2011-2015, 2012, Časová línia, Krajina, Slovenská krajina, Zamagurie

Stráňany

Hits: 2031

Strá­ňa­ny sa nachá­dza­jú medzi Sta­rou Ľubov­ňou a Čer­ve­ným Kláš­to­rom. Ležia na sty­ku Orav­skej Magu­ry a Ľubov­nian­skej vrcho­vi­ny v nad­mor­skej výš­ke 650 met­rov nad morom (stra​na​ny​.sk). Prvá písom­ná zmien­ka je z roku 1343 ako Poly­vark. Neskôr bola zná­ma ako Foľ­vark (stra​na​ny​.sk). V 14. sto­ro­čí bola maje­rom pan­stva Nie­dzi­ca. V 16. sto­ro­čí bola obec po valaš­skom prá­ve dosíd­le­ná (pie​ni​ny​.sk). V roku 1787 tu v 68 domoch žilo 500 oby­va­te­ľov, zaobe­ra­li sa poľ­no­hos­po­dár­stvom, prá­cou v lesoch a dro­tár­stvom (stra​na​ny​.sk). Na plo­che 11.61 km2 tu žije dnes 191 oby­va­te­ľov (Wiki­pe­dia).


Strá­ňa­ny is loca­ted bet­we­en Sta­rá Ľubov­ňa and Čer­ve­ný Kláš­tor. They are situ­ated at the inter­sec­ti­on of the Ora­va Magu­ra and Ľubov­nian High­lands at an ele­va­ti­on of 650 meters abo­ve sea level (stra​na​ny​.sk). The first writ­ten men­ti­on dates back to 1343 as Poly­vark. Later, it was kno­wn as Foľ­vark (stra​na​ny​.sk). In the 14th cen­tu­ry, it ser­ved as the mea­dow for the Nie­dzi­ca esta­te. In the 16th cen­tu­ry, the vil­la­ge was resett­led under Wal­la­chian law (pie​ni​ny​.sk). In 1787, 500 resi­dents lived in 68 hou­ses, enga­ging in agri­cul­tu­re, fores­try, and wire­wor­king (stra​na​ny​.sk). Today, the vil­la­ge has 191 inha­bi­tants living on an area of 11.61 km² (Wiki­pe­dia).


Strá­ňa­ny znaj­du­ją się między Sta­rą Ľubov­ną a Čer­ve­ným Kláš­to­rom. Leżą na skr­zy­żo­wa­niu Orav­skej Magu­ry i Ľubov­nian­skej vrcho­vi­ny na wyso­ko­ści 650 met­rów nad pozi­omem mor­za (stra​na​ny​.sk). Pier­ws­za pisem­na wzmian­ka pocho­dzi z roku 1343 jako Poly­vark. Później zna­ne było jako Foľ­vark (stra​na​ny​.sk). W XIV wie­ku słu­ży­ła jako łąka dla mająt­ku Nie­dzi­ca. W XVI wie­ku wieś zosta­ła pono­wnie zalud­ni­ona zgod­nie z pra­wem wołos­kim (pie​ni​ny​.sk). W 1787 roku miesz­ka­ło tu 500 miesz­ka­ńców w 68 domach, zaj­mu­jących się rol­nict­wem, pra­cą leśną i dru­ciarst­wem (stra​na​ny​.sk). Obe­cnie wios­ka lic­zy 191 miesz­ka­ńców, zamiesz­ku­jących obszar o powierzch­ni 11,61 km² (Wiki­pe­dia).


Use Facebook to Comment on this Post

2011-2015, 2012, Časová línia, Krajina, Obce, Orava, Oravské, Slovenská krajina, Slovenské

