα ο Ρύμπακ της Eurovision, μακαρένα και παρέα, μετά χοροί και δικά τους τραγούδια, και τέλος ρίψη ομορφοπάνην στην πισίνα με δυνατές επευφημίες όταν βγαίνανε από την πισίνα σαν να ήταν το μις βρεγμένο T-shirt. Δεν το άντεξα και βγήκα να το δω από το μπαλκόνι :). Την Τρίτη είχαν „άλλο“ πρόγραμμα – ζωντανή μουσική από την Κάλυμνο. Βασικά, τα ονόματα άλλαζαν αλλά τα προγράμματα ήταν παρόμοια: ζωντανή μουσική από την Κάλυμνο (συνδυασμός ελληνικής και τουρκικής, πολύ ενδιαφέρον, μου άρεσε) με ψήσιμο, μετά διεθνείς επιτυχίες – καταιγισμός τραγουδιών, τραγούδια και χοροί, εκτός από το ρίξιμο στην πισίνα που γίνονταν μόνο στο Happy Night τη Δευτέρα. Κάθε Παρασκευή είχαν ελληνική βραδιά, όπου έρχονταν τοπική ομάδα για χορό και παρουσίαση πυροτεχνημάτων. Ήταν ψηλοί, λεπτοί κύριοι, τα κορίτσια ήταν λίγο „παραπανίσια“, αλλά οι χοροί ήταν όμορφοι. (Μπέτκα, σκεφτόμουν εσένα, αν ήσουν εκεί, σίγουρα θα συμμετείχαμε ενεργά :). Αλλά με την Τζούλι θεωρήσαμε ότι από την „προεδρική μας θέση“ βλέπαμε καλύτερα από όλους. Είχαμε μπαλκόνι με θέα απευθείας στη θάλασσα και τον χώρο του ξενοδοχείου, οπότε το βλέπαμε πραγματικά καλύτερα από όσους ήταν στα τραπέζια και το πλήρωναν.

Είχαμε άλλο ένα μεγάλο σοκ την πρώτη ημέρα: όταν φορέσαμε τα μαγιό μας και πήγαμε στην παραλία. Ήταν ακριβώς πίσω από τον τοίχο – τη βεράντα του πισίνας μας. Όταν κοιτάξαμε προς τη θάλασσα, δεν πίστευαν στα μάτια μας: ακριβώς κάτω από το ξενοδοχείο μας κύλαγαν κύματα με χρώματα λάσπης από τον καθαρισμό των αποβλήτων. Υπήρχε ισχυρός άνεμος, μεγάλα και ανακατεμένα κύματα και το χρώμα αυτό! Νόμιζα ότι θα λιποθυμούσα στο σημείο! Η Τζούλια είχε απόλυτη εμπιστοσύνη σε μένα για την επιλογή των διακοπών και τώρα την οδηγώ σε ένα τέτοιο μέρος… Κοιτάξαμε έκπληκτοι και μετά πήγαμε να κολυμπήσουμε στην πισίνα. Πραγματικά μας χάλασε τη διάθεση. Και θαυμάζαμε όλους τους άλλους, πώς μπορούσαν να φαίνονται τόσο ικανοποιημένοι και χαρούμενοι μπροστά σε ένα τόσο φρικτό θάλασσα :). Δεν ξέραμε ότι όπως ήρθαν οι „σαλάχιες“, έτσι και σε τρεις μέρες θα φύγουν από μόνες τους χωρίς ίχνος και η θάλασσα θα είναι διάφανη και γαλάζια.

Οι κάτοικοι της Καλύμνου αγαπούν πολύ τις γιορτές και τα γιορτινά γεγονότα, όλα και δυνατά. Έτσι, τις άλλες ημέρες υπήρχαν βραδινές οικογενειακές ή γαμήλιες γιορτές, με εξυπηρέτηση catering, διακόσμηση της πισίνας και του περιβάλλοντός της με διάφορα μπαλόνια και σκάφη, φιογκάκια στα κιγκλιδώματα, … Στις δέκα το βράδυ, οι επισκέπτες άρχισαν να συγκεντρώνονται, από μικρά παιδιά με παιδικά αυτοκίνητα μέχρι νεαρούς και ηλικιωμένες κυρίες, και η διασκέδαση ξεκίνησε. Και έχουν ένα πραγματικά „καλό“ έθιμο αυτοί οι κατοίκοι της Καλύμνου – κάθε φορά που γίνεται κάτι, πετάνε δυναμίτη. Τραγουδούν το „Happy Birthday“, στη συνέχεια χαίρεσαι που ξεκινά το πυροτέχνημα, αλλά ήδη πετάει το πυροτεχνήμα με την καλή φορτισμένη ανάλωση πάνω από τη θάλασσα. Όταν έσκασε, νόμιζα ότι το μπαλκόνι μας θα πέσει. Έτσι φοβήθηκα, σχεδόν έπαθα πλάκα. Αλλά αυτά τα παιδιά τους, κανένα δεν έκλαψε, χαίρονταν και χειροκροτούσαν με τα χεράκια τους μέχρι να ξανασκάσει ένα άλλο. Έτσι με την Τζούλια κρατούσαμε τα αυτιά μας, διδαχτήκαμε από το πρώτο πυροτέχνημα :). Και πάλι τελείωσαν τα ίδια – σβήσαμε τα κεράκια στο μπαλκόνι, κλείσαμε την πόρτα, τραβήξαμε την κουρτίνα, άνοιξαμε το air condition και πήγαμε στο κρεβάτι. Σαν παλιές άρρωστες γυναίκες! :).