Oravské Veselé

Hits: 3505

Orav­ské Vese­lé sa nachá­dza na seve­re Slo­ven­ska, vo Vese­lo­vian­skej kot­li­ne, pod juho­vý­chod­ný­mi svah­mi Pil­ska v nad­mor­skej výš­ke 755 met­rov nad morom (orav​ske​ve​se​le​.sk), deväť kilo­met­rov seve­ro­zá­pad­ne od Námes­to­va (ora​va​-lip​tov​.sk). Pat­rí k naj­väč­ším obciam Ora­vy. Na roz­lo­ha 40.11 km2 tu žije pri­bliž­ne 2 750 oby­va­te­ľov (orav​ske​ve​se​le​.sk). Obec vznik­la 13. augus­ta 1629 pod­ľa valaš­ské­ho prá­va, zalo­žil ju Roman Námes­tov­ský, kto­rý pochá­dzal z význam­né­ho rodu šol­tý­sov Ran­dov­cov v Námes­to­ve (orav​ske​ve​se​le​.sk). Pes­to­val sa tu ovos a jač­meň (ora​va​-lip​tov​.sk). V roku 1805 žilo v obci v 398 domoch 1 108 oby­va­te­ľov. V 19. sto­ro­čí sa bola obec vychý­re­ným trho­vým stre­dis­kom. V roku 1873 obec pos­tih­la cho­le­ra (orav​ske​ve​se​le​.sk).


Orav­ské Vese­lé is loca­ted in the nort­hern part of Slo­va­kia, in the Vese­lo­vian­ska kot­li­na, bene­ath the sout­he­as­tern slo­pes of Pil­ska, at an alti­tu­de of 755 meters abo­ve sea level (orav​ske​ve​se​le​.sk), nine kilo­me­ters nort­hwest of Námes­to­vo (ora​va​-lip​tov​.sk). It is one of the lar­gest vil­la­ges in the Ora­va regi­on. With an area of 40.11 km², the vil­la­ge is home to app­ro­xi­ma­te­ly 2,750 inha­bi­tants (orav​ske​ve​se​le​.sk). The vil­la­ge was estab­lis­hed on August 13, 1629, accor­ding to Vala­chian law, foun­ded by Roman Námes­tov­ský, who came from the influ­en­tial Ran­dov­ci fami­ly of šol­týs (chief magi­stra­tes) in Námes­to­vo (orav​ske​ve​se​le​.sk). Oats and bar­ley were cul­ti­va­ted in the area (ora​va​-lip​tov​.sk). In 1805, the vil­la­ge had 398 hou­ses with a popu­la­ti­on of 1,108 inha­bi­tants. In the 19th cen­tu­ry, the vil­la­ge beca­me a reno­wned mar­ket cen­ter. In 1873, the vil­la­ge was affec­ted by a cho­le­ra outb­re­ak (orav​ske​ve​se​le​.sk).


Orav­ské Vese­lé znaj­du­je się na półno­cy Sło­wac­ji, w kot­li­nie Vese­lo­vian­ska, pod południowo-​wschodnimi zboc­za­mi Pil­ska, na wyso­ko­ści 755 met­rów nad pozi­omem mor­za (orav​ske​ve​se​le​.sk), dzie­wi­ęć kilo­met­rów na północ­ny zachód od Námes­to­vo (ora​va​-lip​tov​.sk). To jed­na z naj­wi­ęks­zych wsi na Ora­wie. Na obszar­ze 40,11 km² miesz­ka oko­ło 2 750 miesz­ka­ńców (orav​ske​ve​se​le​.sk). Wieś zosta­ła zało­żo­na 13 sierp­nia 1629 roku według pra­wa wołos­kie­go przez Roma­na Námes­tov­ský­’e­go, któ­ry pocho­dził z wpły­wo­wej rodzi­ny Ran­dov­ci, pełni­ącej fun­kc­je szol­ty­zów (naczel­ni­ków) w Námes­to­vo (orav​ske​ve​se​le​.sk). W oko­li­cy upra­wia­no owies i jęcz­mień (ora​va​-lip​tov​.sk). W 1805 roku wieś mia­ła 398 domów i lic­zy­ła 1 108 miesz­ka­ńców. W XIX wie­ku wieś sta­ła się zna­nym cen­trum hand­lo­wym. W 1873 roku wieś dot­knęła epi­de­mia cho­le­ry (orav​ske​ve​se​le​.sk).