Κατά τα άλλα, ήμασταν πολύ ευχαριστημένοι με το ξενοδοχείο και με όλα τα υπόλοιπα. Μετά από δύο ημέρες συνειδητοποιήσαμε ότι θα διασκεδάζαμε όπως όλοι οι υπόλοιποι και ότι δεν μας πείραζε (διαφορετικά θα πρέπει απλώς να ξεκινήσουμε τη δηλητηρίαση από το πρωί ως το βράδυ). Εφόσον είναι ένα τόσο φιλικό, οικείο και χαρούμενο ξενοδοχείο, πρέπει να προσαρμοστούμε. Την τέταρτη ημέρα (οι χαλούχες έφευγαν) κολυμπούσαμε χαρούμενοι στα „ατλαντικά“ κύματα, έμαθαν πού να μπαίνουν στη θάλασσα για να μην τους παρασύρουν, και στα βαθύτερα νερά μπορούσαμε να απολαύσουμε την κούρσα στα κυματάκια. Ήταν φανταστικό! Και η θέα από το νερό στο περίπλοκο τοπίο ήταν κάτι εκπληκτικό. Τελικά, και οι δύο μας λυπήθηκαν που έπρεπε να φύγουμε από εκεί. Αυτό δεν έχει ξανασυμβεί πουθενά.

Συνολική επισκόπηση του ξενοδοχείου: όποιος θέλει να έχει μια ηρεμική διακοπές, ας πάει στο Achilion στην Αμούδι στη Ζάκυνθο. Εκεί ήμασταν πέρυσι, υπέροχο σε όλα! Όποιος έχει ευχάριστα παιδιά στο σπίτι, ας έρθει εδώ, θα έχουν από αυτά ησυχία από το πρωί έως το βράδυ, τα παιδιά εκεί ξέρουν πώς να διασκεδάσουν μαζί. Ας τους δώσουν μικρά σανίδια surf, μπορούν να πετάγονται και να κολυμπούν στα κύματα όλη την ημέρα, ακόμη και στην πισίνα. Παρά την απαγόρευση στον πίνακα, όλα επιτρέπονταν εκεί. Όπως και το κάπνισμα στην Ελλάδα – όλοι και παντού καπνίζουν, κυρίως επειδή η ΕΕ είναι ικανοποιημένη που έχει ο νόμος:).

Παραθέτω μερικές φωτογραφίες από το ξενοδοχείο μας και εικόνες από τη θάλασσα στην παραλία, ώστε κάθε άτομο να δει ότι δεν χρειάζεται να παίρνετε τα κύματα τόσο σοβαρά, όπως τραγουδάμε εμείς οι Σλοβάκοι :).

Krajina, Zahraničie, Fotografie

Kalymnos – krásny ostrov v Grécku

skala
Hits: 3125

Dovolenka na Kalymnose, 1. časť – Príchod

Autori všetkých častí: Oľga Magalová a Julka Rončová, V príspevkoch sú zážitky z pohľadu Oľgy

V pondelok 2. augusta sme sa vrátili z dovolenky, tak už je najvyšší sa ozvať. Ešte stále nemám urobený poriadok vo svojich fotkách, akosi nestíham …. Okrem toho som zistila, že moje fotky sú hrozné! Mala som nový foťák a nestihla som si (doma som nemala čas, na dovolenke sa mi nechcelo), prečítať návod na jeho obsluhu. Má všelijaké režimy, ale ja som len cvakala na nejakom obecnom nastavení (aj tak som na displeji kvôli slnku nič nevidela :). Preto na ilustráciu využijem aj krásnu fotogalériu českej adrenalínovej turistky Soni, ktorú mi odporučili jej (a teraz už aj naši) priatelia z Moravy, ktorí boli tiež v „našom“ Kantuni Beach hoteli.

Tento rok sme boli 14 dní na gréckom ostrove Kalymnos. Neskoro večer sme leteli z Bratislavy na Kos. Dorazili sme tam okolo druhej v . Väčšina dovolenkárov potom pokračovala autobusom do jednotlivých letovísk na Kose, iba nás, štyroch „Kalymnosanov“, ubytovali v štúdiách IRENE blízko prístavu v Mastichari. Bolo to príjemné, lebo sme nemuseli čakať na ranný trajekt len tak niekde na móle v prístave. V štúdiách nás ubytovali asi o tretej v noci. Osprchovali sme sa a išli sme spať. Ráno sme odtiahli závesy, vyšli na balkón a mali sme zrazu krásny prvý výhľad na protiľahlý ostrov Kalymnos! Naozaj to potešilo :) Uvarili sme si v kuchynke rannú kávičku a vychutnali sme si ju na balkóne. Potom sme zbalili fidlátka a peši sme prešli kúsok do prístavu v Mastichari.

Na móle, neďaleko trajektu sme si v bielej „búdke“ vymenili vouchery za cestovné lístky a nastúpili sme na trajekt. Prekvapilo nás, že kufre nám kázali nechať iba tak na boku priamo na palube, kde postupne zaparkovávali nákladniaky s tovarom. Na Kalymnose sa v podstate nič nevyrába, takže všetok tovar tam privážajú týmto trajektom. Najprv sme z tých kufrov boli nervózne a striehli sme na ne z hornej paluby :) Ale potom sme videli, že všetci ostatní cestujúci sú v pohode, tak sme sa aj my poprechádzali po palubách a nafotili si ešte Mastichari z hornej paluby trajektu. Milo nás prekvapili aj toalety na trajekte – boli pekné a čisté.

O deviatej ráno sa trajekt pohol smerom do prístavu Pothia, hlavného mesta ostrova Kalymnos. Pothia je krásne mestečko s jedinečnou atmosférou úzkych uličiek. V prístave nás čakal delegát Jan z CK Aeolus, usadil nás do pripraveného taxi a odprevadil do našich destinácií. Nás do strediska Kantuni a mladých sympatických novomaželov Dekanovcov ďalej do Massuri.

Holiday on Kalymnos, Part 1 – Arrival

Authors of all parts: Oľga Magalová and Julka Rončová, Experiences are shared from Oľga’s perspective

On Monday, August 2nd, we returned from our vacation, so it’s high time to share our experiences. I still haven’t organized my photos, somehow I’m falling behind…. Besides, I found out that my photos are terrible! I had a new camera and didn’t have time (nor the desire during the vacation) to read the manual. It has various modes, but I just clicked on some general setting (and I couldn’t see anything on the display due to the sun :). Therefore, for illustration, I’ll also use the beautiful photo gallery of the Czech adrenaline tourist Sony, recommended to me by her (and now also our) friends from Moravia, who were also in „our“ Kantuni Beach hotel.

This year we spent 14 days on the Greek island of Kalymnos. We flew from to Kos late in the evening. We arrived there around two in the morning. Most vacationers then continued by bus to various resorts on Kos, only the four of us „Kalymnosans“ were accommodated in the studios IRENE near the port in Mastichari. It was nice because we didn’t have to wait for the morning ferry just somewhere on the pier in the port. We were accommodated in the studios around three in the morning. We showered and went to bed. In the morning, we pulled the curtains, went out on the balcony, and suddenly we had a beautiful first view of the opposite island of Kalymnos! It really pleased us :) We brewed our morning coffee in the kitchenette and enjoyed it on the balcony. Then we packed our things and walked a bit to the port in Mastichari.

On the pier, near the ferry, we exchanged vouchers for travel tickets in a white „booth“ and boarded the ferry. We were surprised that they told us to leave our suitcases just on the side of the boat directly on the deck, where trucks with goods were gradually parking. In Kalymnos, basically nothing is produced, so all the goods are brought there by this ferry. At first, we were nervous about those suitcases and kept an eye on them from the upper deck :) But then we saw that all the other passengers were fine, so we also walked around the decks and took pictures of Mastichari from the upper deck of the ferry. We were also pleasantly surprised by the toilets on the ferry – they were nice and clean.

At nine in the morning, the ferry moved towards the port of Pothia, the main town of the island of Kalymnos. Pothia is a beautiful town with a unique atmosphere of narrow streets. In the port, we were awaited by the representative Jan from the travel agency Aeolus, he settled us into a prepared taxi and escorted us to our destinations. Us to the Kantuni resort and the young, sympathetic newlyweds Dekanovci further to Massouri.