Odka­zy

Use Facebook to Comment on this Post

2006-2010, 2010, 2011-2015, 2012, Časová línia, Kostoly, Krajina, Mestá, Mestá, Neživé, Orava, Slovenská krajina, Slovenské, Stavby, Typ krajiny

Tvrdošín

Hits: 2300

Tvrdo­šín je naj­star­šie mes­to na Ora­ve, v kto­rom dnes žije asi 9300 oby­va­te­ľov. V roku 1265 sa mes­to spo­mí­na ako Toar­do­si­na. Dre­ve­ný gotic­ký Kos­tol všet­kých svä­tých v Tvrdo­ší­ne pochá­dza z polo­vi­ce 15. sto­ro­čia. 7.7.2008 bol zapí­sa­ný do Zozna­mu sve­to­vé­ho kul­túr­ne­ho a prí­rod­né­ho dedič­stva UNESCO. Bol rekon­štru­ova­ný v rokoch 19861993. Dneš­ná podo­ba je rene­sanč­ná úpra­va kos­to­lí­ka z rokov 1650, 16531654. Rari­tou je baro­ko­vý oltár2. polo­vi­ce 17. až začiat­ku 18. sto­ro­čia. Archi­tek­tú­ru tvrdo­šín­ske­ho dre­ve­né­ho kos­to­la nemô­že­me zara­diť do tra­dič­né­ho vývo­ja. Vychá­dza z čis­tých slo­ho­vých prv­kov a vyhý­ba sa ľudo­vej tra­dí­cii. Vytvá­ra vlast­né ume­lec­ké hod­no­ty odliš­né od bež­né­ho vidiec­ke­ho pro­stre­dia. Nie je to eklek­ti­ciz­mus, je to vytvo­re­nie cel­kom novej hod­no­ty, kto­rá priam vola­la po záchra­ne (tvrdo​sin​.sk).


Tvrdo­šín is the oldest town in Ora­va, whe­re app­ro­xi­ma­te­ly 9,300 inha­bi­tants resi­de today. In 1265, the town was men­ti­oned as Toar­do­si­na. The wooden Got­hic Church of All Saints in Tvrdo­šín dates back to the mid-​15th cen­tu­ry. On July 7, 2008, it was insc­ri­bed on the UNESCO World Cul­tu­ral and Natu­ral Heri­ta­ge List. The church under­went recons­truc­ti­on from 1986 to 1993. Its pre­sent form repre­sents a Renais­san­ce modi­fi­ca­ti­on from 1650, 16531654. A rari­ty wit­hin is the Baro­que altar from the second half of the 17th to the ear­ly 18th cen­tu­ry. The archi­tec­tu­re of the wooden church in Tvrdo­šín does not fit into the tra­di­ti­onal deve­lop­ment, avo­iding folk tra­di­ti­on and deri­ving from pure sty­lis­tic ele­ments. It cre­a­tes its own artis­tic valu­es, dis­tinct from ordi­na­ry rural sur­roun­dings. It is not eclec­ti­cism but the cre­a­ti­on of an enti­re­ly new value that cal­led for pre­ser­va­ti­on (tvrdo​sin​.sk).


Tvrdo­šín to naj­stars­ze mias­to na Ora­wie, w któ­rym obe­cnie miesz­ka oko­ło 9300 miesz­ka­ńców. W roku 1265 mias­to wspom­nia­no jako Toar­do­si­na. Dre­wnia­ny gotyc­ki Kości­ół Wszys­tkich Świ­ętych w Tvrdo­šín pocho­dzi z poło­wy XV wie­ku. 7 lip­ca 2008 roku został wpi­sa­ny na Lis­tę Świa­to­we­go Dzie­dzict­wa Kul­tu­ro­we­go i Przy­rod­nic­ze­go UNESCO. Kości­ół przes­ze­dł rekons­trukc­ję w latach 1986 – 1993. Jego obec­na for­ma to rene­san­so­wa mody­fi­kac­ja z lat 1650, 1653 – 1654. Rary­ta­sem jest baro­ko­wy ołtarz z dru­giej poło­wy XVII do poc­ząt­ku XVIII wie­ku. Archi­tek­tu­ra dre­wnia­ne­go kości­oła w Tvrdo­šín nie mie­ści się w tra­dy­cyj­nym rozwo­ju, uni­ka­jąc ludo­wej tra­dyc­ji i wywo­dząc się z czys­tych ele­men­tów sty­lo­wych. Twor­zy włas­ne war­to­ści artys­tycz­ne, odręb­ne od zwy­kłe­go wiej­skie­go otoc­ze­nia. To nie jest eklek­tyzm, lecz stwor­ze­nie zupe­łnie nowej war­to­ści, któ­ra wzy­wa­ła do ochro­ny (tvrdo​sin​.sk).


Odka­zy

Use Facebook to Comment on this Post

2011-2015, 2012, Časová línia, Krajina, Slovenská krajina, Tatry

Dolný Smokovec

Hits: 2055

Dol­ný Smo­ko­vec sa nachá­dza dva km od Sta­ré­ho Smo­kov­ca. Posky­tu­je mož­nos­ti uby­to­va­nia, pria­mo v obci sa nachá­dza vlek a lyžiar­sky svah pre začia­toč­ní­kov. V lete posky­tu­je mož­nos­ti cyk­lis­ti­ky (vyso​ke​-tat​ry​.tra​vel). Dol­ný Smo­ko­vec sa počas prvej sve­to­vej voj­ny nazý­val Niž­ný Smo­ko­vec. Maďar­ský názov pre obec je Alsó-​Tátrafüred, nemec­ký Untersch­mecks. Je naj­väč­ším tatrans­kým stre­dis­kom lieč­by det­skej tuber­ku­ló­zyres­pi­rač­ných cho­rôb. Nachá­dza­jú sa tu kúpe­le, kto­ré využí­va­li miest­ne raše­li­no­vé bah­no, koso­dre­vi­no­vé a tep­lé uhli­či­té kúpe­le. Zalo­že­nie obce sa spá­ja s kež­mar­ským uči­te­ľom Joze­fom Bohu­šom v roku 1881. Väč­ši­nu budov v obci pro­jek­to­val archi­tekt Gede­on Majun­ke zo Spiš­skej Sobo­ty. Na začiat­ku 1. sve­to­vej voj­ny sa stal maji­te­ľom Dol­né­ho Smo­kov­ca Kra­jin­ský ústav pre zaopat­ro­va­nie inva­li­dov a zria­dil tu Vojen­skú lie­čeb­ňu tuber­ku­ló­zy. V roku 1919 sa toto zaria­de­nie trans­for­mo­va­lo na Ústav pre lieč­bu det­skej tuber­ku­ló­zy. V medzi­voj­no­vom obdo­bí v Dol­nom Smo­kov­ci vyrást­lo nie­koľ­ko men­ších rodin­ných pen­zi­ó­nov a rodin­ných domov. Od roku 2004 je Šro­bá­rov ústav det­skej tuber­ku­ló­zy a res­pi­rač­ných cho­rôb neštát­nym zdra­vot­níc­kym zaria­de­ním, nezis­ko­vou orga­ni­zá­ci­ou, kto­rá posky­tu­je verej­nop­ros­peš­né služ­by. Posky­tu­je špe­cia­li­zo­va­nú, ústav­nú a ambu­lant­nú lie­čeb­no – pre­ven­tív­nu sta­rost­li­vosť a dife­ren­ciál­nu diag­nos­ti­ku naj­mä v oblas­ti det­skej pne­umof­ti­ze­oló­gie, imu­no­aler­go­ló­gie a cys­tic­kej fib­ró­zy. Od roku 2009 ústav roz­ší­ril svo­ju čin­nosť o posky­to­va­nie jed­no­dňo­vej zdra­vot­nej sta­rost­li­vos­ti v odbo­re det­ská chi­rur­gia. V roku 2010 pri­bu­dol odbor det­ská oto­ri­no­la­ryn­go­ló­gia (Wiki­pe­dia).