Links

  • Beautiful photo gallery sent to us by the Dekanovci after the vacation Kalymnos on Wikipedia

Διακοπές στην Κάλυμνο, Μέρος 1 – Άφιξη

Συγγραφείς όλων των μερών: Όλγα Μαγκάλοβα και Τζούλκα Ροντσόβα, Οι εμπειρίες μοιράζονται από την οπτική γωνία της Όλγας

Τη Δευτέρα 2 Αυγούστου επιστρέψαμε από τις διακοπές, οπότε είναι πλέον καιρός να επικοινωνήσουμε. Ακόμα δεν έχω τακτοποιήσει τις φωτογραφίες μου, κάπως καθυστερώ…. Εκτός αυτού, διαπίστωσα ότι οι φωτογραφίες μου είναι τραγικές! Είχα ένα νέο φωτογραφικό μηχάνημα και δεν πρόλαβα να διαβάσω το εγχειρίδιο χρήσης του (στο σπίτι δεν είχα χρόνο, και δεν μου άρεσε η ιδέα κατά τις διακοπές), έχει διάφορες λειτουργίες, αλλά εγώ απλώς πατούσα κάπου σε κοινή ρύθμιση (και δεν έβλεπα τίποτα στην οθόνη λόγω του ήλιου :). Γι ‚αυτό θα χρησιμοποιήσω για εικονογράφηση και την όμορφη φωτογραφική συλλογή της Τσέχας τουρΣτην πλωτή πλατφόρμα, κοντά στο φέρι, ανταλλάξαμε τα κουπόνια για τα εισιτήρια μας σε ένα λευκό „περίπτερο“ και επιβιβαστήκαμε στο φέρι. Μας ξάφνιασε το γεγονός ότι μας είπαν να αφήσουμε τις βαλίτσες μας απλώς στην πλευρά του πλοίου ακριβώς στην πλατφόρμα, όπου σταδιακά παρκάρονταν φορτηγά με εμπορεύματα. Στην Καλύμνο, ουσιαστικά δεν παράγεται τίποτα, οπότε όλα τα εμπορεύματα φέρνονται εκεί με αυτό το φέρι. Αρχικά ανησυχήσαμε για αυτές τις βαλίτσες και τις παρακολουθήσαμε από το πάνω κατάστρωμα :) Αλλά μετά είδαμε ότι όλοι οι άλλοι επιβάτες ήταν εντάξει, οπότε περπατήσαμε και εμείς γύρω από τα κατάστρωματα και τραβήξαμε φωτογραφίες του Μαστιχάρι από το πάνω κατάστρωμα του φεριμπότ. Επίσης, μας ευχάριστησαν τα τουαλέτες στο φεριμπότ – ήταν ωραίες και καθαρές.ίστριας Sony, που μου πρότειναν οι φίλοι της (και τώρα και οι δικοί μας) από τη Μοραβία, που ήταν επίσης στο „δικό μας“ ξενοδοχείο Kantuni Beach.

Φέτος περάσαμε 14 ημέρες στο ελληνικό νησί της Καλύμνου. Το βράδυ πετάξαμε από τη Βρατισλάβα για την Κω. Φτάσαμε εκεί περίπου στις δύο το πρωί. Οι περισσότεροι διακοπές συνέχισαν με λεωφορείο προς τα διάφορα θέρετρα στην Κω, μόνο οι τέσσερις „Καλύμνιοι“ μας φιλοξενήθηκαν στα στούντιο IRENE κοντά στο λιμάνι του Μαστιχάρι. Ήταν ευχάριστο επειδή δεν χρειάστηκε να περιμένουμε για το πρωινό φέρι κάπου στο κέντρο του λιμανιού. Στα στούντιο μας φιλοξένησαν περίπου τρία το πρωί. Κάναμε ντους και πήγαμε για ύπνο. Το πρωί τραβήξαμε τα κουρτίνια, βγήκαμε στο μπαλκόνι και ξαφνικά είχαμε μια όμορφη πρώτη θέα στον απέναντι νησί της Καλύμνου! Μας χάρισε πραγματικά :) Εσείς μαγειρέψαμε το πρωινό καφέ στην κουζίνα και τον απολαύσαμε στο μπαλκόνι. Μετά συλλέξαμε τα πράγματά μας και περπατήσαμε λίγο προς το λιμάνι του Μαστιχάρι.

Στις εννιά το πρωί, το φέρι ξεκίνησε προς το λιμάνι Πόθια, της κύριας πόλης του νησιού Καλύμνου. Το Πόθια είναι ένα όμορφο χωριό με μοναδική ατμόσφαιρα στενών δρομακίων. Στο λιμάνι μας περίμενε ο αντιπρόσωπος ΤΑ του ταξιδιωτικού γραφείου Aeolus, μας εγκατέστησε σε ένα έτοιμο ταξί και μας οδήγησε στους προορισμούς μας. Εμάς στο θέρετρο Καντούνι και τους νεόνυμφους, τους συμπαθείς νεόνυμφους Δεκάνοβτσοβ, περαιτέρω στο Μασσούρι.