Dol­ný Smo­ko­vec is loca­ted two kilo­me­ters from Sta­rý Smo­ko­vec. It pro­vi­des accom­mo­da­ti­on opti­ons, and the­re is a ski lift and a ski slo­pe for begin­ners direct­ly in the vil­la­ge. In the sum­mer, it offers oppor­tu­ni­ties for cyc­ling (vyso​ke​-tat​ry​.tra​vel). During the First World War, Dol­ný Smo­ko­vec was cal­led Niž­ný Smo­ko­vec. The Hun­ga­rian name for the vil­la­ge is Alsó-​Tátrafüred, and in Ger­man, it is Untersch­mecks. It is the lar­gest resort in the High Tatras for the tre­at­ment of pediat­ric tuber­cu­lo­sis and res­pi­ra­to­ry dise­a­ses. The­re are spas that uti­li­zed local peat mud, heat­her, and warm car­bo­na­ted baths. The estab­lish­ment of the vil­la­ge is asso­cia­ted with the tea­cher Jozef Bohuš from Kež­ma­rok in 1881. Most of the buil­dings in the vil­la­ge were desig­ned by archi­tect Gede­on Majun­ke from Spiš­ská Sobo­ta. At the begin­ning of World War I, Dol­ný Smo­ko­vec beca­me the pro­per­ty of the Coun­try Ins­ti­tu­te for the Pro­vi­si­on of Inva­lids and estab­lis­hed a Mili­ta­ry Tuber­cu­lo­sis Hos­pi­tal the­re. In 1919, this faci­li­ty trans­for­med into the Ins­ti­tu­te for the Tre­at­ment of Pediat­ric Tuber­cu­lo­sis. In the inter­war peri­od, seve­ral smal­ler fami­ly pen­si­ons and homes were built in Dol­ný Smo­ko­vec. Sin­ce 2004, the Šro­bár Ins­ti­tu­te for Pediat­ric Tuber­cu­lo­sis and Res­pi­ra­to­ry Dise­a­ses has been a non-​state health­ca­re faci­li­ty, a non-​profit orga­ni­za­ti­on pro­vi­ding pub­lic bene­fit ser­vi­ces. It offers spe­cia­li­zed, ins­ti­tu­ti­onal, and out­pa­tient tre­at­ment and pre­ven­ti­ve care, as well as dif­fe­ren­tial diag­nos­tics, espe­cial­ly in the field of pediat­ric pne­umopht­hi­si­olo­gy, immu­no­lo­gy, and cys­tic fib­ro­sis. Sin­ce 2009, the ins­ti­tu­te has expan­ded its acti­vi­ties to pro­vi­de one-​day health care ser­vi­ces in pediat­ric sur­ge­ry. In 2010, the pediat­ric oto­la­ryn­go­lo­gy depart­ment was added (Wiki­pe­dia).


Dol­ný Smo­ko­vec znaj­du­je się dwa kilo­met­ry od Sta­ré­ho Smo­kov­ca. Ofe­ru­je możli­wo­ści zakwa­te­ro­wa­nia, w samej wsi znaj­du­je się wyci­ąg nar­ciar­ski i stok nar­ciar­ski dla poc­ząt­ku­jących. Latem ofe­ru­je możli­wo­ści rowe­ro­wych wyciec­zek (vyso​ke​-tat​ry​.tra​vel). Dol­ný Smo­ko­vec był nazy­wa­ny Niž­ný Smo­ko­vec podc­zas I woj­ny świa­to­wej. Węgier­ska nazwa wsi to Alsó-​Tátrafüred, nie­miec­ka Untersch­mecks. Jest naj­wi­ęks­zym ośrod­kiem lec­ze­nia gru­źli­cy i cho­rób odde­cho­wych w Tat­rach. Znaj­du­ją się tutaj kąpie­lis­ka, któ­re wykor­zys­ty­wa­ły lokal­ne bło­ta tor­fo­we, koso­dr­ze­wi­no­we i kąpie­le wod­ne z gazem. Zało­że­nie wsi wiąże się z nauc­zy­cie­lem z Kež­mar­ku, Joze­fem Bohu­šem, w 1881 roku. Więks­zo­ść budyn­ków w miejs­co­wo­ści zapro­jek­to­wał archi­tekt Gede­on Majun­ke ze Spiš­skiej Sobo­ty. Na poc­ząt­ku I woj­ny świa­to­wej wła­ści­cie­lem Dol­ne­go Smo­kov­ca został Kra­jo­wy Ins­ty­tut Obsłu­gi Inwa­li­dów, a utwor­zo­no tu Sana­to­rium Woj­sko­we na gru­źli­cę. W 1919 roku to urządze­nie przeksz­ta­łci­ło się w Ins­ty­tut Lec­ze­nia Dzie­ci­ęcej Gru­źli­cy. W okre­sie między­wo­jen­nym w Dol­nym Smo­kov­cu pows­ta­ło kil­ka mniejs­zych rodzin­nych pens­jo­na­tów i domów rodzin­nych. Od 2004 roku Ins­ty­tut Šro­bár na gru­źli­cę i cho­ro­by odde­cho­we u dzie­ci jest nie­pa­ńst­wo­wym zakła­dem opie­ki zdro­wot­nej, orga­ni­zac­ją non-​profit, któ­ra świadc­zy usłu­gi pub­licz­ne. Ofe­ru­je spec­ja­lis­tycz­ną, ins­ty­tuc­jo­nal­ną i ambu­la­to­ryj­ną opie­kę lecz­nic­zą i pro­fi­lak­tycz­ną oraz diag­nos­ty­kę różni­co­wą głó­wnie w obszar­ze pne­umof­ti­ze­olo­gii dzie­ci­ęcej, immu­no­lo­gii aler­gicz­nej i muko­wis­cy­do­zy. Od 2009 roku ins­ty­tut rozs­zer­zył swo­ją dzia­łal­no­ść o świadc­ze­nie jed­nod­ni­owej opie­ki zdro­wot­nej w dzie­dzi­nie chi­rur­gii dzie­ci­ęcej. W 2010 roku doda­no dzie­dzi­nę oto­ry­no­la­ryn­go­lo­gii dzie­ci­ęcej (Wiki­pe­dia).


Use Facebook to Comment on this Post

2006-2010, 2010, 2011, 2011-2015, 2012, Biotopy, Časová línia, Dolné Považie, Krajina, Príroda, Rieky, Rieky, Slovenská krajina, Typ krajiny

Ľadový Váh

Hits: 2306

Váh v zime mení svo­ju tvár, naj­viac v prí­pa­de tuhej zimy. Kle­sa­jú­ce tep­lo­ty pod bod mra­zu spô­so­bu­jú zamŕ­za­nie. Ak sú záro­veň zasne­že­né aj bre­hy, je to o to kraj­šie. Nie­ke­dy Váh zamrz­ne do tej mie­ry, že sa dá po ňom kor­ču­ľo­vať. V takej­to zime sa Váh mini­ma­li­zu­je až do polo­hy bež­nej v ume­ní, stá­va sa iným prí­rod­ným divad­lom, kto­ré oslo­vu­je jedi­neč­nou atmo­sfé­rou a uka­zu­je krá­su, život aj v chlad­ných mesiacoch.


In win­ter, the Váh River under­go­es a remar­kab­le trans­for­ma­ti­on, espe­cial­ly during seve­re cold spells. Plun­ging tem­pe­ra­tu­res below fre­e­zing lead to the rive­r’s fre­e­zing. When the banks are cove­red in snow simul­ta­ne­ous­ly, the sce­ne beco­mes even more enchan­ting. Occa­si­onal­ly, the Váh fre­e­zes to an extent that allo­ws for ice ska­ting. In such win­ters, the Váh mini­mi­zes itself to a com­monp­la­ce in art, tur­ning into a dif­fe­rent natu­ral the­a­ter that cap­ti­va­tes with a uni­que atmo­sp­he­re and sho­wca­ses the beau­ty and life even in the chil­ly months.


Im Win­ter erfä­hrt die Váh eine bemer­ken­swer­te Ver­wand­lung, beson­ders wäh­rend stren­ger Käl­te­e­inb­rüche. Sin­ken­de Tem­pe­ra­tu­ren unter den Gef­rier­punkt füh­ren zur Vere­i­sung des Flus­ses. Wenn gle­i­ch­ze­i­tig die Ufer mit Schnee bedec­kt sind, wird die Sze­ne­rie noch bez­au­bern­der. Gele­gen­tlich friert die Váh so stark zu, dass Eis­lau­fen darauf mög­lich ist. In sol­chen Win­tern mini­miert sich die Váh zu einem gewöhn­li­chen Ele­ment in der Kunst und wird zu einem ande­ren Naturt­he­a­ter, das mit einer ein­zi­gar­ti­gen Atmo­sp­hä­re fes­selt und die Schön­he­it und das Leben selbst in den kal­ten Mona­ten zeigt.


Zima przy­no­si rze­ce Váh nie­zwy­kłą prze­mia­nę, zwłaszc­za podc­zas sro­gich mro­zów. Spa­da­jące tem­pe­ra­tu­ry poni­żej zera powo­du­ją zamar­za­nie rze­ki. Kie­dy brze­gi są jed­noc­ze­śnie pokry­te śnie­giem, sce­ne­ria sta­je się jeszc­ze bar­dziej cza­ru­jąca. Cza­sa­mi Váh zamar­za na tyle, że umo­żli­wia jaz­dę na łyżwach. W takich zimach Váh mini­ma­li­zu­je się do roli pows­zech­nej w sztu­ce, sta­jąc się innym teat­rem przy­ro­dy, któ­ry urze­ka uni­kal­ną atmo­s­fe­rą i uka­zu­je pięk­no oraz życie nawet w chłod­nych miesiącach.


Use Facebook to Comment on this Post